We survived the week(end)! – photo diary #88

Afgelopen week was voor cadeautjes, stoelen bijna laten bezwijken onder mijn gewicht, Moederdag, seniele venten en twee gekken die hun tweede marathon liepen.

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag werd zo goed als volledig opgebruikt voor administratiewerk en bloggen.
Nadat de koters naar school waren vertrokken en Husband Stiefzoonlief naar school had gebracht met zijn koffertje voor een schoolreisje van drie dagen, kroop ik achter mijn laptop en kwam er tot ver in de middag niet meer vanachter. Jeej.

‘s Middags deed ik nog mijn krachttraining en yoga en de dag was alweer zo goed als om…

We survived the week(end)! - photo diary #88 - ma. - mrscurly.be

De voetbaltraining van ‘s avonds werd afgelast (hooray!!!!) waardoor we vroeg aan tafel gingen voor zalm, pasta en een slaatje #lazyasshousewife

Rustig begin van de week. Mag ook al eens.

Dinsdag trok ik mijn loopschoenen aan. Ik ging voor een loopje just for the fun of it. Tien kilometerkes gewoon lopen. Niks meer, niks minder. Puur genieten. Meer moet een mens soms al eens niet hebben.

We survived the week(end)! - photo diary #88 - di. - mrscurly.be

Dat het potverdikke warm was…

Na het lopen rolde ik nog mijn yoga matje uit en deed ik de strijk. Het huisvrouw en sporter zijn combineren enzo.

‘s Avonds prepareerde ik nog een Mexicaanse tortillaschotel waar we uren later nog plezier aan hadden. Beans do that to ya.

Woensdag was voor naailes, waar ik eigenlijk niet veel zin in had. Zulk schoon weer en dan moet ne mens verdomme de halve dag binnen zitten. Alez, jong, wa doening is da nu.

Soit, ik werkte toch flink verder aan mijn rokje terwijl ik van mijn koffie slurpte en er op los tetterde met de dames. Tijd gaat verdorie snel zo.

We survived the week(end)! - photo diary #88 - woe. - mrscurly.be

Ik kreeg van Zoonlief al mijn Moederdagcadeautje. Smelten, mensen. Smelten…

Na de lunch ging Stiefdochterlief nog paardrijden en namen Husband, Zoonlief en ik de bus naar de stad dat voor eventjes was omgetoverd in Cannes. Blauwe loper inclusief. Ik had nochtans ne rode gevraagd…
We kuierden wat rond, gingen koffie slurpen in ons favoriete koffiehuisje/boekenwinkel en duwden nog een ijsje binnen.

We survived the week(end)! - photo diary #88 - woe. 2 - mrscurly.be

Hoe die stoel het nog langer uithield is mij nog steeds een raadsel.

Na thuiskomst deed ik nog yoga en pikte Husband Stiefzoonlief op na zijn schoolreis en konden we dag afsluiten met vegetarische shepherd’s pie en Stiefzoonlief’s verhalen.

Donderdag was een feestdag. Altijd leuk: een dagje extra congé voor de koters. Dat wil ook zeggen: een dagje extra congé voor mezelf en Husband.
Alhoewel… zo goed als de hele voormiddag werd gespendeerd aan studeren voor Stiefzoon- en Stiefdochterlief en het voorbereiden van Zoonlief’s boekbespreking. Waar ik de hele tijd flink heb bij gezeten en aan heb meegeholpen.
Vijf zenuwinzinkingen en 3 uur later was het spel eindelijk klaar.

We survived the week(end)! - photo diary #88 - do.. - mrscurly.be

Toch nog één iets in dit huishouden dat nog wat positief was: een aardbei.

De rest van de dag werd alsnog relaxed doorgebracht met in de tuin werken, buiten spelen, krachttraining en yoga.

Nog steeds in een relaxte mood ging ik voor een easy peasy dinner in de vorm van pasta met broccoli pesto.
In nog geen half uur aan tafel: luiewijveneten.
Altijd goed.

Vrijdag liep de wekker al vroeg af voor dedeze. Ik wou nog voor 8 uur de deur uit zijn voor een loopje.
Waar ik normaal gezien op vrijdagen lange duurlopen loop, liep ik deze keer maar 10 kilometertjes. Lichtjes loslopen voor aankomende zondag en om nog eens goed aan te voelen of alles wel goed zat in dat lijf van mij enzo…
Vlot-jes.

We survived the week(end)! - photo diary #88 - vrij. - mrscurly.be

Tegen dat ik terug thuiskwam hadden Husband en de koters hun ontbijt al achter de kiezen en lummelden ze wat rond in pyjama. Ben ik de enige die het leuk vind om zo thuis te komen na een loopje? Gewoon al het gevoel dat jij al een ferm powerloopje achter de rug hebt terwijl de rest van de wereld nog in zijnen pyjama rondhobbelt.

Voor ik het goed en wel besefte werd Zoonlief opgepikt door zijn vader voor een lang weekend. Bwèk.
Ik sleepte mijn yoga mat naar het midden van de leefkamer en zocht nog even mijn zen op vooraleer ik met die andere drie gekken richting Decathlon reed.

Ik had chance, want nog voor we vertrokken werd mijn Moederdagcadeautje geleverd! Mijn lang gewilde nieuwe sporthorloge. Hip hip hoi!
Forget about diamonds and sh*t, just give me a new sports watch and new running shoes! 😀

We survived the week(end)! - photo diary #88 - vrij. 1 - mrscurly.be

Na het ding opgeladen te hebben trokken we uiteindelijk toch nog naar de Decathlon waar Stiefdochterlief erin slaagde om terug een bikini af te luizen, Stiefzoonlief drinkfles 25duusd af te schooien en ik me weer te buiten ging aan nieuwe petten.
Oh, en uiteindelijk werden er ook nog nieuwe wandelschoenen gekocht voor ons allemaal. Waarvoor we eigenlijk naar de Decathlon waren gegaan… Bijna vergeten, zeg.

Nadat Husband de stiefkoters naar hun moeder had gebracht, maakte hij nog een quinoaslaatje terwijl ik het hele huis opruimde en werd de dag afgesloten met movie night en ‘Case 39’.

Zaterdag sliepen we uit. We lummelden de ochtend wat weg en net na de lunch trokken we erop uit voor nog een Moederdagcadeautje voor La Mamma en nog eentje voor mezelf. Hartjes voor venten die blijkbaar seniel worden en al vergeten zijn dat ze de dag ervoor een fancy sporthorloge cadeau hebben gegeven.

Er stond nog een tripje richting Visé op het programma. We hadden afgelopen weekend namelijk een wedstrijdje te lopen op zondag en wilden op zaterdag al ons borstnummer gaan afhalen. Ge weet wel: minder stress enzo op race day (hahahahaha! Minder stress…).

Na iets meer dan een uur parkeerden we de wagen in het centrum van Visé, pikten we onze borstnummers op en kuierden nog wat door het stadje.
Rondkuieren is niet rondkuieren bij ons als we geen tussenstop doen voor een koffiepauze natuurlijk, dus placeerden we onze konten op een terrasje voor een cappuccino. Die overduidelijk geen cappuccino was.
Echt, mensen, stopt ermee. Ge doet geen slagroom op koffie. Alleen op crème. En op uzelf. Serieus.

We survived the week(end)! - photo diary #88 - zat. - mrscurly.be

Foto in het midden: Moederdagcadeautje nummer 2 voor mezelf 😉

Missie volbracht, want borstnummer enzo veilig en wel bij, reden we terug huiswaarts, waar ik nog mijn power avondeten klaarmaakte (veggie lasagne), we nog yoga deden en op tijd ons bed opzochten.
Om 22u30 op een zaterdag in ons bed. Nog nooit meegemaakt.

Zondag liep de wekker al om kwart voor 6 af. Zot gewoon.
Ik sleepte mijn kont naar de koffiemachine en naar buiten, op zoek naar een moment van rust en zen voor de stress de kop opstak…

Terwijl ik mezelf opsloot in de badkamer, maakte Husband de havermoutpannenkoekjes voor on the road en de eitjes voor achteraf en na het ontbijt was het dan zover: boel inladen en vertrekken.

Volledig volgens planning reden we om 8u30 de parking in Visé op. Autisten for the win!
We duwden nog wat havermoutpannenkoeken binnen, maakten onze camelbak klaar, trokken compressiekousen en loopschoenen aan en wandelden richting start.

… Waar ik nog op zoek mocht naar een toilet. Godverdomme.
Geen enkele Dixi te bespeuren. Dan maar snel het eerste beste restaurant binnensluipen dat eigenlijk nog niet open was en mezelf snel opsluiten in het toilet terwijl Husband vraagt aan de poetsvrouw of het ok is dat ik al op de wc zit.
Trucjes van de foor: als ge al op de wc zit en uwen partner in crime vraagt dan pas of het ok is, kunnen ze niet meer weigeren. You’re welcome.

Eén minuut voor het startschot werd gegeven stonden we netjes tussen de lopers. Klaar voor marathon 2 voor ons beiden.

Nog geen 4 uur later liepen we de finish over. Wel gehoopt, nooit verwacht: ik liep da spel onder de 4 uur uit. In 3 uur, 58 minuten en 14 seconden om precies te zijn.
Hoe. Zot. Is. Da.

Zo fier als ne gieter (en zo waggelend als een eend), namen we onze medaille en T-shirt in ontvangst en wandelden terug naar de wagen. Na de verplichte selfie, het wisselen van klamme, stinkende zweetkleren naar droge en frisse kleren startten we de wagen en trokken we terug huiswaarts. Ondertussen gekookte eitjes en pannenkoekjes binnen duwend.
(Een proper verslagske volgt nog, ze 😉 )

We survived the week(end)! - photo diary #88 - zo. - mrscurly.be

Belangrijkste aan dit moment: ik mag terug aperitieven.

We survived the week(end)! - photo diary #88 - zo. 1 - mrscurly.be

Meteen na thuiskomst deed ik mijn yoga, meteen opgevolgd met eten en dan pas douchen. Priorities, people.

Eeuwige dankbaarheid voor La Mamma, Broerlief en Schoonzusje die Zoonlief bij zijn vader oppikten en terug thuis brachten zodat wij de rit van 240km niet moesten doen en al van ergens in de late namiddag in pyjama konden rondwaggelen in huis.

De dag werd afgesloten met bijpraten en nadat iedereen was vertrokken en Zoonlief flink in zijn bedje lag, nestelden Husband en ik ons op de bank, een sh*tload aan eten binnen handbereik terwijl we konden terugkijken op een meer dan geslaagde dag. Onszelf af en toe nog eens knijpend omdat we het nog steeds niet konden geloven dat we da spel in die tijd hadden uitgelopen ♥

We survived the week(end)! - photo diary #88 - zo. 2 - mrscurly.be

Blogs van de voorbije week:

14 Reacties

  1. mei 14, 2018 / 3:20 pm

    Die wc-tip ga ik zeker onthouden 😉 en ik kijk al uit naar je marathonverslag! Knap gelopen allebei en nu nagenieten!

  2. mei 14, 2018 / 7:10 pm

    Gij loopt zo eens efkens een marathon tussendoor? Waart gij in het geheim aan het trainen, of dacht ge … weet ge, met die afstanden die ik loop is het zonde om niet even een marathonneke te lopen. Enfin … proficiat met je tijd, onder de 4u is altijd schoon. En naar wat ik zie van je looptijden is er nog zelfs een marge voor verbetering.
    Annelyse onlangs geplaatst…Citytrippen in MonsMy Profile

    • mei 18, 2018 / 4:42 pm

      Hahaha! Nee, ze, daar is effectief voor getraind geweest. Maar alles heeft met mijn bijgeloof te maken 😉 Ik deel het binnenkort wel eens in een blogje 🙂
      Volgens Husband zit er inderdaad nog betering in, in die tijd. Ik ben meer het type ‘uitlopen is het belangrijkste, die tijd is gewoon super leuk meegenomen’ 🙂

  3. mei 15, 2018 / 8:08 am

    Wat Annelyse zegt: gij loopt zo efkes ne marathon ‘tussendoor’? Wow Anneke, wat een superwijf zijde gij zeg! En dan nog in zo’n tijd… Petje af zenne! Da zou ik écht nie kunnen, ik ben al content met mijn ‘amper’ 25K op de Great Breweries.
    Ik kijk al uit naar het volledige verslag! 🙂
    Josefien onlangs geplaatst…10 redenen waarom het voor mij altijd zomer mag zijnMy Profile

    • mei 18, 2018 / 4:43 pm

      ‘Amper’ 25 km?? Dat is genen kak, hè, 25 km 😉
      En volgens mij kan jij dat wel, ze, een marathon. Zeker weten zelfs 😉

  4. ohladybake
    mei 15, 2018 / 10:50 am

    goed gedaan hoor! Proficiat!

  5. mei 15, 2018 / 1:35 pm

    Wooohoowwww! Hoe geweldig is dees zeg! Superdikke proficiat aan jou en aan de Husband!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: