The story of us – part II: feitjes en weetjes over Husband en ik

Volgende week maandag zijn den Husband en ik 7 jaar getrouwd. Die huwelijksverjaardag verdient een paar blogpostjes vind ik dan.
Vorige week konden jullie al lezen hoe Husband mij op een uiterst romantische manier binnendraaide, vandaag deel ik enkele feitjes en weetjes over hem en mij.
Helemaal geen vreemde toestanden ofzo natuurlijk…

♥ In mei 2011 zijn we getrouwd, pas in juli 2011 zijn we gaan samenwonen. We zijn altijd al een beetje raar geweest…

♥ Onze verloving duurde welgeteld 1 maand.

♥ Waar ik zo goed als helemaal niet jaloers ben, is Husband dat dan weer wel.

♥ We zijn allebei ‘snooze-kampioen’.
Wij zijn het type mensen dat een wekker zet om 7 uur, eentje om 7u10, om 7u15, om 7u20 en om 7u25, ze alle vijf met ne ferme djoef het zwijgen opleggen, om er uiteindelijk in paniek om 7u45 uit te denderen.

♥ We waren al een tijdje samen vooraleer hij me voor de eerste keer zonder make-up op zag.
Yep, ik hield die troep zelfs op om te gaan slapen.

♥ Oh, how things have changed… want nu trekken we ons daar geen reet meer van aan.
Hij is de enige die me waarschijnlijk heel vaak op mijn mottigst aantreft. En ik hem.
Inclusief haar dat alle kanten op staat, mottige ochtendadem, wallen tot aan de grond, versleten pyjama’s en ziektekiemen verspreidend terwijl de andere onze zieke kont richting bed/zetel helpt.
We weten dat we compleet onszelf kunnen zijn bij elkaar en doen dat dan ook.
Ondertussen kijkend naar elkaar en van elkaar vindend dat die nog steeds ‘t schoonste wezen van de wereld is.

♥ We wegen ongeveer hetzelfde.
Hij weegt wel nog altijd meer dan mij.
En zijn kont is ook nog steeds dikker dan die van mij.

♥ We kunnen ook elkaars kledij aandoen, we hebben namelijk zo goed als dezelfde maten.
Begrijp me niet verkeerd, we doen het niet, maar we zouden het kunnen.
Al moet ik zeggen dat uw truien, T-shirts en kousen uiterst comfortabel zitten, Husband.

♥ We hebben dezelfde beenlengte en kuitomtrek.
Neen, we hebben dat niet gemeten.
De mensjes van de fietsenwinkel en Runners’ Lab hebben dat voor ons gedaan…

♥ Zijn humor is platter dan plat. Die van mij dan weer hoogst intelligent.

♥ Als we ergens heen gaan is hij meestal chauffeur van dienst. Simpelweg omdat ik niet graag met de auto rijd.
En omdat ik zijn gezaag over mijn rijstijl beu ben.
Ik vind op mijn beurt dan weer dat hij degene is die voor geen meter kan rijden.
En we weten allemaal dat ik altijd gelijk heb.

♥ Het is maar sinds kort dat we scheetjes laten in elkaars bijzijn. Alez, hij dan toch.
Die maanden in het buitenland hebben hem gene goed gedaan, zou ik zeggen.

♥ We vullen elkaar perfect aan.
Letterlijk.
Als we ons nestelen, op de bank of in bed, passen we perfect in elkaar.

♥ Onze tweede grote liefde, naast ons vijfjes, is eten. Ik ben dus niet de enige fretzak in dit huis.
Thank God voor goede genen…

♥ We hebben allebei dezelfde toekomstdromen.
Alhoewel dat hij een eigen koe, geit, schaap, 5 honden, paard, 2 eenden en de rest van Noah’s ark precies toch niet zo goed ziet zitten.

♥ We zijn elkaars grootste supporter.
Als de ene iets wilt doen, staat de andere keihard te supporteren (en nog net niet met pompoms te zwaaien) en gaat die volledig mee in het verhaal.
Zelfs in de meest belachelijke.

♥ We zijn beiden grote voorstander van een gezonde (lees: grote) dosis zelfspot in ons leven.
En spot met elkaar.
Vooral dat.

♥ Onze koosnaampjes voor elkaar zijn bijzonder origineel: Woman en Husband.

♥ Als we al eens origineel willen doen, gaan we voor de niet-politiek correcte versie van koosnaampjes: moron, idiot, rund, vrouwmensch, trut, kalle, fucktard, …
It’s how we love.

♥ Ons exact leeftijdsverschil is 9 jaar en 82 dagen.
Hij is ouder.
Ziet ge zo natuurlijk.

♥ Als we gaan slapen hebben we een vast ritueel dat we nog geen enkele keer hebben overgeslagen.
Hij: ‘I love you.’
Ik: ‘I love you too.’
Hij: ‘I love you more.’
Ik: ‘I know.’
Met de tijd die hij al in het buitenland heeft doorgebracht, liet ik het zelfs graveren in een ring voor hem.
That’s as romantic as it gets with us…

♥ Ik stoor me mateloos aan zijn administratie-dingskes (maw: 25duusd kattebellekes) die hij overal laat rondslingeren, zijn tandenborstel die aan de verkeerde kant van de beker staat in de badkamer en het feit dat ik altijd op hem moet wachten (ja, vent, ge zijt traaaaaaaaag).
Hij op zijn beurt ergert zich te pletter aan mijn koffiebeker die overal kan staan behalve waar hij moet staan, het haar dat ik altijd achterlaat in de douche en het feit dat ik telefoontjes en mailtjes keihard uitstel. Al vind ik zelf dat pas na twee maand terugbellen niet zo lang is.

♥ We hebben er een wedstrijdje ‘hoe lang kan de tandpasta-tube meegaan’ van gemaakt doorheen de jaren.
Het is maar een kwestie van tijd meer voor één van ons twee het ding openknipt voor dat laatste beetje tandpasta omdat ie weigert een nieuwe tube te halen van het voorraadrek in de garage.

♥ Hoe ik mijn tanden poets is voor hem nog steeds een raadsel. Hij doet tandpasta ter grootte van een erwt op zijn tandenborstel, ik ter grootte van een boon. Een big ass boon.
Om twee minuten later half schuimbekkend en eruitziend als een hondsdolle hond maniakaal te glimlachen naar zijn spiegelbeeld.
Hij begrijpt het niet. Ik vind het de enige juiste manier om uw tanden te poetsen.
En we hebben duidelijk iets met tandpasta.

♥ We vinden van onszelf dat we twee lichte autisten tope zijn (toegegeven, de rest van de wereld vindt dat ook).
Zijn we op veel gebieden relax to the max en flexible as can be, zijn we op andere gebieden dan weer zo geflipt afgelijnd als maar kan zijn.
Hence, de tandpasta en zijnen tandenborstel.
Zo is recht ook effectief recht (onze eettafel staat op de enige juiste manier: 7 plankskes van de piano, perfect op de voeg), om 19 uur afspreken is ook effectief om 19 uur afspreken (en dus niet om 18u58 of 19u06), bij het koken/bakken gaat er niet 153.5 gram bloem in iets, maar een perfecte afgewogen 150 gram en worden de kussens op de bank minstens 10 keer per dag geschikt.
‘t Zijn maar enkele voorbeeldjes.
Maar no worries, folks, we zijn elkanders beste therapeuten en werken eraan.
En in ieder ander geval dwingen die drie koters ons wel eraan te werken *legt de kussens voor de 9de keer goed*
Voor de rest zijn we best wel aangename mensen om mee samen te leven, ze.

♥ Romantiek is niet echt aan ons besteed. Bloemekes, kaarskes, hartjes en glitters… we gaan in kat-braakt-haarbal-op-modus van zodra we geconfronteerd worden met al die romantische shizzle.
We gaan niet elke dag iedereen op onze Facebook-pagina’s gaan spammen met liefdesverklaringen aan elkaars adres, inclusief duusd hartjes, of het brandgevaar-percentage in huis met 85% verhogen met 100 kaarsen iedere avond.

Romantiek zit bij ons in de kleine dingen. Tonen dat we trots zijn op elkaar en ons gezin, movie night en de andere dat laatste beetje chips laten opeten, kersenpitkussentjes voor elkaar opwarmen, vijf minuutjes vroeger opstaan dan de andere zodat die zijn/haar kopje koffie meteen klaarstaat, elkaars rug insmeren en elkaars puisten uitduwen.
Om maar wat voorbeelden te geven.

♥ Hij was de eerste in mijn leven om te zeggen dat ik ‘niet raar ben, maar speciaal’.
The man obviously is stupid.

♥ Ik was dan weer de eerste in zijn leven om te zeggen dat hij ‘weird as fuck‘ is.
It’s all about balance…

8 Reacties

  1. mei 9, 2018 / 8:49 pm

    Heerlijk om te lezen! En ik geloof er niet dat mensen die alle dagen op facebook posten hoe graag ze mekaar zien, daar zit vaak een haar in de boter
    Sofie onlangs geplaatst…Week 18: kattenbezoekMy Profile

  2. mei 10, 2018 / 2:35 pm

    Haha, geweldig geschreven en ook bijzonder lief! Dat je helemaal jezelf kunt zijn bij elkaar is toch wel heel belangrijk, altijd maar makeup op hebben in bed lijkt me niet handig 😀 Leuke koosnaampjes ook 🙂
    sammie onlangs geplaatst…Loved #17My Profile

  3. mei 10, 2018 / 4:09 pm

    Hier staat de tafel ook op die welbepaalde voeg. Enzo.
    Maar dat doe ik – not mister nonchalance. 😀
    Joni onlangs geplaatst…Bless you april.My Profile

  4. mei 21, 2018 / 1:57 pm

    zijn humor is platter dan plat ?? whahahaha, ik zal het goed met hem kunnen vinden denk ik..
    en euh.. ik rij binnenkort wel overal naar toe he.. ik wil de dood nog niet in de ogen kijken eigenlijk.
    En als laatste: ik laat overal scheten.. waar ik ook ben.. en bij wie.. als ik een scheet moet laten, dan laat ik die gewoon. Daar doe ik geen jaren over om dat bij een bepaald persoon te doen 😛

    Nu ben je alvast voorbereid 😛

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: