Weekoverzichten

We survived the week(end)! – photo diary #78

De voorbije week bestond uit afscheid nemen, schuifelen, beetje bij beetje terug overeind krabbelen, koters kapot knuffelen en 25duusd lagen kledij over elkaar aanhebben.
Maar we konden de week wel afsluiten met niet 2 broeken over elkaar, maar maar één. Ow yeah.

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!

Maandag begon met afscheid. And I suck at that. Zoonlief vertrok die ochtend voor een weekje op sportklassen met school en zowel moeder hier, als Zoonlief, zagen dat niet echt goed zitten. Ik nog minder dan hem. Momma’s boy you say?

We survived the week(end)! - photo diary #78 - ma. 1 - mrscurly.be

We survived the week(end)! - photo diary #78 - ma. - mrscurly.be

Nadat we hem uitgezwaaid hadden (en ik mijn tranen wegslikte), deden Husband en ik nog een rondje Action. Best wel een beetje trots op mezelf: ik kocht niks dat ik niet nodig had. Vuitstje voor mezelf!

Na thuiskomst merkte ik dat mijn lijf nog steeds aan het vechten was tegen de microben die al enkele weken lelijk aan het huishouden waren en besloot ik om maar even te rusten. Husband deed met plezier mee, die was nog steeds aan het bekomen van zijn marathon de dag ervoor.
Het ‘even rusten’ werd een middagdutje van 2 uur. That was a complete waste of time…

Soit, achteraf hadden we terug hervonden energie (of iets dat erop leek) en spendeerden we de rest van de dag met samen yoga doen en gewoon genieten van elkaars gezelschap, want ook van Husband moest ik die dag afscheid nemen.

Na het avondeten (pasta met broccoli pesto), laadde hij zijn spullen in de wagen en reed terug richting Frankrijk, terwijl Stiefdochter-, Stiefzoonlief en ikzelf zowat tegen het raam geplakt hingen om zo lang mogelijk te kunnen zwaaien.

Ik sloot de dag af met Blind Getrouwd en op tijd onder de wol kruipen. Yolo.

Dinsdag was focking kouuuuuuud. Niet normaal meer.
Mijn kuit begon beter en beter te voelen, dus riskeerde ik me aan een loopje van 10 km. En ow yeah, I did it. De kuit hield stand en ik kwam blijer dan blij terug thuis. Happy chicca hier, hoor.
Ik denk dat die 2 broeken en de 4 laagjes aan mijn bovenlijf er ook iets mee te maken hadden…

We survived the week(end)! - photo diary #78 - di. - mrscurly.be

Ik draaide me nog in ne tiendubbele knoop (of zoiets) op mijn yoga mat, deed de strijk, werkte nog wat zaken uit voor de blog en ontdekte Vero.
Kennen jullie het? Zo’n nieuwe social media app. Iets à la Instagram, maar dan zonder de algoritmes enzo. Wel duusd keer trager. *eyeroll*
Als ge mij daar zoekt, ge vindt mij onder mrscurly.be (vaneigenst da) 😉

Ik maakte voor de Stiefkoters nog een bolognese burger (eikes, zeg) en voor mezelf een notenburger met aardappelen en erwten.
Culinaire hoogstandjes hier, hoor.

Woensdag was terug tijd voor naailes. Ik sprong (stel je daar niet teveel bij voor) op mijn fiets en vroor nog net niet vast op mijn zadel.
Dit werd dagje nummer 4 met twee broeken over elkaar, mensen. No sh*t.

We survived the week(end)! - photo diary #78 - woe. - mrscurly.be
Links: northpole anyone?
Rechts: leesvoer at the moment…

Na de lunch voelde ik de aftermath van het loopje de dag ervoor en de naailes van die ochtend. Terwijl de stiefkoters hun huiswerk deden en studeerden, dook ik terug even de zetel in voor een uurtje rust.
En dan te bedenken dat deze crap tot zes weken kan duren volgens de arts…

Stiefzoonlief deed nog een rondje kapster en keerde terug huiswaarts met een korte coupe. Het kind is nu nog knapper. Moeders, hou uw dochters binnen.
En ik deed nog een rondje Chanel’s kapster spelen.

Het gure weer verplichte ons een beetje de rest van de dag binnen te blijven en terwijl de WiiU nog eens vanonder het stof werd gehaald, flanste ik nog wat kabeljauw met pasta en boontjes in elkaar. Waar zijn die Michelin-sterren hier ergens?

Donderdag is poetsdag. Ik poetste het hele huis en stond ervan versteld dat ik eens niet moest gaan rusten tussendoor. Could it be…? Zou mijn lijf de strijd tegen de microben aan het winnen zijn?

We survived the week(end)! - photo diary #78 - do. - mrscurly.be
Links: deze werd ook nog eens vanonder het stof gehaald. Vroeger kreeg ik gezeur van m’n moeder als ik ernaar luisterde. Nu moet ik ernaar luisteren als de koters niet thuis zijn. History repeats itself.
Rechts: #yogaeverydamnday

Ik werkte nog wat zaken uit voor de blog en maakte ’s avonds de Stiefkoters uber happy met een Mexicaanse ovenschotel.
Voor 6 personen.
Die wij met ons drietjes bijna helemaal opvraten.
Don’t judge.

We survived the week(end)! - photo diary #78 - do. 1 - mrscurly.be
En het was ook nog eens complimentendag donderdag. This one’s for all of you 😉

Vrijdag was een dag van administratie wegwerken, was sorteren en nog van zulke toestanden.

We survived the week(end)! - photo diary #78 - vrij. - mrscurly.be
… met truien aan waar g’uw handen kunt insteken.

Tegen een uur of 3 ging ik de Cambio huurwagen halen en reed richting Zoonlief’s school.
Waar ik nog een half uur mocht zitten koekeloeren in de draaiende auto.
Ondertussen mensjes die omvallen kijkend. Het was gladder dan glad die dag. Het vriesweer met daarna nog eens de regen had de wegen, en dan vooral de voet- en fietspaden, tot ijspistes herleidt.

We survived the week(end)! - photo diary #78 - vrij. 2 - mrscurly.be
En ’s avonds kregen we er nog eens sneeuw bovenop.

En dan plotseling kwam de bus in mijn vizier! Ik schuifelde zo snel ik kon richting de school, waar Zoonlief rond mijn lijf kwam gevlogen met de woorden ‘Ik ben zoooo moe’ en ‘Ik heb je zoooo gemist’.
Deze maand wordt ie 11 en op zo’n momenten zie ik terug die kleine kleuter van mij, mensen. Niks dan hartjes en liefde.
Ik plette hem nog net niet te pletter tegen mijne gilet terwijl ik zijn bagage uit de bus sleurde en reed terug huiswaarts met hem.

We kregen nog een paar extra gestolen uurtjes samen vooraleer zijn vader hem terug kwam halen voor papa-weekend, want die zat vast in het verkeer. We spendeerden die tijd met aan elkaars lijf hangen en de oren van elkaars kop afkwebbelen.

We survived the week(end)! - photo diary #78 - vrij. 1 - mrscurly.be

Dan was het alweer tijd om de Stiefkoters naar hun moeder te brengen voor een weekje (bwèk). Zoonlief en ik deden nog de boodschappen samen en dan moest ik ook van hem terug afscheid nemen.
Weliswaar maar tot zondag deze keer…

Ik sloot de vrijdag af met de leftovers van de dag ervoor en ‘The fault in our stars’.
Een beetje een puber-achtige film, maar een tearjerker nevertheless.
Ergens rond middernacht kroop ik m’n nest in, met Kim Kardashian crying face en al.

Zaterdag werd ik wakker met een pak sneeuw rond mij. Gadverdamme.
Volgens het weerbericht van de dag ervoor ging het tegen 10 uur beginnen dooien en zou ik dus mijn loopje zoals gewoonlijk ’s ochtends kunnen doen. Niks van dat, de voorspelling was aangepast naar ‘dooien ergens na de middag’.
Er zijn niet veel zekerheden in het leven, buiten één dan: de weersvoorspellingen in België zitten er al-tijd naast.

We survived the week(end)! - photo diary #78 - zat. - mrscurly.be
Eikes.

Aangezien ik een abnormale angst heb voor vallen (don’t ask), besloot ik het loopje dan maar uit te stellen tot ergens na de middag en de voormiddag te vullen met was doen en opruimen. Rock n’roll.

Na de lunch trok ik toch maar mijn loopschoenen aan, de berichten over teveel fijn stof in de lucht compleet negerend.
I knew I was gonna regret that…
Dat kleine stemmetje ergens in mijn achterhoofd dat zei ‘ga toch zondagochtend lopen, mens, jij bent al geen namiddagloper en al zeker niet met al die vervuiling in de lucht op dit moment’ had gelijk.
Het werden 20 km van pure ademhalingshorror en een hartslag die ik niet onder de 170 kreeg, terwijl ik tijdens loopjes zoals dit op een hartslag van 150 à 160 loop.

We survived the week(end)! - photo diary #78 - zat. - mrscurly.be (1)

We survived the week(end)! - photo diary #78 - zat. 1 - mrscurly.be
After the running, we drink the Chocovit.
I love this drink so much I can barely contain myself. *sarcasm input*

Soit, er staat terug een 2 voor. Jeej!
De kuit(en) liet zich tegen ’s avonds terug wat voelen, maar niks te erg. Geen pijn ofzo, alleen wat ‘getrek’. Zal wel normaal zijn, zeker? Ondertussen toch al een goede maand geleden dat ik nog eens aan die 20 km zat. Dat lijf is ondertussen al volledig verstijfd (en oud).

Na thuiskomst deed ik nog mijn hoognodige yoga, maakte croque monsieurs met spiegeleieren bovenop en na het douchen installeerde ik me voor The Rewrite met Hugh Grant *habba habba*
Waar ik overigens de helft niet van heb gezien. Keihard crashen op de bank, folks.

Het was de bedoeling om zondag wat uit te slapen, maar daar besloot het kreng, Chanel de huishond, anders over. Die hing al om 6u30 jankend aan de slaapkamerdeur.
Je zou denken dat het beest dringend moet plassen of honger heeft, maar niks is minder waar. Ze wou gewoon haar mand in de hal omruilen voor de bank in de woonkamer. How lazy can you be?

Ik startte de dag met yoga en een stuk van dit hier uittypen 🙂
En dan was het alweer tijd voor mijnen tour de Belgique. Ik deed nog een rondje ‘bezoek aan La Mamma’ die me zoals de gewoonte het wilt volpropte met vanalles en pikte Zoonlief op bij zijn vader.

We survived the week(end)! - photo diary #78 - zo. - mrscurly.be (1)

Ik reed terug huiswaarts met een kwebbelende Zoonlief op de achterbank en regen die tegen de voorruit spatte.
En op het moment dat we uitstapten stopte het plotsklaps met regenen en konden we droog naar huis verder wandelen. Laat dit een voorbode zijn voor de aankomende week… ♥

Blogs van de voorbije week:

4 thoughts on “We survived the week(end)! – photo diary #78

    1. Mijn favoriete trui om in rond te hobbelen hier thuis! Vooral voor die duimgaten 😀 Heb die jaren geleden eens in de Pimkie gekocht, denk ik… Al zo versleten op dit moment dat het maar een kwestie van tijd is vooraleer mijn ellebogen erdoor komen 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge