We survived the week(end)! – photo diary #93

Afgelopen week was voor loopjes met Zoonlief, quality time met mijn Bestie en schapen knuffelen.
Wat we nog allemaal deden, lees je hier 😉

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)’!

Maandag begon de week met een goed gevulde dag: het koterdomein werd gepoetst, Chanel kreeg haar borstelbeurt, er werd geblogd en krachttraining en yoga gedaan. En da allemaal voor die koter van mij terug thuis kwam van school (I rule!)

… met een volle brooddoos. Serieus, hoe het kind nog rechtop kan blijven staan na een hele dag op zijn ontbijt te teren is me een raadsel.
Soit, hij vrat zijn boterhammen dan maar na school op, mèt lange tanden. Whatever, dude, eten smijten wij hier niet weg.

Het avondeten daarentegen ging er wel goed in, al had ik de scampi’s wel vakkundig verstopt voor hem.

We survived the week(end) - photo diary #93 - ma. - mrscurly.be

Dinsdag startte ik met een loopje. Ik had het precies nodig, want ik liep een ‘gewoon’ loopje van 10 km aan 5:22/km. Da ‘t goed ging, dedju.

We survived the week(end) - photo diary #93 - di. 1- mrscurly.be

We survived the week(end) - photo diary #93 - di. - mrscurly.be

Achteraf rolde ik mijn yoga mat uit, friste mezelf op en na de lunch trok ik met Chanel terug naar de dierenarts voor ronde 2 van de behandeling van haar oorontsteking.
Je ziet zo haar beschuldigende blik op de foto…

We survived the week(end) - photo diary #93 - di. 2 - mrscurly.be

Arm ding…

Er werd nog administratie en strijk weggewerkt (moh eiiiii) en na de leftovers van de dag ervoor binnen te werken, nestelden Zoonlief en ik ons op de bank voor een avondje tv-staren.

Woensdag zat ikzelf ook terug op de schoolbanken. Naailes enzo. Het einde van het schooljaar is ook voor dedeze hier in zicht.
Begrijp me niet verkeerd, ik volg keigraag naailes (echt wel), maar zo eens effe 2 maandjes niks is ook leuk.
Ik begrijp die koters dus vol-le-dig.

Na de lunch trokken Zoonlief en ik de stad in om mijn nieuwe ID af te halen, waar ik overigens opsta als een overjaarse crimineel met die nieuwe regels omtrent de pasfoto’s, en wat old fashion shoppen.
We kochten een Boeddha-beeldje (bijgeloof anyone?), een cadeautje voor Husband zijn vaderdag, loopschoenen voor Zoonlief en slurpten koffie bij ons favoriete koffiehuisje Barboek.
Niks dan rust, quality time en simpelweg samen-zijn.
Houden zo.

We survived the week(end) - photo diary #93 - woe. - mrscurly.be

‘s Avonds presenteerde ik Zoonlief nog een stoofpotje met kikkererwten en hingen we nog wat lui rond in huis.
Allebei in pyjama.
Hij mèt zijn loopschoenen eronder aan *eyeroll*

Donderdag was poetsdag.
Nadat ik die hele toestand lang genoeg had uitgesteld that is. Eén van mijn vele kwaliteiten.

Uiteindelijk kon ik er me wel toe aanzetten en nadat ik het hele huis onder handen had genomen, deed ik nog mijn krachttraining en yoga en maakte al het avondeten klaar.

Nadat Zoonlief zijn huiswerk had gemaakt (en zijn boterhammen van die middag had opgegeten… Moh echt, hè!), trokken we onze loopschoenen aan en trokken er op uit voor Zoonlief’s eerste sessie van ‘Start to run with mommy’ 😀
We sleurden Chanel mee, want die moet van haar dikke kont/pens af zien te raken èn zij dient bovendien als pacer . Gegarandeerd dat Zoonlief anders compleet loss gaat en na 1 km al helemaal over zijn toeren neervalt.
Met Chanel erbij gaat het dus aan een rustig tempo…
Truken van de foor van moeders hier. Don’t tell Zoonlief 😉

We survived the week(end) - photo diary #93 - do. - mrscurly.be

Iets meer dan een half uur later kwamen we terug thuis, Zoonlief blinkend van trots voor zijn eerste 5 km, ik waarschijnlijk nog trotser en Chanel zo chagrijnig als maar kan, en vonden we Husband terug thuis. Jeej!
Na bijna 2 weken was hij voor enkele dagen terug in het land.

We sloten de dag content af met een quinoaslaatje en zo dicht mogelijk tegen elkaar kruipen.
Romantische shizzle en al.

Vrijdag liet ik Husband al vroeg achter. Nu was het eens mijn beurt om er vanonder te muizen *insert evil lachske*
Bestie en ik hadden afgesproken in Gent en nadat Husband me netjes had afgedropt aan het station, tufte ik met de trein richting Gent, waar zij me op haar beurt kwam oppikken voor een dagje girl-time.

We goten liters koffie binnen, sloften van winkel naar winkel, aten ons een indigestie in de lunch en kwebbelden de oren van elkaars kop.
Echt, dagen zoals dit… meer van da!

We survived the week(end) - photo diary #93 - vrij. 1 - mrscurly.be

We survived the week(end) - photo diary #93 - vrij. - mrscurly.be

‘s Avonds stapte ik doodmoe, maar oh zo blij, terug op de trein-met-vertraging richting Leuven.
… om in Brussel nog eens 10 minuten naar een stilstaande omgeving te zitten staren.
Echt, er zijn niet veel zekerheden meer in het leven, maar van dees kunt ge wèl altijd zeker zijn: de trein en bus in België is al-tijd en o-ver-al te laat.

Bij thuiskomst zaten alle drie de koters (Stiefkoters terug thuis!) al netjes in pyjama en konden we aan frietjes-avond beginnen.
Uw weekend goed inzetten doet ge dus zo 😉

Zaterdag begon vroeg. Zot zegt.
Ik had mijn wekker gezet voor een duurloopje van 20 km. Waarom? Daarom. Omdat ik goesting had om nog eens die 20 km te doen sinds de marathon.
In vergelijking met de week ervoor ging het een pak beter: het weer zat me mee en dus ging mijn hartslag ook een pak lager.

We survived the week(end) - photo diary #93 - zat. - mrscurly.be

Bijna 2 uur later wandelde ik de deur weer door waar ik iedereen doorheen het huis verspreid vond.

De yoga mat werd uitgerold (en gebruikt), en na de lunch trokken Husband en ik samen met de boys de stad in. Stiefdochterlief was haar verantwoordelijke, slimme zelf en besloot thuis te blijven om te studeren.

We wandelden door het Klein Begijnhof en de rustige hoekjes en straatjes van Leuven richting het Ladeuzeplein waar het die dag Leuven Boert was. Iets om de landbouw in en rond de stad in de aandacht te brengen.
Of zoiets…

We knuffelden met lammetjes, aten hun ijsjes op (van schapenmelk dus) en vroegen ons af hoe lang het nog zou duren eer die beesten een zenuwinzinking zouden krijgen van al die krijsende koters rond hun kop.

We survived the week(end) - photo diary #93 - zat. - mrscurly.be (1)

We survived the week(end) - photo diary #93 - zat. 1 - mrscurly.be

Nadat we terug thuis kwamen maakten we tijd voor home made caramel cappuccino, maakte Husband het avondeten (held!) en genoten we van een aperitiefke.
Da moeder het nodig had.

We survived the week(end) - photo diary #93 - zat. 2 - mrscurly.be

‘s Avonds keken we nog naar The Martian en sleepte ik me na een ferme dut op de bank richting mijn bed.
A good Saturday it was…

Zondag begon later dan gepland. Geeft niks, waarvoor dienen zondagen anders?
We hielden een relaxed ontbijt en terwijl de koters zich in en rond het huis amuseerden, begonnen Husband en ik aan het plannen van een weekendje weg binnenkort.
Met een tent.
Shocker.

Nu, ge denkt misschien ‘keisimpel om iets te vinden om met uw tent naartoe te gaan en al’. Think again.
Of wij zijn te veeleisend. Kan ook.
We hebben dus 0.0 camping-boekingen op dit moment.

Voor we het goed en wel beseften moest Husband alweer zijn koffer maken en vertrekken. Eikes.

Ik zette terug een stapje dichter naar het ‘loslaten van de koters’, want terwijl ik Husband naar Zaventem bracht, bleven de koters eventjes alleen thuis.
Ge wilt trouwens niet weten met welke snelheid ik terug naar huis gesjeesd ben.

Het weekend werd afgesloten met afscheid, maar ook met de wetenschap dat het einde in zicht is…
Bijna.
Nog efkes… ♥

XO,

Anneke 

We survived the week(end) - photo diary #93 - zo. - mrscurly.be

Verse koekskespap is ‘t leven!

Blogs van de voorbije week:

1 Reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge