Weekoverzichten

We survived the week(end) – photo diary #91

De voorbije week was warmte, regen, warmte (gotta love the Belgian weather), ijsjes, ontspanning, de natuur intrekken en de koters afbeulen in het bos met mottig schoenen aan.

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag begon in alle vroegte na een slapeloze nacht. Ik sleepte me door het huis en slaagde er nog maar net in om het koterdomein (aka bovenverdieping) te poetsen, Chanel een douche te geven, krachttraining en yoga te doen.
Meer dan dat kon ik er echt niet uitsleuren.
Al vind ik dat eerlijk gezegd meer dan genoeg voor ne maandag.

’s Avonds fixte ik nog een aubergine-bonenschotel voor Zoonlief en mezelf en aten we gezellig buiten.
Liefde voor dit mooi weer, mensen.

We survived the week(end) - photo diary #91 - ma. - mrscurly.be
Nog een mooie zonsondergang voor niets erbij.

… dat op dinsdag omsloeg in haat. Er stond die dag een loopje gepland en de thermometer ging flink omhoog. Ik besloot dan maar een rondje te gaan hardlopen in alle vroegte, nog voor Zoonlief uit zijn bed kwam (no worries, ik had het kind gewaarschuwd) en nog voor de zon kon beginnen branden.

Joke’s on me, want die zon begon al serieus te branden van zodra ze haar snoet toonde. Soit, toch maar terug 10 km uit gehaald. In alle stilte in de vroege ochtend. Genieten met een grote G.

We survived the week(end) - photo diary #91 - di. - mrscurly.be

Bij thuiskomst werd Zoonlief juist wakker en hield ik hem gezelschap bij het ontbijt. Nadat hij vertrokken was naar school rolde ik mijn yoga matje nog eens uit en deed ik de strijk.
Nog wat meer zweten op een al meer dan hete dag.

’s Avonds was voor leftovers en languit op de bank hangen. Niks meer aan doen.

Woensdag begon terug in alle vroegte, want dan heeft deze ook les.
Ik spendeerde de hele voormiddag in de naailes, terwijl ik eigenlijk liever ergens op een strand had gelegen. Die zomer is er vroeg bij dit jaar.

Na de lunch sprongen Zoonlief en ik op onze fiets en hielden we een quest op zoek naar een ijsje.
The next best thing na het strand.

Na een fietstochtje van bijna 10 km zonder gezeur (unicum voor Zoonlief) èn het welverdiende ijsje kwamen we terug thuis, waar er terug yoga werd gedaan terwijl Zoonlief al baskettend en voetballend de straat nog onveilig maakte met de buurjongetjes.

We survived the week(end) - photo diary #91 - woe. - mrscurly.be

We propten ons nog vol met een romige pasta met scampi’s en nestelden ons nog even in de zetel voor een leesuurtje. Boekenwurmpjes hier.

We survived the week(end) - photo diary #91 - woe. 1 - mrscurly.be

Donderdag is poetsdag. Geweldig. Niet dus.

Buiten poetsen, krachttraining en yoga werd er niks anders uitgevoerd die dag. Dat hele huis poetsen vraagt al bijna een hele dag werk, joh.
Alhoewel… ik spendeerde ook nog een opmerkelijk aantal uurtjes met een spinnenzoektocht. ’s Ochtends werd ik verrast door het bezoek van een geweldig schone (sarcasm input) huisspin die me uitlachte van in de hoek van de badkamer. En ge weet wat ze zeggen: die fockers komen altijd per twee. EN die komen altijd goeiendag zeggen als Husband niet thuis is.
Mijnen stofzuiger en slets waren mijn beste vriendjes die dag.

Ter info: ik heb de Mrs. Spin (of Mr. Spin for that matter) nog steeds niet gevonden. Kandidaat spinnenvangers mogen zich altijd melden.

We survived the week(end) - photo diary #91 - do. - mrscurly.be
I’m not even sorry.

Ik presenteerde Zoonlief nog een hoogst origineel avondmaal in de vorm van een notenburger met de leftover pasta van de dag ervoor en speelde nog ontelbare keren Bop It met hem.
Newsflash: ik was degene die bleef zeuren om het te spelen…

Vrijdag was terug voor lopen. De temperaturen waren de lopertjes onder ons iets meer welgezind die dag. De regengoden dan weer niet.
Na de Maasmarathon begin ik stilletjes de afstand terug wat op te drijven en dus liep ik vrijdag 15 km. Niet zo heel ver voor mijn doen, maar dat het deugd deed, verdomme, om nog eens verder dan die 10 te gaan 🙂

We survived the week(end) - photo diary #91 - vrij. - mrscurly.be

Na afloop kwam ik doorweekt tot op mijn onderbroek terug thuis. Gene zever, ik heb me moeten uitkleden aan de achterdeur of ik liet een spoor van hier tot ‘k weet niet waar achter doorheen het huis. Zelfs mijn onderbroek kon ik uitwringen.
Maar in alle eerlijkheid? Ik was vergeten hoeveel deugd het doet om in de regen te lopen. Za-lig!

Ik draaide me nog in duusd bochten op mijn yoga mat en gaf Chanel haar wekelijkse borstelbeurtje.

Niet veel later wandelde Zoonlief de deur door en konden we beginnen aftellen naar de terugkomst van Stiefdochter- en Stiefzoonlief en …. Husband! Die kwam namelijk een weekendje terug naar huis. Jeej!

We hielden onze frietjesavond en net nadat ik alles had afgeruimd reed hij de oprit op.

De rest van de avond was voor bijpraten en aan elkaars lijf hangen.
Of hoe een mens zijn weekend goed inzet.

Zaterdag was goedgevuld. ’s Ochtends ging Stiefdochterlief de paarden in de manege gaan ambeteren terwijl de rest van ons thuis rondscharrelde en ’s middags was het schoolfeest voor Zoonlief.

Camera’s en al in de aanslag trokken we richting school waar moeders hier bij de eerste glimp van zijn klasje rechtsprong, het zicht van iedereen achter haar belemmerde en als een geflipte Chinees foto’s en filmpjes begon te maken. Proud momma hier. (Ik deel de foto’s overigens niet – sorry, folks – teveel andere koters die erop staan)

We survived the week(end) - photo diary #91 - zat. - mrscurly.be

La Mamma was richting Leuven gekomen om haar kleinzoon aan het werk te zien, dus na het schoolfeest trokken we huiswaarts, waar we de rest van de dag wegtetterden met een aperitiefke en een Griekse rijstschotel.
Echt waar, mensen, ik houd met heel mijn hart van zulke dagen. Hoe moe ik ’s avonds dan ook ben van de drukte in mijn kot (mijn koters hangen nog maar net in de lusters als er ook maar iemand over de vloer komt hier), ik heb niet liever dan die gezelligheid.

Zondag sliepen we uit. Welverdiend, zou ik zeggen. Waar dienen zondagen anders voor, nietwaar?

Na de brunch ging Husband voor zijn eerste loopje na de marathon en maakte ik me klaar voor onze uitstap die middag.

We trokken onze mottiger dan mottig-wandelschoenen aan en reden richting het Zoniënwoud voor een stevige wandeling.
Natuur, frisse lucht, rust, stilte en die gekken van me rond mij. Perfect Sunday afternoon.
Buiten dan de occasionele ‘ik moet piesen’ (stiefzoonlief), ‘is ’t nog ver?’ (all 3 of them *eyeroll*), ‘Waar is kadet?!?!’ (ter info: dat is Zoonlief’s bijnaam hier. En ja, dat kind is op zijn 11 jaar nog altijd den enigen die we bij ieder uitstapje 10 keer moeten zoeken…), ‘ik heb honger’ (ik).

We survived the week(end) - photo diary #91 - zo. 1 - mrscurly.be

We survived the week(end) - photo diary #91 - zo. - mrscurly.be
De mottige schoenen-club

Husband had het briljante plan om na de wandeling mij te ontzien van mijn huiselijke plichten (schoon gezegd voor: huisvrouw-kuile) en besloot op restaurant te gaan zodat ik eens een dagje niks moest doen en we konden blijven nagenieten van de rust terwijl we een geweldig uitzicht hadden op Leuven en Wilsele vanop het dakterras van het restaurant. En ik zeg nooit nee tegen die vent natuurlijk 😀

We survived the week(end) - photo diary #91 - zo. 2 - mrscurly.be
Zo’n zetelkes <3
En neen, dat is niet ouderwets.

We sloten de dag dan misschien wel af met terug een afscheid van Husband voor 2 weekjes, maar wel met de herinnering aan een geweldig ontspannen dag. Eentje waarin niks moet en alles mag. En eentje waar je gewoon content bent met de natuur en de buitenlucht. En elkaar… ♥

Blogs van de voorbije week:

6 thoughts on “We survived the week(end) – photo diary #91

  1. Lopen in de regen, ik doe da eigenlijk ook wel graag! Op voorwaarde dat er niet te veel wind is want daar word ik morrig van 😉
    Dat schoolfeest-tafereel: vree herkenbaar! Ik heb ook ver duusd foto’s genomen van Emil zijn fantastische dansmoves 🙂 En mijn mama komt dan ook altijd vanuit Gent afgezakt naar het verre West-Vlaanderen, leuke familiemomenten waar ik ook enorm van geniet!
    Josefien onlangs geplaatst…WhatsupMy Profile

    1. Opruimen moeten ze zelf doen, anders vliegt het onherroepelijk de vuilbak in #sorrynotsorry 😀 Maar het poetsen zelf doe ik dan weer… huisvrouw hier, hè 😉 Moest ik werken, ze zouden het ook zelf moeten doen, ze, de verwende nesten 😀
      Het is idd echt wel warm om te lopen, ik merk het aan mijn hartslag de laatste tijd…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge