We survived the week(end)! – photo diary #58

De voorbije dagen kregen we een ware indian summer op ons dak. Dit oudje is dan ook in haar nopjes met die extra zonnestraaltjes die we cadeau kregen.
Maar ook de kleine, leuke momentjes die de voorbije week vulden brachten een glimlach op mijn gezicht…

Maandag begon vroeg. Nog voor de koters hun bed uitrolden, had ik al mijn krachttrainingske achter de rug. Om 7 uur ‘s ochtends perste ik er al een boel lunges, squats en de hele reutemeteut uit.
Nadat ze naar school vertrokken waren drapeerde ik me nog eens op mijn yoga mat voor een goede stretch en dan mocht ik me al klaarmaken voor La Mamma die een dagje op bezoek kwam.

We lunchten samen en na de lunch lieten we een studerende Husband achter en trokken moeder en dochter (La Mamma en ik dus) er op uit voor een shopping tripke. We hobbelden met volle tassen van de Blokker naar de Aveve en naar de Action.
En dat allemaal op maar twee uurtjes tijd. Rocking at it.

Dank u, Blokker, om de ware poëet in mij naar boven te laten komen.

‘s Avonds installeerden we ons met zessen rond de eettafel voor een chili pasta en sloten de dag al kwebbelend af.
A good Monday it was.

Dinsdag begon zoals gewoonlijk met een loopje. De zondag ervoor waren we naar het Chartreusebos in de buurt geweest en ik had er niks beter op gevonden om mijn 20 kilometer-loopje daar te gaan doen.
‘Nieuwe joggingpaden’ had de gemeente nog netjes in hun folder gezet. Yeah right… Ik liep me er nog net niet dood op. Deze ‘joggingpaden’ waren meer routes voor de geoefende trailrunner.
Zat ik niet tot aan mijn enkels vast in de modder, brak ik nog net niet mijn poten op de meest smalle geulen. En dan heb ik het nog niet gehad op hellingen waarvan ik even dacht dat ik aan de voet van de Mount Everest stond.
Soit, het was een goede interval/trail training, zal ik maar denken.

Na het lopen was het weer tijd voor yoga en kreeg Chanel ook nog een goede borstelbeurt.
Mademoiselle Chanel mocht ook nog eens haar nieuwe regenjas die we de dag ervoor hadden gekocht showen. Je ziet zo dat ze er helemaal weg van is…

‘s Avonds maakte ik nog Ebly bolognèse en praatten we elkaar bij over de dag. Ik over mijn modder-avonturen in het bos, Zoonlief over de zijne tijdens zijn schooluitstap naar een ander bos die dag.

Woensdag is hier ook voor yours truly lesdag. Dan heb ik naailes.
De winterjas die ik aan het maken ben lijkt in de verste verte nog niet op een winterjas. Maar het is dan ook in de verste verte nog gene winter ook, hè.

Na de naailes sprong ik nog even binnen bij de winkel op de hoek voor een dessertje voor mijn bende gekken. Een extra verwennerij af en toe mag wel eens, vind ik dan.
En ik had ook goesting in iets zoet 😉

‘s Middags maakten we nog de Decathlon onveilig en kochten weer een hele hoop sh*t voor tijdens het voetballen (de koters) en het lopen (mezelf).

Na al dat over en weer gerij had ik ‘s avonds ab-so-luut geen goesting meer om nog veel speciaals op tafel te toveren, dus werd het maar een eenvoudige omelet met aardappelen en worteltjes.
Eiwitten zijn ook belangrijk, zie je.

Donderdag is steevast poetsdag. Buiten dat gebeurde er geen hol die dag.
Alhoewel… mede SuperWoman Melanie verraste me met een verlaat verjaardagskaartje! Echt… dit doet mijn hart groeien, mensen (en ik heb al zo’n groot hart, alez seg 😀 ).
Nog eens een big thanks, Melanie! :*

Eindelijk iemand die het snapt…

‘s Avonds propte ik nog zoveel mogelijk vegetarische lasagne binnen, de dag erna stond er namelijk een zware loop op het programma…

Vrijdag begon nerveus voor bibi. Ik moest namelijk de zwaarste loop tot nu toe doen: 35 km. Het verste dat ik tot nu toe al had gelopen was 32 km en dat ging geweldig goed. Maar het is toch terug 3 km verder en dat brengt al eens wat stress met zich mee. Want die conditie, dat zit wel snor, maar gaat mijn lijf het wel aankunnen? Die enkel blijft namelijk een tere plek…

Nadat de koters naar school waren vertrokken, trok ik me terug in mijn zen state of mind, propte mijn muziek in mijn oren en ging ervoor.
Drie en een half uur later hobbelde ik de deur weer door… I did it! 35 f*cking kilometers in enen keer gelopen (alez, buiten die uber snelle pipi-pauze na 17 km dan…)!
Dank u, kick ass lijf van mij!

Na de lunch kroop ik nog net niet naar mijn yoga mat (want dat is wat je doet na 35 km lopen, dan verval je in kruipen) en stretchte en rekte ik dat het een lieve lust was.

Nadat de koters naar de ex-en waren vertrokken kreeg ik serieus mijn klopke en na het binnen proppen van frietjes (frietjesavond!!!) en een boel fruit, crashte ik letterlijk in de zetel. Enkele uurtjes later werd ik wakker en sleepte mijn stijve kont richting bed terwijl ik mezelf toefluisterde dat ik heus niet zó oud ben.

Zaterdag sliepen we ons dan ook maar eens uit. We genoten van het rustig wakker worden en het uitgebreid ontbijten terwijl we de agenda van de dag overliepen: nul de botten.
Het enige dat er op de agenda stond waren leuke dingen: een avondje uit met vrienden. Jeej!

Ik deed nog wat aan yoga, werkte nog wat zaken uit voor de blog en verschanste me voor de rest van de dag in de badkamer.

‘s Avonds reden we richting de Gentse contreien voor een avond vol gezellige babbels, geweldig lekker eten en mega gezelschap.
Ver na middernacht (en ver na mijn bedtijd) reed dit happy vrouwtje terug huiswaarts en kroop content onder de wol.

Zondag begon dan ook ergens tegen het middaguur. Whoopsie.
Ontbijt werd traditiegetrouw een zondagse brunch met ‘Maurice’kes’, havermoutpannenkoekjes, vers fruit en heel de mikmak.

Ver na de middag besloten Husband en ik dan toch maar wat nuttigs te gaan doen (bwahahaha!) en wat administratie weg te werken.
Ik besloot, heel domweg, om die geweldige zonnige zondagmiddag te besteden aan het verder uitwerken van de blog en iets met domeinnamen en hostings te gaan doen.
Silly old me snapt daar natuurlijk geen hol van en 25duusd uur later zat ik nog steeds naar mijn scherm te staren, was de helpdesk van de hosting gesloten en was ik nog geen figuurlijke meter opgeschoven. *zucht* Zal me leren om zo’n dingen op de schoonste zondagmiddag van de herfst te gaan doen.

Soit. Ergens tegen de avond gaf ik er de brui aan en besloot de hele mikmak vooruit te schuiven naar maandag (ben ik goed in, in vooruit schuiven) en mijn energie om te zetten in lunges, squats en yoga.
Tegen dat ik daarmee rond was, werd Zoonlief door zijn vader terug thuis gebracht en konden we samen eten.
Hij honderduit aan het vertellen over zijn avonturen in de Ardennen, Husband en ik braafjes aan het luisteren terwijl we happy as ever het kind zaten aan te staren, met een big smile op ons gezicht, simpelweg omdat hij terug thuis was ♥

Blogs van de voorbije week:

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge