We survived the week(end)! – photo diary #73

De voorbije week was de eerste Husbandloze week, leefde ik zowat van WhatsApp videocall naar WhatsApp videocall en ondernam ik verwoede pogingen om mijn walgelijk slechte slaappatroon te doorbreken.

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag begon vreemd, het was de eerste ochtend zonder Husband en het zorgde ervoor dat ik maar traag op gang kwam.
Zoonlief en ik begonnen de dag rustig en loom en nadat hij naar school was vertrokken besloot ik er toch maar eens te gaan invliegen en poetste ik het koterdomein (aka bovenverdieping).

Ik deed nog mijn krachttraining en yoga en werkte nog wat zaken uit voor de blog.

We survived the week(end) - ma. - mrscurly.be

‘s Avonds fietste Zoonlief alleen naar de voetbaltraining (loslaten, mensen, het blijft een dingetje hier…) en ondertussen maakte ik het avondeten klaar: een stoofpotje met kikkererwten. Gezond, goed loopvoer en lekker. Meer moet dat niet zijn.

Niet veel later stond ik aan de rand van het voetbalveld te wachten op Zoonlief die een douche van 5 minuten kan rekken tot minstens 20 minuten.
Uiteindelijk raakten we goed en wel thuis, propten ons avondeten binnen (mijn microgolfoven is mijn beste vriendje op dagen dat het voetbaltraining is) en niet veel later crashte ik op de bank.

Dinsdag startte ik de dag met een loopje. Ik ging deze keer voor een intensief duurloopje van 14 km. Da’s 5 km op ‘t gemakske en dan 9 km vollen bak gaan.
Nailed it.

We survived the week(end) - di. - mrscurly.be

Achteraf werd de yoga mat terug uitgerold, deed ik de strijk en draaide de wasmachine overuren.
Wie denkt dat dit mensje stilzit na een loopje, heeft het mis. Blijven gaan is de boodschap.

We survived the week(end) - di. 1 - mrscurly.be

Ik had het mezelf wel wat gemakkelijk gemaakt die dag, want ik had de dag ervoor eten voorzien voor twee dagen, dus koken hoefde ik al niet meer te doen en douchen had ik al gedaan nog voor Zoonlief thuiskwam van school. En aangezien hij verkondigde dat hij ‘ten laatste om 20 uur in zijn nest wilde liggen’, lag ikzelf ook vroeg onder de wol.
Goed zo. Ik ga het nog leren.

Woensdag was een schoolvrije dag voor Zoonlief, maar niet voor mezelf. Ik had naailes en aangezien ik een beetje achterop zit met mijn jas, sleepte ik Zoonlief dan maar gewoon mee.
Mijn collega-naaisters vonden dit allemaal geweldig en nadat hij langs alle kanten was bewonderd (ze knepen nog net niet in zijn wangen), installeerde hij zich met een stapel schoolwerk en boekjes en ik met mijn naaiwerk.

Wonder boven wonder hebben we de voormiddag overleefd zonder kleerscheuren, want met die zoon van mij weet je maar nooit. Het ene moment is het een engeltje en het andere moment mag je hem ergens uit het decor gaan plukken.
Woensdagvoormiddag was hij dus een engeltje.
Jeej!

Na de lunch pikten we onze Cambio-wagen op en deden we samen boodschappen. Ik haat boodschappen btw. Niks dat ik zo irritant vind als rondhossen in een winkel en alle spullen in een winkelkar te moeten smijten, aan de kassa er alles terug uit te moeten halen en er terug in te moeten leggen na het afrekenen, aan de auto terug alles uit die winkelkar te halen en in je wagen te steken en thuis alles uit je wagen en in je kasten te steken. Komaan, zeg, hoe overbodig kan je iets maken?!
Maar met gezelschap is boodschappen altijd net iets plezanter natuurlijk 🙂 Zoonlief hielp netjes de kar duwen en productjes kiezen.
Waarvan ik op de helft ‘neen’ moest antwoorden. Want serieus, hoeveel zakken chips heeft een mens nodig?

Na alle sh*t thuis in de kasten te dumpen trokken we nog even naar de bib. Zalig om te zien hoe dit de highlight van je kind’s dag kan zijn.
Boekenwurm pur sang.
Niks dan liefde voor booklovers.

We survived the week(end) - woe. - mrscurly.be

‘s Avonds gaf ik stinkerd Chanel nog een welverdiende douche (weeral, I know. Voor de één of andere vreemde reden begint het beest na 2 dagen al vreselijk te stinken. Eikes.) en maakte ik nog verse veggie ravioli.

Donderdag werd ik wakker met het lumineuze idee om het aantal uren slaap dat ik heb te beginnen bijhouden. Sinds Husband zijn vertrek lag ik iedere avond op een menselijk uur in mijn nest en had ik nachten van 7,5 à 8,5 uren slaap per nacht.
Hoe zou dat toch komen? 😀
Wist ik veel dat dat lumineuze idee me zaterdag alweer een depressief gevoel zou geven.
Soit, ik werd donderdagochtend dus wakker na een nacht van 7,5 uur effectief te slapen. Da’s veel in mijn geval. En dat voel je ook.
En zie je. Ik zag meteen meer kleur in mijn gezicht en mijn wallen waren minder. Alez ja… alles is relatief natuurlijk.

Uitgerust mens als ik was vloog ik er dan ook vollen bak in en poetste het hele huis.
Ik had zelfs nog tijd om mijn krachttraining en yoga te doen voor Zoonlief thuis kwam van school. Go figure.

We survived the week(end) - do. - mrscurly.be

… en zelfs nog tijd om compleet nutteloze dingen te doen, zoals bessen op mijn vingers steken…

Terwijl hij zijn huiswerk maakte aan het keukeneiland, hield ik hem al kokend gezelschap. Die avond op het menu: veggie quinoarisotto.
Na ons vroege avondeten ging Zoonlief nog naar de voetbaltraining en werkte ik nog wat zaken uit voor de blog.

Na de voetbaltraining nestelde ik me in mijn bed voor een avondje Netflix. Niks zo leutig als een tv op uw slaapkamer. Echt wel.

We survived the week(end) - do. 3 - mrscurly.be

Chanel dacht eventjes het bed te kunnen insluipen… Nope, ain’t gonna happen.

Vrijdag begon na 8 uurtjes slaap. Oh. My. God. Acht f*cking uren.

Ik trok met volle moed mijn loopschoenen aan voor een duurloopje van 20 km. Kon niet anders dan goed gaan, toch, na al dat bijslapen van de laatste dagen?
Yeah right… zeg dat tegen die trut van een Moeder Natuur. Tempo zat goed enzo, maar die hartslag schoot meteen de hoogte in. Alez, voor mijn doen toch… Soit, ik heb al lang geen kalender meer nodig om te weten wanneer het binnenkort die tijd van de maand weer gaat zijn, ik moet gewoon op mijn loopjes, en dan vooral op mijn hartslag, afgaan 🙂

We survived the week(end) - vrij. - mrscurly.be

We survived the week(end) - vrij. 1 - mrscurly.be

Echt ‘after the running-food’: quinoa risotto.

Achteraf yoga’de ik mezelf weer door de middag en zorgde ervoor dat Chanel weer netjes voor de dag kon komen.

‘s Avonds kwamen Stiefdochter- en Stiefzoonlief terug naar huis en na de zoveelste voetbaltraining van die week konden we eindelijk het weekend inzetten met frietjesavond, bijpraten en de zoveelste videocall met Husband en onze 4 koppen tegen elkaar gepropt om toch maar op dat kleine gsm-schermpje te passen.

Zaterdag begon vroeg en na amper 7 uren slaap. Ik lag er nochtans op een deftig uur in, maar ene Mademoiselle Chanel vond het vanaf 6 uur hoog tijd voor een grondige wasbeurt. Inclusief de honden-wasgeluidjes. Jezus zeg.
Heb je dan met een hond die in je slaapkamer slaapt…

Stiefzoonlief had in de voormiddag een voetbalmatch en Zoonlief in de namiddag. Gelukkig voor mij speelden ze beiden thuis en konden ze dan ook samen met de fiets op en af fietsen en voor elkaar supporten, want moeders had nog een hele sh*tload mails te beantwoorden, administratie weg te werken, was te doen, zaken te sorteren, …. waar ze de voorbije week gewoon niet aan toe was gekomen.
Tegen ‘s avonds kreeg ik een instant mommy guilt-aanval dat ervoor zorgde dat ik de koters de dag erna overlaadde met verse rijstpap, koekjes en chips.

‘s Avonds maakte ik een snelle en eenvoudige omelet met aardappeltjes, want Stiefzoonlief ging nog een avondje uit met zijn moeder terwijl Stiefdochterlief, Zoonlief en ikzelf genoten van een rustige zaterdagavond met onze neus in de boeken en voor tv.

Iets voor elven werd Stiefzoonlief terug thuis afgezet, stopte ik hen in en jankte ik mezelf een oog uit bij ‘Dying Young’ met Julia Roberts.
Terwijl ik een zak chips leegvrat.
Yolo.

Zondag begon met Chanel die me wakker maakte omdat ze wederom besloot dat 8 uur op een zondagochtend het ideale moment is om zichzelf grondig te wassen en met gebonk op mijn slaapkamerdeur van een Zoonlief die kwam zeuren wanneer hij uit zijn nest mocht komen.
Ik slaagde erin om zowel Chanel, als Zoonlief nog een half uur langer stil te houden en sleepte mezelf dan maar uit bed en richting de keuken waar ik de brunch voorbereidde.

Niet veel later stormden de drie buffels de trap af en vraten we onszelf te pletter aan de brunchtafel terwijl we video whatsappten (heet dat zo?) met Husband en een eind weglulden tegen elkaar.
Zijn we goed in, zie je.

We survived the week(end) - zon. - mrscurly.be

Na de brunch kon ik niet snel genoeg in kleren zitten (of wat er ook voor moest doorgaan) en buiten zijn. De dag ervoor was ik heel de dag binnen gebleven en ik werd nog net niet knetter. Ik sleepte de koters èn Chanel mee voor een deugddoende wandeling.
Geeneen die zeurde.
We hadden er duidelijk allemaal nood aan.
Za-lig, zo’n momenten.

We survived the week(end) - zon. 2 - mrscurly.be

‘Monkey business’

We survived the week(end) - zon. 1 - mrscurly.be

Na de wandeling ruimde ik nog wat op terwijl de koters het konijnenhok uitkuisten en terwijl Stiefdochterlief met haar vriendinnen nog naar de bioscoop trok, installeerde ik de boys voor de tv met een zak chips terwijl ik genoot van een lange douche.

We survived the week(end) - zon. 3 - mrscurly.be

Lampjes uit de keuken verhuisd naar de slaapkamer. Kwestie dat Husband me nog terugvindt… 😀

‘s Avonds maakte ik iedereen blij met worst, aardappelen en boontjes (kids….) en voor mezelf een groenteburger en voor ik het goed en wel besefte kon ik het eind van het weekend inluiden met een nieuwe aflevering van The Kardashians.
Alleen op de bank.
Maar wel met drie geweldige en slapende koters boven mijn hoofd.
Die me een relaxte en leuke zondag hadden gegeven.
Gotta love those little monsters… ♥

Blogs van de voorbije week: 
  • We survived the week(end)! – photo diary #72: life as it is with these nutcases…
  • 2017 in loopstatistieken: hoeveel keer ging ik boven de 20km, hoeveel kilometer liep ik in totaal in 2017 en vooral: tot waar zou dit me gebracht hebben moest ik dit in 1 rechte lijn hebben gelopen?
  • Food vragen-tag: wat smijt ik op mijnen pizza, wat is volgens mij de enige manier om koffie te drinken en wat zal je me nooit of te nimmer zien eten?

 

4 Reacties

  1. januari 29, 2018 / 12:26 pm

    tip voor die boodschappen: collect & go
    ik haat boodschappen doen en nu onlangs zelfs een hoeveslager gevonden die aan huis levert
    life is beautiful (soms)
    have fun deze week!

    • februari 5, 2018 / 7:29 pm

      Ik ga dat echt eens moeten bekijken, diene collect & go. Alles om het boodschappen doen te kunnen vermijden 😀 Thanks voor de tip!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: