Wel of niet op reis met je viervoeter? Enkele tips…

Het is weer van dat, de zomervakantie is terug volle bak aan de gang en dus ook duizenden mensen die de grote uittocht maken naar allerlei vakantiebestemmingen.
Groot gelijk, zeg ik. Wij doen dat ook *telt braafjes af*

Niks zo plezant als andere oorden opzoeken, nieuwe culturen, gewoontes, streken en mensen leren kennen.
En vooral eten.

Niet altijd zo plezant voor onze beestjes.
Want onder die duizenden mensen die de grote uittocht maken zitten er altijd een paar gatachterlijke (DON’T pardon my French) tussen die het nog steeds nodig vinden hun hond/kat/kip/cavia/whatever ergens te dumpen of in het slechtste geval aan een boom vast te binden, ze zeker geen kans gevend zichzelf nog te redden.

Het is nochtans niet zo moeilijk om rekening te houden met die fluffy beestjes, mensen. Ge weet wel, dedie die ge ooit zo schattig vond dat je ze wel MOEST hebben.
Yep, ze zijn nog steeds zo schattig als je op reis vertrekt 😉

Zo hebben wij hier een klein dierentuintje. We hebben hond ‘BigButt’-Chanel, valkparkiet ‘Etterbak’-Josske, konijn ‘Chromosoompje-teveel’-Wolleke en ‘WIJ VRETEN ALLES OP TOTDAT ONS GAT NERGENS MEER DOOR GERAAKT!’-Lola & Lolita, onze cavia’s.
Allemaal speciaal, op hun eigen manier.
Netjes verwoord voor: zelfs onze beesten sporen niet.

Dat een hond uwen beste vriend is, is geen leugen. Chanel is by far mijn beste vriendin. Dus de tripkes waarop ze wel meekan, gaat ze gewoon mee. Punt. Ik discussieer daar zelfs niet over.

Een valkparkiet, 2 cavia’s en een konijn sleept ge niet zo gemakkelijk mee natuurlijk.
Incoming: Cat-alicious of een vogelhotel (serieus, da bestaat dus echt, hè) of de buren of familie.
Of een combinatie van de drie.
Gesoigneerd worden ze. En da’s een understatement.
Die beesten zijn iedere keer verdubbeld in breedte als wij terugkomen van onze zomerreis.

Als g’u afvraagt wat Cat-Alicious is: dat is een geweldige dierenoppasdienst die wij heel regelmatig inschakelen.
Denk aan familieweekendjes met duust rondrennende kleine koters enzo. Ik moet er zelfs geen tekeningske bij maken dat dit voor Chanel verre van een leutig weekendje weg is. Laat dat oudje dan maar thuis, in haar vertrouwde omgeving en in alle rust.
En met een goede dierenoppas.
Ondertussen maken wij toch al redelijk wat jaartjes gebruik van hen waardoor de dieren hen ook al goed kennen, zo heb je ook bijna altijd dezelfde mensen die jouw regio doen. Altijd geweldig voor autist Chanel.

Maar Chanelleke, die reist 90% van de tijd gewoon gezellig met ons mee. Verlatingsangst-gevalletje enzo (vergeet alleen naar de wc gaan maar).
Beetje zoekwerk en we vinden altijd wel een hotel/appartement/huis/camping/camper waar ze mee naartoe mag.
Is dat gemakkelijk te vinden? Niet altijd. Maar hebben we het ervoor over? Zal wel zijn.
(Tipke: Italianen zijn niet alleen de max als het op eten aankomt, maar ook als het op honden aankomt)

Die Chanel is nogal een verwend nest. Want niet alleen mag ze altijd mee op reis, ze heeft ook haar eigen valieske, de diva.
Wat sleept een echte diva dan eigenlijk allemaal mee?

  • drinkfles voor on the road. Wij hebben zo’n exemplaar waar het bakje al aan vasthangt. Geweldig handig ding. Je knijpt water uit de fles in het bakje en als ze klaar is, klap je het bakje over de fles en stop je het weg.
  • eten en beloningen voor on the road. Als je een lange rit maakt naar je bestemming, moet da beestje natuurlijk ook kunnen eten tussendoor.
    En een plaske BUITEN de auto verdient een koekske.
  • eten in het algemeen. Wij slepen genoeg brokken mee voor de hele reis, puur en alleen omdat ze die gewoon is en we ook weten dat ze geen last krijgt aan haar maag en darmen van die. Want je wilt geen Tibetaanse Terriër met diarree meemaken. Echt niet.
  • eten en drinkbakje. Voor onderweg, maar ook altijd handig voor ter plaatse.
    Wij hebben van die plooibare bakjes. Watteuh? Yep, plooibare. Als je die in elkaar vouwt zien ze eruit als een frisbee en nemen die dus amper plaats in in de auto.
  • deken/mand/kussen. Iets waarop ze kunnen slapen en dat ze kennen van thuis dus. Maakt het des te makkelijker om hen aan te passen aan de nieuwe locatie èn aan de rit ernaartoe en terug.
  • probeer ook een aangenaam plekje te creëren in de auto voor je hond…
    Sinds vorig jaar hebben wij een auto met 7 zitplaatsen. Wij zijn met 5 en 1 hond. Chanel heeft dus haar eigen zetel, netjes op de middelste zetel van de tweede rij. Luxe-beest.
  • heb je een speelvogel van een hond? Neem dan ook wat speelgoed mee.
    Heb je een extreem lui beest zoals die van ons? Dan is het dekentje van hierboven waarschijnlijk al genoeg.
  • poepzakjes. Echt, mensen. Poepzakjes.
    Neem da mee en gebruik dat ook.
    Niks zo irritant als met uw hond ergens te wandelen of tijdens de rit een pitstop te doen en paniekerig te moeten toekijken hoe het beest het beste plekske zoekt om zijn kakske te doen terwijl ge beseft dat ge niks bijhebt om het op te ruimen.
    En die beesten doen dat het liefst met publiek, hè, mensen.
    Oh ja, en er is ook niks zo irritant als gaan wandelen en in een drol van andermans hond stappen. Opruimen dus die handel.
  • Vergeet zeker ook hun paspoort niet. Daar staan netjes de inentingen in vermeld, maar ook dat jij de rechtmatige eigenaar bent enzo. Je weet maar nooit dat ze het controleren.
    En het is maar zo handig als je op reis naar de dierenarts zou moeten (hopelijk niet natuurlijk).
  • Hang ook een identificatiehanger aan de halsband. Dat is zelfs plezant om te kopen, want ge kunt da pimpen en al. Zo heeft Chanel een doorschijnend botje met haar naam in sierletters in gegraveerd en daaronder mijn telefoonnummer.
    Princess-style.
  • Jij sleept een hele toiletzak brol mee, jouw hond ook. Doe er een borstel/kam in, een schaartje, shampoo en ZEKER een tekentang.
    You’ll need it.
    Eikes.
  • Last but not least: schoentjes.
    Enkele jaren terug liep ik op teenslippers op een strandje aan een rivier met Chanel naast mij. In de zon. Zonder die sletsen stappen gaat natuurlijk makkelijker op een strand, dus deed ik ze uit. Ik heb nog nooit zo hard richting een schaduwplek gesprint met Chanel op mijn arm als toen.
    De hitte aan mijn voeten was ondraaglijk. Stel je dan eens voor hoe het voelt voor honden…
    Nu nemen we dus ook schoentjes mee om haar pootjes te beschermen tegen extreem warme ondergrond (en denk dan vooral aan zand en asfalt), maar ook voor wandelingen op rotsachtige ondergrond, want dat kan al eens in de nogal tere kussentjes snijden.

Voor je op reis vertrekt laat je best nog even een check-up doen door je dierenarts, maar ook controleren of er geen extra inentingen/medicijnen moeten gegeven worden voor het land waar je naartoe gaat, zoals bv. medicatie tegen hartworm dat vooral voorkomt in zuiderse landen. Wil je niet meemaken.

Vergeet de gegevens van je dierenarts thuis niet mee te nemen en zoek eventueel op voorhand al op waar er een dierenarts in de buurt van je verblijf is.
Chanel is nu 7 en is dus ook al minstens 7 keer mee op reis geweest (weekendjes weg niet meegerekend), we hebben nog geen enkele keer een dierenarts ter plaatse nodig gehad, maar het werkt altijd wel heel geruststellend (vooral voor het baasje dan *steekt haar hand op*) om te weten dat je voorbereidt bent moest er iets gebeuren.

Ter plaatse let je best ook op deze dingetjes:

  • zorg dat je, als je naar een warm land reist, genoeg schaduwplekjes kunt voorzien voor je hond.
    Of zelfs een meer, de zee, een rivier, …
    Tenzij je Chanel heet en je de zee moet ingedragen worden natuurlijk…
  • als je graag wandelt zoals wij, pas je lange wandelingen misschien het beste aan. Doe ze ‘s ochtends of ‘s avonds als het warmste van de dag nog moet komen/al achter de rug is.
    Of ga wandelen op hoogte. Zo wandelden wij vorig jaar Monte Catria op, ergens rond de 1400m hoog. Een frisse wind en de hoogte zorgden ervoor dat het zelfs op het warmste van de dag lekker koel was daar. En dus ook voor Wookiee Chanel.
  • neem niet alleen voor jezelf genoeg water en tussendoortjes mee op uitstapjes/wandelingen, maar ook voor je hond.
    Aja, en hun schoentjes natuurlijk 😉
  • let op oververhitting. Als ze plotseling keihard beginnen te hijgen, zich vreemd beginnen te gedragen en bij manier van spreken omvallen waar ze staan, is het fout. Zorg dat je ze meteen kunt afkoelen door met een plantenspuit fris water op ze te spuiten, natte handdoeken op ze te leggen of ze in een fris badje te leggen. Geef ze ook zsm fris water om te drinken.
  • op de meeste toeristische plaatsen (en zoals in Italië: ook niet-toeristische plaatsen) is je hond welkom. Al zijn er uitzonderingen natuurlijk. In sommige kerken zijn ze bv. niet welkom (wat ik persoonlijk niet ok vind. Was het niet God die alles en iedereen welkom heette in zijn huis? *sarcasm input*), maar musea bezoeken met je hond mag je ook vergeten.
    Naar het strand gaan kan dan in sommige landen wel, in andere weer niet (maar daar zijn dan over het algemeen wel hondenstranden voorzien).
  • geniet keihard van je vakantie en van het feit dat je HELE gezin mee is! 😉

Ik ga nu even verder shoppen voor een nieuw valieske voor Chanel.
In ‘t roze.
Met glitters.
En met een kroontje op.

XO,

Anneke

* Ik werk niet samen met Cat-Alicious. Ik ben gewoon heel tevreden over de service die ze aanbieden. Tot zelfs filmpjes en foto’s van de thuisblijvers die ze naar je doormailen/app’en/sms-en. Geeft dit groot dierenliefhebbers-hart toch wel ferm wat rust op reis 😉

1 Reactie

  1. juli 18, 2018 / 9:19 pm

    Trots op jou! Zo goed voor je beestjes zorgen! Hier is er geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om mijn honden of katten weg te doen omdat ik op reis wil… Of ze gaan mee, of ik zoek een deftige opvang die ik 200% vertrouw of ik ga gewoon niet. Drie honden is wat veel om mee te pakken op reis, zeker nu ik alleenstaand ben. Maar als er ooit maar één hondje meer is, dan ga ik zeker op reis met mijn hond er bij.
    Kammetjes zal ik niet nodig hebben want ze verliezen zo goed als geen haar! *blij*

    Ohja en ik herken dat… hier mag ik het ook vergeten om alleen naar de wc, keuken, tuin,… te gaan. Ik heb zelfs mijn bed naar beneden verhuisd omdat er eentje besloot te blaffen tot 3h ‘snachts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: