Moederdag: voor iedere soort mama.

Moederdag- voor iedere soort mama

Gisteren was het moederdag! Een dagje speciaal voor de mama’s.
Maar ook voor de stiefmama’s of plusmama’s, adoptiemama’s, pleegmama’s, mama’s wiens kinderen al volwassenen met eigen kindjes zijn (zoals mijn eigen kick ass-mom) en mama’s wiens kindje het niet gehaald heeft maar daarom niet minder mama is. Voor mama’s in gelijk welke vorm, ze verdienen allemaal die ene speciale dag. Gewoon, omdat ze het allemaal toch maar doen, op hun eigen manier in hun eigen leven. Voor onze eigen kindjes en sommigen ook voor de kinderen van iemand anders. Nog anderen kunnen het niet meer doen voor hun kindjes.
Hoe dan ook, we rock! Big time!

Deze hier is, zoals jullie weten, een mama van een bengel-zoon van 9 en een stiefdochter- en stiefzoon-lief van 12 en 10. En door alle 3 werd ik in de bloemetjes gezet.
Niet letterlijk, geen bloemen dit jaar. Maar gewoon een dag waarop ze iets meer hun best deden om eens minder te kibbelen of de oren van m’n kop te zeuren. Iets waar ze heel sterk in zijn, de verwende nesten 😀
Volgens mij zat Husband daar voor iets tussen. Ik kan me zo al het gesprek van de avond ervoor voorstellen 😀 Wedden dat hij ze heeft omgekocht?
Een dag waarop we gewoon genoten van rust en tijd met elkaar. En van de kleine dingen in het leven. Nog iets meer dan anders.
Meer heeft deze mama niet nodig.

Waar ik vroeger graag overladen werd met cadeautjes (yes, I do admit), hecht ik met het ouder worden (this I don’t like to admit 😀 ) meer en meer belang aan tijd. Tijd met elkaar.

Er waren verrassingen, hoor. In de vorm van een zelfgemaakt armbandje van zoonlief, het ‘welkomstbord’ aan de achterdeur waar Husband een tekstje op schreef en de koters iets onder kliederden. Geen avondeten moeten maken (Husband haalde nog eens zijn beste kookkunsten *ahum* boven en toverde croque monsieurs op tafel). Een namiddagje naar de kermis met onze bengels. En oliebollen smullen.
Maar het leukste van al vond ik het moment dat die drie kleine etters hun bed uitrolden en met hun kop nog vol slaap ‘Prettige moederdag!’ zeiden en mij trakteerden op een kus en knuffel.
Ook de stiefkoters.
Voor mij het mooiste cadeau. Het is een beetje bevestiging dat ik het toch goed doe. Als mama èn stiefmama. Want die twijfel, die slaat ook hier soms toe. Bij wie niet?

Ik hoop dat jullie allemaal, mama’s in gelijk welke vorm, even hard genoten hebben van Moederdag als ik. En nog het meest van de kleinste dingen.
En dat net als ik, men ook heeft stilgestaan bij het feit met hoeveel geluk we gezegend zijn om onze bengeltjes bij ons te hebben op Moederdag.
After all, that’s all that matters, isn’t it? 😉

20160508_143425

Ook al heeft deze mama (en ook de (stief)papa) het niet voor die ‘geweertjestoestanden’, op de kermis mogen ze al iets meer…

20160508_145932

Even een hartverzakking voor (stief)mama…

 

Untitled design (3)

Je kan me ook volgen op FacebookInstagram en Bloglovin’

5 Reacties

  1. mei 10, 2016 / 10:16 am

    Heb dit jaar ook wat van m’n stiefdochter gekregen: ontbijtje op bed, mooi geschreven kaartje, dove pakket en doosje after-eight. Heel lief.

    • Mrs Curly
      Auteur
      mei 11, 2016 / 10:44 am

      Geweldig, he? Als stiefkoters ook tonen hoe hard ze je appreciëren? 🙂 En een teken dat we het goed doen!
      Zo zie je maar weer: stiefmama’s zijn niet altijd zoals de Sneeuwwitje-versie 😀

    • Mrs Curly
      Auteur
      mei 11, 2016 / 10:48 am

      Iets dat ik ooit ergens heb gezien en dat altijd is blijven hangen: the very fact that you worry about being a good mom means that you already are one 😉
      Alleen idioten zijn altijd zo verdomde zeker van hun stuk, niet? 😀 Hahaha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: