We survived the week(end)! – photo diary #66

De voorbije week kwam de commerciële grijsgebaarde vent (aka de Sint) weer langs, gingen Husband en ik terug aan het DIY-en, werd er tijd gemaakt voor schaamteloos luieren op de bank en sloten we de week af met een meer dan gezellig loopevenement.

Welkom in een nieuwe editie van ‘We survived the week(end)!’

Maandag.

De week startte met een kickstart. Husband en ik gingen voor een gezamenlijk loopje.
Althans, dat was de bedoeling. Na de eerste kilometer liet ik hem achter en rende ik de overige 9 km met een whopping tempo van 5:35/km.
Dat het deugd deed, moet ik er niet bij zeggen, denk ik 😀
De zondag ervoor hadden we zo goed als constant binnenshuis en/of in de wagen doorgebracht, dus dit buitenmensje had echt wel nood aan haar goede dosis zuurstof. Nature delivered.

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - ma. 1 - mrscurly.be

Na het lopen deed ik nog eens van yoga en goed diep stretchen en een heleboel administratie wegwerken en bloggen.

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - ma. - mrscurly.be

De maandag bleef maar duren (ugh), want aangezien Husband de avond moest doorwerken nam ik de voetbalshift voor Zoonlief op mij waardoor de hele avondroutine met een uur of 2 werd opgeschoven.
Of een uur of 3.
Of 4.

Na zalmburgers, aardappelen en erwtjes binnen te duwen, crashte ik keihard op de bank.
Mondays are hard, people.

Dinsdag daarentegen was vrij relax. De ochtend werd weggestreken (letterlijk), Chanel kreeg een welverdiende douche, er werd bijgetankt met vitamines, nageltjes kregen eindelijk terug een manicure en tijdens mijn krachttraining en yoga van die dag kwam Chanel nog om wat aandacht smeken.
Of ze vond mijn downward dog niet goed genoeg. Kan ook.

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - di. 1 - mrscurly.be

Tijdens Stiefzoonliefs voetbaltraining nestelden Zoonlief en ik ons nog even op de bank vooraleer ik terug aan mijn plicht van brave huisvrouw moest voldoen: dagelijkse fret voorzien.
Op het menu die dag: mijn vegetarische kerrieschotel. *omnomnom*

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - di. - mrscurly.be

Woensdag was die oude rakker terug in het land. De Sint that is.
Vanaf dit jaar laten wij die commerciële zever naast ons liggen en houden we ons alleen bezig met wat echt belangrijk is: zorgen dat we een indigestie krijgen van teveel chocolade.
Die koters van ons geloven er toch niet meer in, dus over the top knettergekke (en dure) cadeaus kopen doen we dus niet meer voor 6 december (dat houden we voor 25 december *eyeroll*). Buiten wat strips en een teveel aan snoepgoed was er dus niks door onze schouw geduwd.

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - woe. - mrscurly.be

Een uur na het ontbijt huppelden de koters richting school en ik richting naailes, trippend op die eerste stukken Sint chocola.
Meer hebben wij niet nodig, joh.

‘s Middags hielden we ons nog bezig met het winterhok voor onze cavia’s en ons konijn in te richten en te verhuizen naar de garage en na dat te hebben gedaan en volledig verkleumd terug binnen te rollen, besloten we collectief dat het een ideaal weertje was om languit op de bank met dekentjes en popcorn een filmnamiddagje te houden.
De sugar trip van de chocolade was al uitgewerkt, die moest dus vervangen worden.

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - woe. 1 - mrscurly.be

‘s Avonds maakte ik nog één van de lievelingsgerechten van mijn bende gekken, namelijk macaroni.
Genoeg voor de rest van de week…

Donderdag trok ik terug mijn loopschoenen aan. Het aantal kilometers wordt stilletjes aan terug opgedreven na de marathon van Gent en ik ging voor een duurloop van 22 km.
Net als Husband, die al was vertrokken nog voor de koters naar school gingen.
Nadat de laatste van onze offspring richting de schoolbanken was vertrokken, liep ik ook de deur uit en kwam Husband tegen toen die aan zijn laatste 10 km begon. Samen liepen we nog een rondje door het dorp en langs Zoonliefs school (overly concerned mommy here) vooraleer terug op te splitsen.  Hij richting huis en werk, ik richting Finse piste.
Abnormaal hoe hard het opvalt dat van zodra ik op die piste ga lopen, mijn tempo naar beneden gaat en mijn hartslag omhoog. Echt baanlopertje hier.
Zeg dat tegen mijn schenen…

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - do. - mrscurly.be

Niet veel later liep ik alweer de deur door en maakte me klaar voor mijn dagelijkse dosis yoga.
Ik rekte en stretchte dat het een lieve lust was tot Stiefdochterlief de deur doorwandelde na een halve dag school (examenperiode enzo) en we samen konden lunchen.

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - do. 1 - mrscurly.be

In de namiddag werd Chanel terug fluffy gemaakt met een borstelbeurt en dan vielen de boys ook alweer door de deur. Na het helpen bij het huiswerk, sportzakken klaarmaken en the whole shebang, sprongen zij op hun fiets voor de voetbaltraining en ik onder mijn douche.

Ze mogen veel zeggen van twee dagen na elkaar hetzelfde te eten, ik vind dat gemakkelijk. Doordat ik altijd pasta maak voor het hele dorp had ik die donderdag geen reet werk aan het avondeten, buiten het in en uit de oven halen dan.
Go, me!

We sloten de avond dan ook nogal relaxed af met comfort food à la macaroni 🙂

Vrijdag begon hectisch in alle vroegte. We schakelden die dag namelijk over van Telenet naar Proximus (of is het Belgacom? Of…? Who cares…) en natuurlijk kwamen die kerels door de deur gevallen net op het moment dat de koters naar school moesten vertrekken.
Ik hobbelde nerveus het hele huis door op zoek naar telefoonkabels en blablabla met in mijn kielzog een Proximus-mannetje en Zoonlief en Stiefzoonlief.

De rest van de voormiddag werd ingenomen door die installatie en uitleg krijgen (die ik à la minute terug was vergeten).
En de namiddag voor gehaast poetsen en opruimen.
Geen tijd gehad voor een enkele foto dus die dag…

Voor ik het goed en wel wist waren de koters terug thuis van school en alweer vertrekkensklaar voor enkele dagen bij de ex’en en crashten Husband en ik keihard op de bank na frietjesavond.
We deden nog een verwoede poging om naar ‘Déjà Vu’ te kijken met Denzel Washington, maar de vermoeidheid die zich de voorbije week had opgestapeld (en het feit dat ik de film gewoon niet begreep) zorgde ervoor dat ik ver voor middernacht in slaap viel op de bank en ver nà middernacht wakker werd en me naar mijn bed verplaatste.

Zaterdag begon dan ook iets later dan anders. Tegen tienen besloten we maar om eruit te komen en te brunchen.
Er werden mini-koeken gebakken, eitjes gekookt en de Sint chocolade van de koters werd geconfisqueerd.

Na de brunch deed Husband de wekelijkse boodschappen terwijl ik de tuin winterklaar maakte voor de vogeltjes en blogde.

In de namiddag werkten we onze kerstversiering verder af (meer daarover binnenkort 😉 ) en deden we ook al de eerste bestellingen voor de kerstcadeautjes.
Tot nu toe zit er nog geen bij voor mij. Bummer.

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - zat. - mrscurly.be

‘s Avonds maakte ik nog een snelle pasta met tonijn en feta en called it a day.
We kropen op de bank onder een dekentje en zapten onzen wilde *eyeroll* zaterdagavond weg.

Zondag begon vroeg. Nog voor zes uur rolde dedeze al uit haar nest en richting haar badkamer.
Met een tussenstopke aan de espresso-machine of course.

Maar ‘t was voor leutige dingen (niet voor voetbal dus. There, I said it. Nèh.).
Op het programma die dag: Sunday Runday van Fit met Lien en Peter De Groof.
Dat is maw de dag starten met een ontbijt met nen heleboel leutige mensen (en knettergekke, want ze lopen allemaal even graag als ik. Al dan niet nóg liever zelfs. Hoe zot zijt ge dan, jong?), workshops volgen, en groupe lopen (met tonnen sneeuw op mijn ondertussen platgedrukte Prinses Leia-dotsen en met mascara tot aan mijn kin), lunchen en vooral wreed veel kletsen en leute maken.
Linda (en haren Husband 🙂 ) van Finally Fit kende ik al een tijdje via haar blog, FB en IG en zag ik daar dus ook voor de eerste keer in levende lijve. Geweldig! *Hi, Linda! 😀 *
(Tip van de dag: als je graag loopt – al is dat 5 km, 10 km, 20 of 42 km – en je ziet de Sunday Runday passeren: inschrijven voor die handel. 😉 )

De dag was goed gevuld en zowel Husband als ikzelf waren in ons element. Zelfs zo in ons element dat ik mijn gsm bij momenten compleet vergat en dan ook niet super veel foto’s nam.
Ge kunt dat als iets negatiefs zien. Of iets positief 😉
Ik ga voor dat tweede.

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - zo. - mrscurly.be

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - zo. 1 - mrscurly.be

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - zo. 3 - mrscurly.be

Na afloop reden we nog richting Oost-Vlaanderen voor een blitz-bezoekje aan La Mamma, waar ik het gevoel kreeg binnen te stappen in het huis van Mrs. Claus herself. Kerstsfeertje maal tienduusd.
Love it 🙂

We survived the week(end)! - photo diary - weekoverzicht - zo. 2 - mrscurly.be

En dan was het tijd om Zoonlief op te halen bij zijn vader en terug richting Leuven te trekken… terugkijkend op een dag waarop ik wederom werd geïnspireerd door zovelen ♥

Blogs van de voorbije week:

8 Reacties

    • december 11, 2017 / 7:30 pm

      We vonden het echt super! Onze complimenten voor alles 😉
      Husband was ook blij om enkele mensen achter de blog eindelijk eens in real life te zien. Flinke jongen… 😀

  1. december 11, 2017 / 4:18 pm

    Jij ben met je ren-tik.. ik ben nog altijd bezig met opbouwen, maar zelfs dat lukt niet whahahahaha. Gaat niks worden, dus ik geef het op 😛

    • december 11, 2017 / 7:38 pm

      Nope :p Whatever you do, don’t give up 😉 Of ik kom je hoogstpersoonlijk uit je huis slepen om mee te gaan lopen 😀
      Geloof me, nu loop ik met gemak afstanden boven de 30 km, maar tot een jaar of 2 geleden moest ik er ook alles uitpersen om nog maar aan 5 km te geraken. En dan kwam ik na dat half uurtje lopen thuis en geraakte ik amper nog van de grond (#truestory). Het is zwoegen, zweten en afzien in het begin (zelfs die die wedstrijden van 100km lopen zijn ooit begonnen zoals jij. Ik ook, hoor 😉 ), maar op een bepaald moment ga je merken dat je terug een beetje verder kan. En een maand later weer een pak verder enz. En voor je het weet loop je je eerste 10 km. En gaat ge zo trots als iets zijn. En zo blij zijn dat ge niet hebt opgegeven. Want jij, jouw doorzettingsvermogen èn jouw lijf hebben jou zover gebracht. Mèt pijn en afzien. Gij kunt dat! *vuistje* :*

  2. december 12, 2017 / 1:14 pm

    Vind je yoga foto’s altijd zo mooi. Ik ben zelf net weer (na een pauze van 10 jaar, oops) gestart met yoga. Groepslessen weliswaar. Ik heb een juf nodig, anders doe ik mijn best niet. 😉

    • december 17, 2017 / 5:39 pm

      Thanks! :*
      Ik heb iets meer dan een jaar les gevolgd, maar door omstandigheden ermee gestopt. Nu doe ik het bijna dagelijks thuis. Mezelf ertoe verplicht 😀 Maar momenteel wel op zoek naar een goede yoga teacher in de buurt. Zo’n groepslessen zijn altijd wel eens leuk om te doen, vind ik 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge