We survived the week(end)! – photo diary #54

We survived the week(end) - 18 sept - mrscurlyblog.wordpress.com

De routine van het nieuwe schooljaar begint er stilletjes aan terug in te komen.
We overleefden (met nadruk op ‘overleven’) week twee van het nieuwe schooljaar, hielden een girls night in Antwerpen en zetten stappen richting meer slapen.
Of althans een poging tot.

Maandag begon met een intensieve duurloop van 17 kilometerkes, die wreed goed gingen, al zeg ik het zelf. Waar ik de laatste 12 km tussen de 5:30 en 5:40/km moest lopen, liep ik ze sneller.
Go me!

1505123696227

Na thuiskomst was het tijd voor een goede stretch op mijn yoga mat, zaken uitwerken voor de blog en administratie wegwerken.
Ne maandag gelijk zovelen dus.

‘s Avonds maakte ik een vegetarische kerrieschotel en probeerden we op tijd in bed te gaan.
Wonder oh wonder, het lukte.

Dinsdag mocht dedeze een stapke in de wereld zetten.
Nadat ik een sh*tload strijk wegwerkte, sprong ik onder de douche, ondernam een verwoede poging om iets van mezelf te maken (fail) en reed ik samen met Lien richting Antwerpen voor de press launch van Evy Gruyaert’s allereerste yoga en running kledinglijn.

We smikkelden van de über lekkere hapjes, nipten van home made ice tea (ik kots van ice tea. Behalve van deze dan. Ik wil die receptjes, btw.), ik liep achter mijn ogen iedere keer Tom Waes passeerde (sorry, Husband) en we genoten van al het schoons Evy had gecreëerd.
Mrs. Curly kwam en zag dat het meer dan goed was 🙂

Na een gezellige avond reed ik moe, maar meer dan content terug huiswaarts.

Evy Gruyaert - mrscurlyblog.wordpress.com

Woensdag was andere koek.
Mijn voornemen om mezelf meer slaap te gunnen was dinsdag dus volledig de mist in gegaan. Maar alez, voor zulke evenementen heb ik zelfs een insomnia bui van 3 nachten over.
De dag werd gestart met een Anneke die met half open ogen in de naailes zat.
Op de één of andere manier bracht ik de opdrachten tot een goed einde (hoe is me nog steeds een raadsel) en voor ik het wist zat ik alweer op mijn fiets richting huis.

‘s Middags spendeerde Stiefdochterlief op een paard, Stiefzoonlief in de bioscoop met een jarig klasgenootje en hield Zoonlief mij gezelschap terwijl ik mijn steunzolen ging afhalen.
Allemaal niks erg. Simpelweg om iets zachter te kunnen lopen. Iets met gel-toestanden in die zooltjes enzo. Die onderbenen en voeten van mij kunnen precies niet veel verdragen.
De trunten.

s’Avonds maakte ik nog spaghetti voor de komende drie maanden en called it a day.
Dit oud wijf kan geen twee dagen na elkaar party hardy doen.

20170913_183741

Donderdag was poetsdag.
Op mijn loopschoenen.
Ik moet die steunzolen namelijk goed instappen vooraleer ik er als een halve gek kilometers mee begin te vreten.
Ik heb nog nooit in mijn leven zo comfortabel rond gehobbeld in mijn huis.
En poetsen ging nog nooit zo snel.

20170914_142244

Er werd nog wat aan krachttraining en yoga gedaan en dan was het alweer tijd voor de after school rush.
Er werd op en af gefietst naar en van school en naar en van voetbaltraining en voor ik het goed en wel besefte crashte ik keihard met een buik vol spaghetti (ik zei toch dat ik er gemaakt had voor de komende drie maanden?) op de bank.

Vrijdag werd een beetje spannend. Er stond die dag namelijk een zeer lange duurloop op de agenda.
Het verste dat ik tot nu toe al had gelopen was 30km.
In juni.
En toen was ik na ongeveer een kilometer of 15 een minuutje gestopt om wat te wandelen en een energy bar (eikes) te eten.
Deze keer moest ik er 32 lopen. En wou ik die sowieso zonder stoppen uitlopen.
I did it.
I really, really did it. *whoop whoop*
Ik rende 32 km non stop. Niet gestopt om vieze energy bars binnen te proppen (dat deed ik deze keer al lopend) of om pipi in de boskes te doen.
Iets meer dan 3 uur later huppelde ik de deur weer door, met Rocky Balboa-gevoel en al.

20170915_130903

Ik flikkerde snel een lunch binnen en installeerde mij op mijn yoga mat voor een goede after work out stretch. 
Geen tijd meer om te douchen (eikes²), sprong ik op mijn fiets en pikte Zoonlief op van school.
Want 32 km lopen is niet genoeg, wij smijten er dan nog een kilometerke of 8 fietsen bovenop. Ugh.

Een uurtje later vertrokken de koters naar de ex-en en lieten het huis leeg en stil achter.
Husband deed boodschappen en ik, ik kon eindelijk onder die welverdiende douche.
Zelfs de buren waren mij dankbaar, denk ik.

Zaterdag konden we ons eindelijk nog eens uitslapen. Hip hoi!
Na het ontbijt vertrok Husband voor zijn langste loopje tot nu toe: 25 km extra op de teller. *proud of my man*

Na de lunch trokken we de stad in en shopten we stof voor een winterjas die ik ga maken in de naailes, of dat is althans de bedoeling, liet ik me in de Kiko verleiden door nieuwe lipstick kleurtjes en kapten we nog wat koffie en muffins achterover.
We keken geen enkele keer op onze horloge.
Een zalig ontspannen en relaxte zaterdag.
Zoals een zaterdag eigenlijk hoort te zijn.

Husband had precies door dat het me meer dan goed deed en besloot dan maar voor het eten en de late night snack in te staan die avond.
Grappend ‘ge moet niet zuinig zijn met den crème!’ zeggen tegen de vent is duidelijk geen goed idee, want hij neemt ijs heel serieus en mikte nog net niet de hele doos in mijn kommetje.
IJscrème is life, people.

zaterdag - mrscurlyblog.wordpress.com

‘s Avonds ging ik voor de eerste keer slapen met de Sleep app van Android. Een app die gedurende de nacht mijn slaap monitort en die me laat weten wanneer ik mijn nest in moet ‘s avonds.
Hoognodig hier, aangezien wij al sinds ik weet niet meer hoe lang teren op zes, maximum zeven uurkes slaap per nacht.
We kunnen bijna solliciteren voor een rol in The Vampire Diaries.
Allemaal goed en wel, zo’n toestanden, maar dan moet ge da spel natuurlijk aanzetten.
Zondagochtend om iets na zevenen werd ik wakker en duwde op ‘start’.
Toch al tenminste twee uurtjes slaap dat ik kon analyseren *eyeroll*

Zondag werden we gewekt door vogelkes. Not the real deal, maar de vogels van de Sleep app.
We waren er toch maar in geslaagd om het slapen te rekken tot iets na tienen. Een unicum hier. Geweldig.

We rekten het ontbijt tot bijna aan het middaguur, scharrelden wat rond in huis en maakten ons dan klaar voor nog een stevige wandeling met Chanel.

20170917_161823

Een uur later hobbelden we alweer de deur door en maakte ik nog snel mijnen uber lekkere soy cappuccino vooraleer we in de wagen sprongen en aan onzen tour de Belgique begonnen om Zoonlief op te pikken na een papa-weekend.

IMG_20170917_180952_976

Een uur en half later keerden we terug huiswaarts, deze keer met Zoonlief op de achterbank.
Niks dan good vibes en liefde dan, mensen.

20170917_190547

Nog een uur en half later reden we de oprit terug op en konden we aan een relaxte avond beginnen terwijl we terugkeken op een zalig ontspannen weekend waarin de klok eens niet het middelpunt van alles was ♥

Blogs van de voorbije week:

kus

Je kan me ook volgen op Facebook, Instagram en Bloglovin’!

12 Reacties

    • september 20, 2017 / 7:57 pm

      Hahaha! 😀 Nog een kilometerke of 10 erbij flikkeren 😀

  1. september 18, 2017 / 11:53 am

    Aah, zo leuk! Nu wil ik groentechips en guacamole. En ice-tea. En opnieuw 33 kilometer lopen op zaterdag, dat ook! Want vorige zaterdag is ’t niet gelukt! Dubbel zo trots op jou dat je het wel gehaald hebt!!

    • september 20, 2017 / 7:56 pm

      Mmmmm, die groentechip’kes! 😀
      Is het al wat beter met de buikgriep? Ik hoop keihard van wel! Wedden dat je zaterdag gewoon die 33 kilometer zonder probleem what so ever uitloopt jij? 😉

      • september 22, 2017 / 11:23 am

        Haha, het is idd beter, maar morgen gooi ik er toch bij vertrek een immodium in! Dan moet ik mij tenminste geen zorgen maken!

  2. september 18, 2017 / 10:21 pm

    Wauw je liep non stop door! Ontzettend knap.

    Strijkwas… ik rol met mijn ogen, ik moet nog.

    • september 20, 2017 / 7:54 pm

      Thanks! :*
      Ugh, die never ending story van de strijk en was… kunnen we dat niet uitbesteden ofzo? 😉

  3. september 19, 2017 / 11:17 am

    Wauw, die afstanden. Supergoed bezig. (En misschien een stoemme vraag, maar hoe wordt er besloten dat er steunzolen nodig zijn, is dat de kiné die je doorverwijst of ben je op eigen houtje naar de podoloog gestapt? Zelf een beetje op de sukkel, namelijk.)

    • september 20, 2017 / 7:53 pm

      Thanks :*
      Ik ben eigenlijk op eigen houtje naar de orthopedist gestapt. Aangezien ik sowieso ooit nog een marathon wil uitlopen (en liefst zsm 😀 ) had ik zoiets van ‘Ik moet alles in het werk stellen om mijn lijf te voorzien van alle middelen die helpen om blessures te voorkomen/bestaande zsm weg te werken’. 🙂
      En een afspraak bij een kiné en/of orthopedist kan nooit kwaad, vind ik, als je veel sport 😉
      Hopelijk allemaal niet te erg, waar je mee sukkelt? Alvast snel veel beterschap! :*

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge