We survived the week(end)! – photo diary #82

Afgelopen week was voor de voorbereidingen voor het verjaardagsfeestje voor enkele vriendjes van Zoonlief, genoot ik van de weinige zonnige momenten, waren we extra sportief en maakten we de stad terug even onveilig.

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’.

Maandag startte ik wat traag op met wat mails wegwerken en bloggen. Het verjaardagsfeestje van Zoonlief de dag ervoor had er een beetje ingehakt.
Toen ik eindelijk wat energie had teruggevonden besloot ik de bovenverdieping nog eens onder handen te nemen. Da’s de koters hun domein. En dus de meest rommelige côté van ons huis.
En dan druk ik dat nog zacht uit…

Het gepoets werd onderbroken door het mannetje van de alarmfirma (of hoe dat ook mag heten) die langskwam voor het onderhoud van ons alarmsysteem.
Iets dat ik glad vergeten was. Ik deed dus de deur open met een vogelnest op mijn kop om U tegen te zeggen, een compleet scheefgezakte oversized shirt en yoga legging aan.
De beste heer vroeg zich waarschijnlijk af waarom wij in godsnaam een alarmsysteem moeten hebben, met zo’n trol als ik in huis breekt er toch geen kat in.

Nadat hij ons alarm een keertje of 10 had laten afgaan (met bijhorende flippende hond, valkparkiet en ondergetekende) en de bovenverdieping eindelijk gepoetst was, deed ik nog eens van krachttraining en yoga en hobbelden de koters de deur alweer door.

We survived the week(end) - photo diary #82 - ma. - mrscurly.be

Gezelschap tijdens yoga…

Terwijl Zoonlief voetbaltraining had, maakte ik nog snel zalm met pasta en boontjes klaar en attaqueerden we de restjes taart van de dag ervoor.
I have no regrets…

We survived the week(end) - photo diary #82 - ma. 1 - mrscurly.be

Dinsdag begon iets energieker dan maandag. Ik trok mijn loopschoenen aan en begon aan een intervalleke. Het was al van begin februari (en dus van voor de spierverrekking) geleden dat ik nog eens een interval had gedaan. Ik was er dus best wel wat nerveus voor.

Een uurtje later kon ik mijn horloge stopzetten en focking trots zijn op mezelf. I killed it! 8 km aan 5’/km met 1 minuutje rust tussen iedere kilometer in, volledig pijnloos en met een hartslag die meer dan goed zat. Jeej!

We survived the week(end) - photo diary #82 - di. - mrscurly.be

Mijn yoga mat werd uitgerold voor een intensieve stretch en de strijkplank werd uitgehaald voor een langdurige strijkbeurt.

We survived the week(end) - photo diary #82 - di. 1 - mrscurly.be

Nog voor de koters thuiskwamen van school had ik me al gedoucht en het hele huis opgeruimd en al. Wat een goed loopje al niet doet met een mens 🙂

Terwijl Stiefzoonlief zijn voetbaltraining had, maakten Zoonlief en ik de uitnodigingen voor het verjaardagsfeestje voor de klasgenootjes (God be with me) en maakte ik een nieuw receptje: aubergine-bonenschotel.
Er werd niet gezeurd en ze namen allemaal nog een tweede keer bij. Geslaagd dus.

We survived the week(end) - photo diary #82 - di. 2 - mrscurly.be

Woensdag is voor naailes. Nadat de koters naar school waren vertrokken en Stiefdochterlief zich nog een 10de keer omdraaide in haar nest (middelbaar en de examens achter de rug, dwz: extra congé voor die pubers), propte ik al mijn sh*t in mijn fietstassen en fietste richting de les.
Ondertussen ben ik aan een bijpassende pencil skirt begonnen. Bijpassend bij die vest waar ik een eeuwigheid aan bezig ben geweest…
Tegen dat die rok af is, is het zomer. En dat ding maak ik in een Chanellerig winterstofje. Good thinking, woman. Good thinking…

De naailes werd onderbroken door een telefoontje van Zoonlief die die middag een voetbaltornooi had met school en dus zijn voetbalspullen niet mee had.
Ook al had ik ‘s ochtends 258966 keer gevraagd of hij die toestanden niet mee moest hebben. ‘Maar neen, mama, da’s in turnkleren’.
Yeah right.
Chance dat die puberende Stiefdochterlief thuis was èn een braaf kind is en dan maar de spullen naar Zoonlief bracht.
Echt, mensen, verandert dat ooit? *Please say yes.*

Omdat Stiefdochterlief voetbalspullentaxi van dienst was die ochtend, wou ik ‘s middags eens de stad intrekken met haar en Stiefzoonlief om haar te trakteren. You know… gewoon omdat ze zo’n dingen altijd wilt doen voor die etters van broers van haar en er nooit over zeurt. Ik zou dat never, nooit gedaan hebben voor mijn broer toen ik 14 was. Hell to the no.
Maar het weer gooide roet in het eten. Op het moment dat ik thuis kwam van de naailes viel de regen met bakken uit de lucht en dat bleef zo duren tot in de late namiddag.
Lente dus *eyeroll*

We besloten dan maar een rustige middag thuis te houden met uitgesteld BGT kijken, samen kledij uitsorteren en leftover bananen-notencake binnenproppen.

Tegen dat ik van mijn yoga mat kwam gekropen in de late namiddag kwam ook Zoonlief terug thuis en konden we aan het avondeten beginnen.
Allemaal heel creatief en vol inspiratie: de overschot van de dag ervoor met een croque bij.

We survived the week(end) - photo diary #82 - woe. - mrscurly.be

Donderdag is eikes. Poetsdag enzo.
De bedden werden verschoond en het leek even of het lente was. Zelfs mijn cactus kreeg er bloemekes van.

We survived the week(end) - photo diary #82 - do. - mrscurly.be

Uw bed opmaken en er eigenlijk gewoon meteen weer willen induiken…

‘s Avonds maakte ik nog een veggie ravioli klaar en dat was het zo’n beetje. Die vakantie mag komen.

Vrijdag trok ik terug mijn loopschoenen aan. Op het programma: een duurloopje van 27 km.
De laatste keer dat ik deze afstand liep was ergens juist voor Kerstmis.
De zon brak door, de wind ging een heel klein beetje liggen en ik liep de benen vanonder mijn lijf. En dat het deugd deed, terug zo’n afstand lopen! Niks dat je zo bad ass laat voelen als zulke loopjes.

We survived the week(end) - photo diary #82 - vrij. - mrscurly.be

Achteraf was terug voor een yoga-sessie van bijna een uur en voor ik goed en wel aan iets anders kon beginnen, vielen de koters alweer het huis binnen.

Stiefdochterlief had die dag een workshop pralines maken gehad op school en bracht de aanwinst mee naar huis.
Persoonlijk vind ik dat ze op een heel goede school zit 😉

We survived the week(end) - photo diary #82 - vrij. 1 - mrscurly.be

Rechts: euhm… sorry?

Een geluk dat er een overload chocolade in het huis was, want we hadden het nodig… De auto, die Husband thuis moest brengen voor een weekje, besloot er even mee op te houden en ergens juist aan de grens tussen België en Frankrijk stond het mannetje te wachten op een taxi en de sleepdienst. Op de koop toe werd Zoonlief nog opgepikt door zijn vader voor papa-weekend.
Stiefdochter-, Stiefzoonlief en ikzelf werkten onze collère uit op de chocolade en de bak frieten die ik op tafel zwierde.
Alles beter dan op elkaar.

Ergens tegen 21u30 werd Husband thuis afgezet met het nieuws dat we tot ten minste dinsdag zonder wagen zaten. Jeej. Not.
Soit, hij was alleszins thuis geraakt.

Zaterdag begon met boodschappen doen. Ik pikte de Cambio-huurwagen op en samen met Husband trokken we richting grootwarenhuis waar we bijna een uur later met een halve zenuwinzinking terug buiten wandelden.
Echt, mensen, boodschappen op ne zaterdag: don’t do that to yourself!

Na de lunch, en het bekomen van het boodschappen doen, besloten we nog even de stad in te gaan. Gewoon… wat rondslenteren, bijpraten, koffie slurpen, de Stiefkoters ambeteren met onnozel doen, …
Soms hoeft ontspanning niet meer dan dat te zijn.
Nadat Stiefzoonlief en ikzelf voorzien waren van nieuwe schoenen en Stiefdochterlief nieuwe oorbellen had afgeschooid voor het voetbalspullen-taxi zijn van woensdag, placeerden we onze konten bij Barboek voor een welverdiende koffie en lectuur.

We survived the week(end) - photo diary #82 - zat. - mrscurly.be

De koters vinden het altijd geweldig om met ons te gaan winkelen. *ahum*

We survived the week(end) - photo diary #82 - zat. 1 - mrscurly.be

Linksboven: old vs. new.

We survived the week(end) - photo diary #82 - zat. 2 - mrscurly.be

We survived the week(end) - photo diary #82 - zat. 3 - mrscurly.be

Ober, er zit een beest in mijn wijn.

‘s Avonds maakte Husband het avondeten klaar terwijl ik me nog even op mijn yoga mat smeet en keken we de rest van de zaterdag weg met ‘Still Alice’.
Bleiten, mensen. Keihard bleiten.

Zondag werden we wakker voor onze wekker. Blijkbaar was het Pasen afgaand op alle paashasenspam op social media, maar dat ging even aan ons voorbij. We vieren het dit jaar een paar daagjes later aangezien Zoonlief nog niet thuis was.

Na het ontbijt haalden Husband en ik onze koersfiets vanonder het stof en fietsten een nette 30 km bij elkaar.
Eindelijk begint het weer het een beetje toe te laten. Het was grijs en grauw en de eerste helft was doodgaan van de wind, maar wat deed het goed om die frisse lucht binnen te halen en ondertussen gewoon samen te zijn.

We survived the week(end) - photo diary #82 - zo. - mrscurly.be

We survived the week(end) - photo diary #82 - zo. 1 - mrscurly.be

We survived the week(end) - photo diary #82 - zo. 2 - mrscurly.be

‘s Middags had Husband nog een loopje op het programma staan waarbij Stiefzoonlief hem vergezelde voor de bevoorrading en lummelden Stiefdochterlief en ik wat aan in huis. Buiten nog wat yoga, was doen en bloggen kwam er deze Pasen niet veel meer van.
‘t Was zondag voor iets, hè.

Op het moment dat ons avondeten binnengepropt was, werd Zoonlief door zijn vader teruggebracht (kapotte auto, remember) en konden we de Paasvakantie pas echt goed inzetten. We waren terug compleet… ♥

Blogs van de voorbije week:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: