Normandië, een tent en wij

Nu, ge kunt veel over mij zeggen, maar dat ik en een tent goed zouden samengaan? Not so much…
De laatste keer dat ik de nacht in een tent doorbracht was toen Husband en ik elkaar pas kenden en we naar één of ander festival gingen samen. En we dus de nacht doorbrachten in zo’n festival-tent-achtig iets. Ge weet wel, zo’n geval waar ge met de beste wil van de wereld nog niet in foetus-houding in past.
Ook al zijt ge een halve dwerg zoals Husband en ikzelf.
In het midden van de zomer, waardoor je ‘s ochtends zo nat bent van het zweet dat je met uwen coupe frizée uw tentje uitglijdt.
Nadat je uren hebt wakker gelegen, luisterend naar de zoveelste zatlap die net naast uw tent de wei staat onder te kotsen.
Ter hoogte van uw hoofd.
True story dit. Echt.

Ik zwoer then and there dat het de eerste en laatste keer ging zijn.

But times change.
And so do people.
Ik ben niet meer de Anneke van pakweg 8 jaar geleden, ik sleep niet meer 24/7 een beauty case achter mijn gat en ik smeer niet meer elke dag de hele inhoud van diezelfde beauty case aan mijn smoel.
De ‘FOMO’ van toen heeft plaatsgemaakt voor ‘ik wil juist wèl alles eens missen’.
En steden worden de laatste jaren meer en meer en liever en liever ingeruild voor natuur, rust en stilte.

Een mens wordt al eens ouder, zou ‘t ge denken.
Of verstandiger, zou ik zeggen.

De laatste maanden waren, om het zacht uit te drukken, heavy. Zowel voor den Husband als mezelf. De weinige tijd die hij in het land doorbracht, moest dan ook nog eens verdeeld worden onder sociale verplichtingen, hobby’s van de koters, to do-lijstjes in en rond het huis die braaf op hem lagen te wachten en ga maar door.
Nood aan een weekendje weg met ons tweetjes is dan nog zacht uitgedrukt. Als het aan ons lag, we sliepen zelfs onder de blote hemel. Zolang we maar eens niks moesten, en alles mochten.

Wij zijn normaal gezien B&B-mensen. Goed bedje, lekker ontbijtje, vriendelijke eigenaars. En ‘t liefst in de karakteristieke stijl van de streek waar we naartoe gaan.
Duusd in een dozijn vind je er zo. Just. Tot je het vakje ‘honden toegelaten’ aanvinkt…
Even ter info naar sommige B&B-mensjes wereldwijd: mijn koters maken soms meer vuil dan mijnen hond. Just saying…

Zo kwam het dat we besloten er met de tent op uit te trekken. Chanel moest sowieso mee en onze enige vereiste was rust en ons goesting kunnen doen. Waarom dan niet op een camping?
Met toch een klein beetje een bang hartje vertrokken we zo vorige zaterdag voor enkele daagjes genieten.
Of althans, dat hoopten we toch…

Wij zouden wij niet zijn als we ons toch al wat hadden voorbereid. Heel Google werd afgezocht naar de leukste campings in Normandië, in de buurt van Fécamp.
Onze neurotische drang tot controle werd beloond, want ergens na de middag zaterdag reden we camping Reneville in Fécamp op, met stip op nummer 1 onze favoriet. Want: geen camping met mega zwembad en dus de bijbehorende tienduusd krijsende koters (als die van mij er niet bij zijn om te krijsen, wil ik die van u ook niet horen krijsen. #sorrynotsorry), direct toegang tot het strand, uitzicht op zee (moh echt, hè) en rust.

kamperen Normandië - camping de Reneville - mrscurly.be

Rechtsboven: zonsondergang op de kliffen.
Rechtsonder: uitzicht vanop de camping.

Het eerste dat dedeze doet als ze ergens komt is de boel inspecteren. Moet ik hier schrik hebben om pipi te doen op dienen wc? Kruipt de schimmel in de douche niet naar me toe? En kan ik hier ‘s ochtends op mijn gemak mijn tanden poetsen zonder dat ik achteraf de hele boel moet desinfecteren?
Netjes, netjes, netjes. Ik verschoot mij een accident; als dit kamperen is, dan bring it on, hè, mensen!

Ik was al helemaal holderdebolder, want ‘da’s hier keischoon en gezellig en leuk en rustig en romantisch en ….!’

kamperen Normandië - Fécamp - mrscurly.be

De haven van Fécamp.

Maar kamperen is ook veel werk. Het is met heel uwen bazaar naar de doucheruimtes wandelen om dan, als je helemaal in uw blote flikker staat te merken dat ge uw washandje vergeten zijt.
Het is uw afwas willen doen en zien dat je geen afwasmiddel meehebt.
Of ‘s ochtends uw tanden willen gaan poetsen en de 100 stappen mogen terugkeren naar uw tent voor uw tandenborstel (voor de vijfde keer want de eerste vier keer was je al uw andere onnodige shit vergeten).
Het is iedere keer ge uw handen wilt wassen de wandeling naar de sanitaire blok moeten doen.
Het is een ochtendkakske willen doen en juist voor ge uw broek afsteekt zien dat ge geen wc-papier meehebt.

Het is ook ergens midden in de nacht wakker worden op een platte luchtmatras.
Tip van mij aan jou: controleer dus niet alleen of de muizen aan uw tent hebben gezeten vooraleer je gaat kamperen, maar controleer ook eens efkes uw luchtmatras. Kampeerterreinen zijn heus niet zo zacht.

Maar een mens vergeet al eens rap zijn miserie als je ‘s ochtends kunt ontbijten met zicht op zee.

En als uwen Husband enkele uren later met nieuwe luchtmatrassen komt aanzetten.
Held van het weekend enzo.

En als je uur na uur na uur niks moet, maar gewoon alles mag.

Ontspanning staat bij ons onder andere gelijk aan de natuur opzoeken. Wandelschoenen aantrekken en verloren lopen.
Letterlijk dan deze keer.
Wandelen richting Saint-Leonard, het meest slaperige en waarschijnlijk meest verstopte dorpje in de buurt van Fécamp, kilometers ver, zonder enig doel.

Ok, da’s gelogen. We hadden wel een doel. Vanop de camping hadden we zicht op het hoogste punt van de klif links van ons en ik had daar mensen op zien staan. Wilde ik dus ook. Aja.
Oriëntatie is niet ons sterkste punt, dat weten we, dus in plaats van eerst eens op Google Maps te controleren hoe we daar konden geraken, dachten we het wel beter te weten.
Niet dus.
Het hoogste punt hebben we nooit gevonden.
Wel een wreed schoon kleurke op ons lijf (ondertussen is het rood al bruin geworden), een fantastisch schone wandeling en een nieuw keigezellig dorpje.
Aja, en rust.

kamperen Normandië - Cap Fagnet - mrscurly.be

Cap Fagnet en het uitzicht.

kamperen Normandië - Cap Fagnet- mrscurly.be

Onderaan: Cap Fagnet vanop het strand.

kamperen Normandië - Fécamp en Cap Fagnet - mrscurly.be

Onderaan: Fécamp vanop Cap Fagnet.

Jullie denken nu waarschijnlijk ‘Moh echt, wa een kaka-weekend was da, jong?! Luchtmatras kapot, verloren lopen en tienduusd keer op en af drentelen naar die sanitaire blokken.’
Niks is minder waar.
Van zodra we thuis vertrokken hadden we ons voorgenomen niks anders te doen dan te genieten. En stress niet toe te laten.
We succeeded.
Want kamperen is ook: de zon zien opkomen vanuit uw tentje (en dan ben je die platte sjiek van een luchtmatras meteen vergeten), ontbijten in open lucht, natuur voor de volle 100%, gezelligheid, de hele dag door een vriendelijke ‘Bonjouuuuuuur!!!!!’ van iedereen die je tegenkomt op de camping, het is opstaan met het geluid van de meeuwen (etters) en gaan slapen met het ruisen van de zee op de achtergrond.
Het is nog maar eens des te meer beseffen dat alles relatief is, behalve degenen waar je zulke momenten mee deelt.
Het is leven op het tempo van de natuur (je kan ook niet anders: een tent houdt 0.0 daglicht tegen).
Het is beseffen dat we eigenlijk verwende nesten zijn.
En het is onnoemelijk veel stappen zetten op een dag.

Maar het meest belangrijke van al: we waren samen.
We moesten niks en we mochten alles.
We hebben waarschijnlijk nog nooit zo dicht bij de natuur gestaan als toen.
De helft van de tijd werkte het mobiel netwerk niet en werden we 0.0 afgeleid door onze telefoon.
Chanel genoot vollen bak van onze onverdeelde aandacht en alle tijd buiten (en alle extra snoepkes die ze kreeg, de vetzak).
En wij genoten.
Van de ruwe natuur rondom ons.
Van elkaar.

kamperen Normandië - 1 - mrscurly.be

Wij.

Nu, ge kunt veel over mij zeggen… misschien zelfs dat kamperen en ik wèl goed samengaan.
Maar dan wel met een luchtmatras zonder gaten in als ‘t nie derangeert.

XO,

Anneke

Tips:
  • Wij zetten onze tent op bij Camping de Reneville in Fécamp. Geen zwembad, geen animatie. Niks van dat. Wel rust, stilte, prachtige vergezichten (pakweg driekwart van de plaatsen hebben zicht op zee), gezelligheid en vriendelijkheid. Ohja, en rechtstreekse toegang tot het strand, waar ook je hond is toegelaten 😉
  • Wil je dineren met zicht op zee en de zonsondergang? Doe maar, echt, maar ga, for God’s sake, niet bij Le Pavillon eten.
    Als je geluk hebt krijg je na twee uren je eten (dat niet te eten is) en als je hard doorzeurt, krijg je na het derde uur je dessert.
  • Op de terugweg naar huis stopten we even in Le Tréport, wat niet echt ons hart kon stelen… Mers-Les-Bains aan de andere kant van de haven daarentegen dan weer wel (zie ook foto’s hieronder).
  • In Normandië kan je geweldig mooie wandelingen maken. Zo wandelden wij vanop de camping rechtstreeks richting Saint-Leonard (een goed verscholen dorpje), waar we een pitstop hielden bij het gezellige Auberge Les Tonnelles (tevens ook een B&B, voor de niet-camping-liefhebbers onder ons 😉 ), doorheen de velden verder richting Yport.
  • Maar de mooiste wandeling met de mooiste vergezichten maak je vooral op Cap Fagnet (zie ook foto’s hierboven).
    Het hoogste punt van de Albasten kust en meteen ook waarom het er zo mooi is (het hoogste punt van een klif die we dus wèl vonden).
    Het biedt ook nog eens een goede geschiedenisles, want je kan er nog enorm veel bunkers van tijdens Wereldoorlog II zien mèt uitleg bij.
    Meer dan de moeite waard als je in de buurt bent.
    (Je raakt er gemakkelijk met de auto als je richting de vuurtoren in Fécamp rijdt. Juist voor je aan de vuurtoren bent zie je aan je rechterzijde een bordje dat je kan volgen. Voor de echte sportievelingen: je kan er ook te voet naartoe 😉 )
  • En, mensen… controleer uw luchtmatras op voorhand.
kamperen Normandië - Le Tréport en Mers-Les-Bains - mrscurly.be

Le Tréport en Mers Les Bains.

5 Reacties

  1. juli 13, 2018 / 6:11 am

    Prachtige foto’s. Ik geloof meteen dat het alleen maar genieten was.
    En zulke tijd is zo verdomde kostbaar

  2. juli 13, 2018 / 7:25 am

    Wat een heerlijk weekendje weg! Ik krijg zowaar nu ook instant-zin om daarzo te gaan kamperen…

  3. juli 13, 2018 / 11:37 am

    Oh idd, die rust die stilte, weg van de drukte, zicht op de natuur! Heerlijk is dat én nu nog lang vasthouden en nagenieten!

  4. juli 13, 2018 / 2:41 pm

    Ik geef eerlijk toe: ge hebt mij nog niet overtuigd van kamperen 😀
    (iets met “ge moet daar voor gemaakt zijn, of ge zijt dat niet” denk ik altijd, haha)
    Joni onlangs geplaatst…Hola! Que tal?My Profile

  5. juli 15, 2018 / 3:12 pm

    Het ziet er heerlijk uit. Kamperen heeft mij nog niet weten te winnen, maar ik merk wel dat ik de natuur steeds meer waardeer als ik wegga van huis.
    Shirley onlangs geplaatst…Frans leren in (Utrecht en) LyonMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge