We survived the week(end)! – photo diary #56

We survived the week(end)! - photo diary - mrscurlyblog.wordpress.com (1)

Jeej! De voorbije week was gevuld met leutige dingen. Waaronder mijn verjaardag.
Ik werd 27!
Voor de 5de keer.
Ok… voor de 7de keer.
*zucht* ‘t Is al goe… voor de 8ste keer…

Maandag startte ik de week rustig op. Nadat de koters naar school waren vertrokken werkte ik aan de blog, deed ik mijn krachttraining en yoga en gaf ik Chanel een welverdiende spa treatment.

20170925_132238

Ik toverde nog een pasta pesto rosso op tafel en called it a day.
Ik zei toch dat ik de week rustig had opgestart? 😉

Dinsdag startte ik dan weer actief.
Met een loopje. Een kortje deze keer. Tien kilometertjes maar. Want dat is wat het schema zei dat ik moest lopen.
Tussen al die lange lopen is ne keer ‘maar’ 10 km lopen ook eens een leuke afwisseling.

1506417686068

Na thuiskomst lunchte ik uber gezond (althans, ik denk toch dat dit uber gezond is), draaide ik me nog in een tiendubbele knoop op mijn yoga mat, borstelde Chanel en deed de strijk.
Ik zat duidelijk niet stil die dag. Ik verschiet er zelf van.

20170926_121649

‘s Avonds flikkerde ik wat shnitzels voor mijn huisgenoten en de vegetarische versie voor mezelf in de pan, schikte er nog wat gekookte aardappelen en bonen bij en deed alsof dit het culinaire hoogstandje van de week ging zijn.
They didn’t buy it.

Woensdag was een drukte van jewelste.
‘s Ochtends was een gehaast om iedereen op tijd buiten te krijgen, inclusief mezelf. But we made it. De koters zaten op tijd op de schoolbanken en ik zat op tijd aan mijn naaimachine.
Nailed it.

‘s Middags was een race tegen de klok, want op een uurtje tijd moest Zoonlief geluncht hebben èn moesten we vertrekkensklaar zijn om met de fiets richting de scholen veldloop te fietsen.
Het gehaast bleek allemaal voor niks nodig te zijn, want zijn leeftijdscategorie was als één van de laatste aan de beurt. *zucht* Die bijna hartaanval was dus voor niks goed.
Soit, Zoonlief amuseerde zich rot met zijn vriendjes en ik praatte bij met de mama van een klasgenootje.
Die kleine etter van mij deed het bovendien nog eens super goed ook, als achtste kwam hij over de finish. Trotse moeder hier 🙂

20170927_154447

Na afloop raceten we, met net geen migraine aanval loerend om de hoek van al dat gekrijs van honderden koters, huiswaarts waar Stiefzoonlief ons zat op te wachten en niet veel later Stiefdochterlief ook weer de deur kwam binnenwandelen na het paardrijden.

Tussen al het gejaagd gedoe van die dag werd ik wel aangenaam verrast door Husband die mijn vervroegd verjaardagscadeautje had laten leveren 😀
Dit dus:

20170927_162328

De vent leest dus trouw mijn blogjes 😉
Thanks, Husband! *wuift naar het scherm*

We sloten de dag moe, maar happy af met verse worstenbroodjes en het vooruitzicht op toast de ochtend erna.

Donderdag was poetsdag. Voor de één of andere reden was ik er als een halve gek ingevlogen, want om 15 uur was het hele huis al gepoetst, had ik mijn krachttraining èn yoga al achter de rug en installeerde ik mij al aan mijn laptop om wat zaken voor de blog uit te werken.
Ik ben er zeker van dat ik zaken op mijn to do-lijstje compleet vergeten was, maar ik negeerde ze met plezier verder voor de rest van de dag.

‘s Namiddags was ik even uit het zicht van de koters en toen ik terug de ruimte kwam binnenwandelen, stootte ik op dit uber schattige tafereel: Stiefzoonlief die Zoonlief zijn Frans opvraagt.

Echt joh, dan smelt je hart.

20170928_165531

Soms kunnen ze al eens lief zijn voor elkaar. Soms. Heel soms.

Nadat voetbaltraining nummer 3 van de week erop zat speelden we nog wat kabeljauw met aardappelen en gestoofde worteltjes naar binnen en telden af naar de dag erna.
Alez ja… ikke toch 😀

Op vrijdag was ik namelijk jarig. Hip hip hooray!
34 alweer. Jezus zeg.

20170929_081640

Ik dus. 34 jaar geleden.

Ik kon de dag iets meer ontspannen dan anders beginnen, want Husband had een dag vrij genomen en hielp mee in de ochtendspits.
De koters hadden een kroon voor me gemaakt en kwamen al ‘Happy birthday’ zingend uit hun bed. I do love those little brats to pieces.

We ontbeten gezellig met ons vijfjes en mèt toast (aja!) en nadat iedereen naar school was vertrokken verschanste ik me in de badkamer.
Husband en ik trokken namelijk een dagje de stad in.

We gingen lunchen bij croque n’ roll, kuierden door de winkelstraatjes en over de markt, dronken koffie bij Barboek en genoten van het herfstzonnetje, de extra tijd voor elkaar en het bijpraten.
A perfect day it was.

Na schooltijd kreeg ik nog even om nog wat tijd met de koters door te brengen op mijn verjaardag vooraleer ze moesten vertrekken. Stiefdochter- en Stiefzoonlief voor een weekje naar hun moeder en Zoonlief tot maandag naar zijn vader.
Ugh.
Maar ieder moment samen is een goed moment denk ik dan.

‘s Avonds deden Husband en ik aan leftovers eten en installeerden we ons voor movie night.
Niet zo’n geslaagde movie, want de film was nog geen half uur bezig en we lagen al allebei te maffen op de bank.
Door de stad kuieren is dan ook uber lastig, joh.

Zaterdag begon met uitslapen. Husband was al enkele dagen ziek en ook ikzelf was niet 100% in den haak. Dan maar even luisteren naar ons lijf en het wat extra rust gunnen dachten we.

Heeft niet lang geduurd, want niet veel later trokken we onze loopschoenen aan en trokken er op uit voor een gezamenlijk loopje.
Het leek alsof het één van mijn makkelijkste loopjes was. Zalig was het.

1506774727670

In de namiddag rekten en strekten we op onze yoga matten en deed Husband de boodschappen terwijl ik wat tijd voor mezelf nam en er een spa uurtje van maakte. Dringend nodig, want dat tubeke peeling was al in weken niet meer open geweest. Schandalig.

20170930_180902

‘s Avonds propten we ons vol met frietjes (dat doet 24 km lopen met je) en installeerden we ons terug voor movie night. Na de niet geslaagde movie night van de dag ervoor, wilden we een rematch. Wij nemen movie nights nogal serieus, ziede.
Deze keer was hij meer dan geslaagd met de uber hersenloze, maar mega grappige film ‘Daddy’s home’.
En serieus, Mark Wahlberg is altijd goed op ne zaterdagavond.
Of gelijk welke avond.

Zondag startte niet zo goed. Ik stond op met een keel die aanvoelde als schuurpapier en spieren die leken alsof ik de dag ervoor 2 marathons had uitgelopen.
De microbenpoelen in dit huishouden (lees: de koters en Husband) hadden hun vieze beesten dus ook op mij over gezet. Godverdomme.

Soit, ik installeerde mij even buiten met mijn kop koffie, probeerde mijne zen terug te vinden terwijl ik naar de zonsopgang keek en kort daarna vloog ik in de badkamer. We hadden namelijk een day date (heet dat zo?) gepland met ons tweetjes in Antwerpen.

20171001_074057

Om half 11 stapten we binnen bij Bar Maurice voor een brunch. Ge moogt dat ruim nemen. Dat is dus echt ne Brunch met hoofdletter B. Er werden glaasjes bubbels voor onze neus gezet, vers geperste sapjes, croissants, omeletten, zalm, en ga maar door…
We genoten van al het lekkers (dat ik amper op kreeg), het frisse en gezellige interieur, het feit dat we zelfs voor het ontbijt/brunch geen hol moesten uitvoeren en de extra tijd voor elkaar.

Bar Maurice - mrscurlyblog

Achteraf wandelden we door, volgens de website van Bar Maurice, de schoonste straat van Antwerpen richting de tramhalte en trokken nog even de stad in.
Awel, ze liegen niet. Het IS de mooiste straat van Antwerpen. Volgens mij zelfs van heel België.

Er werd geshopt, gekuierd en nog verder koffie geleuterd.
Tegen ‘s avonds begon ik me meer en meer een vod te voelen (microbe’kes enzo), dus gingen we voor het avondeten terug voor ‘juist maar voetjes onder tafel schuiven’ naar de Vlam, dat niet ver van Bar Maurice ligt en bij deze aanradertje 2 is in dat stukje Antwerpen.

Centrum Antwerpen - mrscurlyblog

Weg van de drukte van de binnenstad, in een gezellig interieur en met een goed bord eten voor onze neus praatten we na over een goed gevulde week dat werd afgesloten met een zalig weekend.
Meer van da, mensen. Meer van da.♥

Blogs van de voorbije week:

kus

Je kan me ook volgen op Facebook, Instagram en Bloglovin’!

 

 

3 Reacties

  1. oktober 3, 2017 / 10:59 am

    Zeg, mooie vrouw (met vreselijke slippers), die foto’s van jou zouden zo uit een blad kunnen komen. Kost je dat veel tijd om zo’n foto te maken?
    Ik zou er het geduld niet voor hebben en die crackers zouden bijvoorbeeld al voor de helft opgegeten zijn voordat ik er die perfecte foto van gemaakt zou hebben LoL
    Ik heb je adres nog niet he.. die kaart komt niet vanzelf op de juiste plek (ik bedoel maar)
    😉
    xxx

    • oktober 5, 2017 / 8:17 pm

      OMG, ik ga vanaf nu door het leven gaan als ‘crazy slipper woman’ ipv ‘crazy dog woman’ ofzo, is het niet? 😀 😀
      De meeste van de foto’s zijn gewoon met mijn gsm genomen, hoor 🙂 De truc is: keihard hopen op veel lichtinval. Of ze zelf een beetje lichter maken op de pc… helpt ook 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: