Weekoverzichten

We survived the week(end)! – photo diary #71

De voorbije week was druk en emotioneel.
Maar we sloten hem wel af met een familiebijeenkomst om u tegen te zeggen.

Welkom in een nieuwe editie van ‘We survived the week(end)!’.

Maandag was… tja, ne maandag, hè. De koterverdieping (verwende nesten) werd gepoetst en Chanel kreeg terug een welverdiende douche.
Tip van de dag: denk goed na vooraleer je een hond met zulk lang haar in huis haalt. Dàt en diarree gaan niet goed samen. Just saying.

Ik maakte ook nog wat tijd voor mezelf en deed nog aan krachttraining en yoga na een week rust te hebben gehouden van alles wat ook maar met sport te maken had.
Conclusie: ik had pijn op plaatsen waarvan ik het bestaan voorheen niet wist.

We survived the week(end) - ma. - mrscurly.beWe sloten de dag af met de voetbaltraining van Zoonlief en een big ass bord spaghetti. Kleine porties pasta bestaan niet in dit huis.

Dinsdag trok ik terug mijn loopschoenen aan. Ik ging voor een intensief duurloopje. Vijf kilometerkes op ’t gemak en dan nog eens 9 km knallen. Nailed it.

We survived the week(end) - di. - mrscurly.be

Na het lopen drapeerde ik me terug op mijn yoga mat vooraleer ik me op de strijk smeet.
488duusd uren later kon ik alles netjes in de kasten opbergen en nog wat zaken voor de blog uitwerken.

We survived the week(end) - di. 1 - mrscurly.be

We survived the week(end) - di. 2 - mrscurly.be

’s Avonds smikkelden we van de leftovers van de dag ervoor en konden we nerveus beginnen aftellen naar de dag erop…

Woensdag begon pokkevroeg. Iets na vijven rolde ik (letterlijk) mijn bed uit en slithered my way naar de badkamer.
Na een poging te ondernemen er iets van te maken, besefte ik dat het hopeloos was en zei ‘fock it, ik ga die dag toch jankend doorkomen.’

Niet veel later kwamen mijn schoonouders, Husband’s dooppeter en zijn vrouw en La Mamma toe en konden we vertrekken naar Husband’s werk. Het was die dag namelijk zijn laatste vlucht op F16. Het mannetje wordt oud en stapt dan maar over op een iets rustiger toestel.
Can’t blame him…

De hele voormiddag werd gereserveerd voor uitleg en toestanden en na de lunch was het showtiiiiiime! Husband trok alle registers open en en kicked ass like never before.

We survived the week(end) - woe. 1 - mrscurly.be

Het werd een dag waarin er veel werd gejankt (yep, this bitch does cry), gelachen, herinneringen werden opgehaald en ik veel mensen terugzag die ik eigenlijk veel te weinig zie. Kortom, een emotionele dag zoals je hem nog nooit hebt meegemaakt.
Maar bovenal, een dag waarin ik nog meer dan ooit trots was op die vent van mij. Een carrière om u tegen te zeggen en een vent met een hart van goud.

De dag werd afgesloten (voor de koters en mij dan toch) met frietjes van het frietkot dat werd ingeschakeld, emotionele speeches en een stuk van het feest.
La Mamma bracht ons thuis terwijl Husband verder feestte met (oud-)collega’s. Ik denk dat ik blij mag zijn dat ik er niet bij was 😀

Ik kroop veel te laat, maar met een overvol hart mijn nest in.

We survived the week(end) - woe. 2 - mrscurly.be

Donderdag begon dan ook te vroeg en te moe. Ik geraakte helemaal niet in actie en lummelde het eerste uur nadat de koters naar school waren vertrokken maar wat aan.

Uiteindelijk lichte ik toch mijn kont op en fixte Chanel’s kapsel. Twee uur later hobbelde ze terug klittenloos en happy door huis, kon ik verder opruimen, nog wat poetsen en zaken uitwerken voor de blog vooraleer ik aan mijn eigen kapsel begon.
Ik sprong snel onder de douche en ondernam een poging om er een beetje presentabeler uit te zien tegen dat Husband terug thuis kwam.

We survived the week(end) - do. - mrscurly.be
‘Bow for me, bitchachos!’

Bwahahahaha! Nee gij. We waren die avond uitgenodigd door Ikea voor de presentatie van hun nieuwe samenwerking met Tom Dixon (meer daarover later 😉 ), dat was de echte reden waarom ik me wat presentabel probeerde te maken. Die vent van mij weet al hoe mottig ik er kan uitzien.

Terwijl La Mamma de boel hier verder deed draaien met die drie wilden van ons, trokken Husband en ik richting Brussel voor de presentatie.
Na de emotionele en drukke dag die woensdag was het eigenlijk zelfs een hele verademing om eventjes gewoon met ons tweetjes te zijn, rond te kijken, uitleg te krijgen en ondertussen ook nog gewoon leute te maken met elkaar.

We survived the week(end) - do. 1 - mrscurly.be

We survived the week(end) - do. 2 - mrscurly.be

We survived the week(end) - do. 3 - mrscurly.be

Na thuiskomst en La Mamma uit te wuiven schoven we aan de eettafel en scrolden nog ‘even’ (of hoe je het ook noemt om door een paar duizend foto’s te scrollen) door de eerste foto’s van de dag ervoor.

Vrijdag startte met een lange duurloop.
Het. Ging. Voor. Geen. Meter.
Ik had het kunnen weten. Weken aan een stuk teren op 5 à 6 uurkes slaap per nacht en een bijhorend serieus slaaptekort opbouwen, de voorbije week geen hol van gezond eten binnen te krijgen en de stress-periode van de feestdagen, Husband’s carrière switch, … beginnen hun tol te eisen.
Al na 10 km wou ik omkeren en het gewoon stoppen. But momma didn’t raise no quitter… Ik perste er uiteindelijk toch maar 22 km uit.
Aan een slakkentempo, dat wel. Maar hey, ik heb gelopen. That’s all that matters.

Na het lopen ging ik nog voor een diepe stretch op mijn yoga mat, lunchte ik snel, snel met Husband en kreeg ik de hondenoppasser nog op bezoek.

We survived the week(end) - vrij. - mrscurly.be

’s Avonds gingen we voor frietjesavond en crashten we keihard op de bank om enkele uren later volledig gedesoriënteerd wakker te worden.

Zaterdag begon terug vroeg. We stonden voor dag en dauw op, duwden al onze sh*t in koffers en hobbelden richting West-Vlaanderen voor een familieweekendje met mijn schoonfamilie.

We arriveerden net op tijd om samen met de rest van de bende te lunchen en spendeerden de rest van de middag al kwebbelend, bijpratend en gewoon gezellig samen zijn.

Oh ja, en ik spendeerde ook nog tijd met de dieren op de boerderij. Ik zou een geweldige boerin zijn. Al zeg ik het zelf.

We survived the week(end) - zat. - mrscurly.be

We survived the week(end) - zat. 1 - mrscurly.be

’s Avonds schoven we allemaal aan voor de feestmaaltijd en het uitwisselen van cadeautjes.
Wat dan ook meestal tot ergens na middernacht duurt. Mijn schoonfamilie bestaat uit 33, 34 of 35 leden. I have absolutely no clue. Ik ben 4 jaar geleden gestopt met de tel bij te houden.

Zondag werd ik dan ook wakker met een keihard katergevoel. Ook al had ik geen druppel gedronken. Maar terug een nacht van 5 uurtjes was er blijkbaar teveel aan geweest.
Ik kroop richting de badkamer waar ik enkel het hoogstnoodzakelijke deed en trok daarna richting de ontbijtruimte waar al een groot deel van de familie klaar zat.

Ergens na het ontbijt moesten we alweer vertrekken, want Stiefdochterlief had nog een date met haar moeder.
Ik bracht driekwart van de rit naar huis al slapend door en de rest van de dag ging een beetje in een waas aan me voorbij. Ik herinner me nog dat ik een sh*tload was deed en koffers leegmaakte. Oh ja, en dat we ’s avonds allemaal als zombies door het huis slopen.
Gotta love those Sunday evenings… ♥

Blogs van de voorbije week:

 

2 thoughts on “We survived the week(end)! – photo diary #71

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge