We survived the week(end)! – photo diary #97

Afgelopen week was voor ouder worden in een tent (niet ikke. Moehahahaha!), sporten gelijk zot en bijna dood-ervaringen. Maar ge weet wat ze zeggen: onkruid vergaat niet. En ik al zeker niet, dus wederom: welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag werden we voor de laatste keer wakker in Normandië. Onze laatste nacht daar hadden we iets beter geslapen, dat wil zeggen: we werden maar 10 keer wakker in plaats van 20 keer en onze nieuwe luchtmatrassen hielden het de hele nacht uit.
Al een chance, want het was ook Husband’s verjaardag die maandag. Het mannetje werd 44, folks.
Niet getreurd, Husband, ge zijt als wijn: da wordt ook beter met de jaren.
Of kaas.
Whatever.

Nadat we rustig hadden ontbeten (met zicht op zee, hè, mensen. Ik kan da nie genoeg zeggen) en ons klaarmaakten voor de dag, was het tijd om onze hele shizzle op te ruimen.
Tent afbreken, alle toestanden samenrapen en in de auto duwen en nog van zulke dingen. En ‘t liefst in de brandende zon.
Een goed uur later, en nog net niet weggesmolten, reden we de camping af, met de belofte zeer zeker terug te komen.
Dat kamperen enzo gaat me precies nog liggen.

weekoverzicht #97 - ma. - mrscurly.be

weekoverzicht #97 - ma. 1 - mrscurly.be

Nadat we hadden geluncht in het centrum van Fécamp en even langs de haven hadden gewandeld, reden we richting Cap Fagnet.
Enkele jaren geleden waren we hier al eens geweest met de koters en het was altijd blijven hangen als één van die plekjes waar je de prachtigste uitzichten hebt.
We wandelden er rustig rond, genoten van de rust en stilte bovenop de klif, keken nog maar eens onze ogen uit op die vergezichten en flipten hem helemaal als Chanel nog maar eens te dicht bij een afgrond kwam.

En dan was het alweer tijd om terug huiswaarts te keren… Eikes.
We besloten zoveel mogelijk autostrade te vermijden om nog zolang mogelijk te kunnen genieten van het Normandische landschap.

We hielden nog een tussenstop in Tréport voor een cappuccino en een kort wandelingetje en reden dan verder tot aan het avondeten.
Een verlepte croque monsieur in een tankstation.
Haute cuisine enzo.

Dinsdag liet ik de wekker voor wat hij was. We waren veel later dan voorzien thuis gekomen van Normandië en er stond een intensieve duurloop van 14km op het programma. Dat doe je niet graag als je amper hebt geslapen.

Ik rende de benen vanonder mijn lijf en had het gevoel alsof ik vleugels had. Vent, wat deed dat loopje deugd!

weekoverzicht #97 - di. - mrscurly.be

Rechts: Husband en ik assortie-flodder bij de huisarts.

Na het lopen sprong ik snel onder de douche en maakte me klaar voor een bezoekje aan de huisarts. Donderdag stond er een lactaattest op het programma en daar hadden we blijkbaar een gezondheidsattest voor nodig.
Euhm… 2 marathons zonder doodvallen. All I’m saying.

Ik deed nog strijk, deed nog een rondje kinesist, maakte een veggie spaghetti en crashte keihard op de bank.
Ik ben een droomvrouw. Duidelijk.

Woensdag was voor huishoudelijke en administratieve taken.
Genoeg leutige dingen gedaan het voorbije weekend, zegt, tijd om terug de saaie shizzle op te pakken.

Ik poetste de bovenverdieping, deed een shitload was, waste stinkerd Chanel, werkte vanalles uit voor de blog en deed mijn yoga.
Best wel productief allemaal.
Ik sta versteld van mezelf.

weekoverzicht #97 - woe. - mrscurly.be (1)

Chanel vond er allemaal niks aan, zoveel is duidelijk…

‘s Avonds maakte ik nog een veggie lasagne ter voorbereiding op de dag erna…

Donderdag was het dan D-day. Om half 9 hadden den Husband en ik onze lactaattest.
Iedereen wenste ons succes en vanbinnen begonnen we stilletjes dood te gaan. Voor ons was het de eerste keer en iedereen liet precies uitschijnen alsof ons laatste uur geslagen was.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik lactaattestjes leutig vind.
Vollen bak MOETEN gaan? Say no more!
Maar het feit dat ik knettergek ben helpt er waarschijnlijk ook wel aan.

weekoverzicht #97 - do. - mrscurly.be (1)

weekoverzicht #97 - do. 1 - mrscurly.be (1)

Husband zag het volledig zitten…

We overleefden de hele lactaat-toestand overduidelijk en reden terug huiswaarts voor de lunch.

Ik fixte Chanel’s kapsel nog eens en we deden yoga.
Om daarna als een puddingske in elkaar te zakken.
Ge moogt da letterlijk nemen.
Blijkbaar krijgt ge daar wel een klopke van, van zo’n lactaattesten.

weekoverzicht #97 - do. 1 - mrscurly.be

Husband nam zijn savasana iets te serieus…

Ik had chili sin carne voorzien voor die avond… bwahahahahaha! Niks van dus. Zowel Husband en ikzelf waren zelfs te lui om ons reet richting de keuken te slepen dus werden het frieten.
En ferm verdiend zeg ik.

Vrijdag was poetsdag. Ik moet daar niet teveel uitleg aan geven, tenzij ge wilt weten hoeveel keer ik onze wc moet schuren eer ik het ding deftig proper heb gekregen (3 venten in dit huis, hè).

‘s Middags deed ik nog krachttraining en yoga en maakte een nieuw gerechtje met lomfilet, dat tot mijn grote verrassing mega lekker was.
Yep, soms kan ik al eens serieus twijfelen of iets wel te vreten zal zijn.
En soms heb ik het bij het rechte eind.

Aangezien ik vrijdag mijn duurloopje niet had gedaan (wegens de dag ervoor nog maar een lactaattest en zulke toestanden), maakte ik daar zaterdag werk van.
Om 7 uur liep ik al de deur uit voor een 20km.
Easy, zou je denken, als je mij kent.
Dacht ik ook.

Maar het ging. voor. geen. meter.
Echt.
Hartslag zat goed (laag) en tempo ook (aan het leren trager te lopen voor die duurloopjes), maar ik kon me niet van het gevoel ontdoen dat ik iedere stap eruit moest sleuren.

Allemaal de schuld van die focking hormonen. Vrouw zijn in dienen tijd van de maand is toch zo leuk.
Said no one ever.

Soit, uiteindelijk tikte ik toch maar terug netjes mijn kilometerkes aan.

Na het lopen deed ik nog mijn yoga, nam een uitgebreide douche en overwoog even heel sterk om een middagdutje te gaan doen.
Nog mensen die daar geld voor zouden geven? (please say yes…)

Niks van dat. Ik deed nog wat administratie, werkte nog wat zaken uit voor de blog en maakte chili sin carne voor de hele straat.
Ofte: voor mijnen nest gekken die de dag nadien terug compleet zou zijn.

Ik sloot mijn dag volledig murw af op de bank om om 22u30 al mijn bed op te zoeken.
En ik ben daar absoluut niet beschaamd over.

Aangezien ik zaterdag al zo vroeg in mijn bed lag (voor ne zaterdag dan toch), was ik zondag al vrij vroeg wakker (voor ne zondag dan toch).
Om 8 uur lag ik al naar mijn plafond te staren en om half 9 ruilde ik mijn bed voor de keuken.
Iets zegt me dat mijn lijf die lange nacht keihard nodig had.

Na het ontbijt sprong ik nog op mijn koersfiets voor een rondje van 40 km.
Good thinking om pas tegen 11 uur te vertrekken ipv ‘s ochtends vroeg. Iedere bejaarde uit Vlaams-Brabant die een fiets heeft fietste langs de Vaart èn vond het nodig om het hele fietspad in beslag te nemen en alle ‘youngsters-ik-kijk-naar-alles-behalve-voor-mij’ vergezelden hen.
Ik had nog maar net een ferme frontale botsing aan 30km/uur kunnen vermijden door ne pipo die aan mijnen kant reed. Serieus, gast, uw schoenen waren zo schoon niet…

weekoverzicht #97 - zo. 2 - mrscurly.be

Helemaal ontspannen (not) kwam ik een goed uur en half later terug thuis, lunchte en deed mijn yoga.
Ondertussen viel Husband ook terug het huis binnen na een nachtje Sint Petersburg voor het werk.
We installeerden ons even in de tuin en genoten een uurtje van bijpraten en rust bij elkaar.

weekoverzicht #97 - zo. 1 - mrscurly.be

Rechts: optische illusie – mijn benen zien er keilang uit op deze foto terwijl ik eigenlijk mega korte trollebenen heb *huilt nog wat verder in een hoekske*

Na het standaard opruimwerk na het sporten/reizen, werden de koters terug gebracht.
FI-NAL-LY! Na 2 weken werd het verdikke meer dan tijd.

We sloten de dag af met chili sin carne binnen duwen terwijl we om ‘t er ‘t meest en snelst verhalen probeerden uit te spuwen.
Niks dan liefde voor die gezellige drukte in mijn huis.

XO,

Anneke 

Blogs van de voorbije week: 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge