We survived the week(end)! – photo diary #98

Afgelopen week was oa. voor een gezondheid die op en neer ging, maar ook baby’s knuffelen, sportief doen met het hele gezin, de natuur intrekken en ons een indigestie vreten.

Welkom in een nieuwe We survived the week(end)!

Maandag begon met een migraine’ke. Alez ja, ‘t is te zeggen, een ferme migraine-aanval. Sinds ik meer en meer ben beginnen sporten, meer op mijn voeding en nachtrust ben beginnen letten en dagelijks mijn medicatie inneem, kan ik me niet meer herinneren dat ik het nog eens zo goed had zitten.
Soit, ik heb altijd mijn back up-painkillers bij de hand, sloeg zo één in mijn botten en trok de stad in met Husband en de koters.
Zowel Husband, als de koters hadden nog wat zomerspullen nodig en dan houdt een migraine-aanval ons niet tegen natuurlijk.

Ik sleepte me van winkel naar winkel, liet de helft wat aan me voorbijgaan en kort na de middag waren we alweer terug thuis.

photo diary #98 - ma. - mrscurly.be

Ook al heb je migraine: er moeten mondjes gevoerd worden… easy fruitsalade als vieruurtje it is.

Husband vertrok naar Tunesië voor het werk tot de dag erna, ik dook even een half uur mijn bed in om te bekomen van de migraine en de koters zetten de tuin weer op stelten.
Ik vond nog energie om mijn krachttraining en yoga te doen, een one pot pasta op tafel te toveren en called it a day.
‘t Was nen echten maandag, zou ‘k zeggen…

Dinsdag begon met een loopje. Nog voor dag en dauw liep ik al de deur uit voor een intervalleke van 5x2km aan net geen 5′ met 2′ rust tussenin.
Nailed it. Al moet ik zeggen dat de laatste twee sessies iet of wat sleuren was… Tiens…

photo diary #98 - di. 1 - mrscurly.be

Na de deugddoende douche (zweten gelijk een rund, mensen) en yoga, werkte ik nog een berg strijk weg, deed nog wat administratie en trakteerde de koters (en mezelf) op een ijsje.
Dat we het verdiend hadden.

photo diary #98 - di. - mrscurly.be

‘s Avonds had ik nog een afspraak met de loopcoach voor de bespreking van mijn begeleiding. Na nu al jaren op eigen houtje vanalles uit te proberen, 2 marathons gelopen te hebben met een vrij standaard schema, ga ik nu voor begeleiding op maat.
Ik ben eens benieuwd.

Zowel Husband als ikzelf hadden beiden de fut niet meer om nog iets deftigs op tafel te toveren, dus werden het frietjes.
We hadden al een ijsje op, we konden dan maar evengoed het patroon verder zetten.

Woensdag waren we al allemaal pokkevroeg uit bed. Op het programma die dag: een rondje West-Vlaanderen bij de schoonfamilie.

We lunchten bij mijn schoonouders en kwebbelden er zo hard op los dat we compleet het uur uit het oog verloren en te laat bij mijn pas bevallen schoonzusje toekwamen.

De koters waren niet van rond de baby weg te slaan en enkele uren later trokken we terug huiswaarts. Eerst nog de koters hun rugzakken gecontroleerd of ze de baby niet hadden meegesjoefeld.
Echt, ik kan het zinnetje ‘Ik wil nog een broertje/zusje!’ niet meer horen.

photo diary #98 - woe. 1 - mrscurly.be

photo diary #98 - woe. - mrscurly.be

Het thema van de dag was overduidelijk eten…

We sloten de dag af met boterhammekes (indigestie gevreten in al dat ijs en taart) en moe, maar content op de bank.

Donderdag trokken we alle vijf onze loopschoenen aan.
Net na het ontbijt trokken we er op uit voor een rondje van 5 km. Zelfs Stiefdochterlief die altijd haar neus optrekt voor alles wat ook maar een beetje op sporten lijkt.

photo diary #98 - do. - mrscurly.be

Na thuiskomst was het tijd voor yoga en rondlummelen in en rond het huis.
Vooral rond het huis. Echte buitenkinders hier.

‘s Avonds deed ik nog een rondje kine en prepareerde ik nog een omelet met aardappelen en boontjes.
#luiewijveneten

Vrijdag trokken we onze wandelschoenen en rugzakken aan. Net na het ontbijt reden we richting de Hoge Venen waar we een stevige wandeling van 10 km deden rond het Lac De Robertville.
Iets meer dan 3 uren wandelen (picknickstopkes enzo niet inbegrepen) en amper 4 mensen tegenkomen. Dat het zalig was, zeg ik u.

We picknickten aan een riviertje, hielden stand aan een camping in the middle of nowhere voor een ijsje, zeurden tot we groen zagen tegen Zoonlief dat hij geen halve kilometer achter ons mocht blijven treuzelen, verbaasden ons over Big Butt-Chanel’s conditie en genoten van de stilte en de rust.

Net op het moment dat we aan de auto kwamen, viel de regen met bakken uit de lucht. Perfect timing.
We hielden nog even een stop in Malmédy voor een koffie en reden terug huiswaarts.

photo diary #98 - vrij. - mrscurly.be

photo diary #98 - vrij. 1 - mrscurly.be

photo diary #98 - vrij. 2 - mrscurly.be

Ik fixte nog een quinoaslaatje en we doken allemaal moe op tijd ons bed in.

Zaterdag stond er terug een loopje op het programma. Ik ging voor een duurloopje van 23km.
Aan een pokketraag tempo. Ugh. Maar als den coach zegt dat ge trager moet lopen tijdens die loopjes, dan loopt ge ook trager.
Ik hield mijn hartslag goed in het oog en liep de volle 23 km binnen de juiste zone. Goed zo.

photo diary #98 - zat. 1 - mrscurly.be

Ik deed nog mijn yoga, sprong onder de douche en reed richting het meer van Rotselaar met Husband en de koters.
Zij doken het water in, terwijl ik me terugtrok op mijn handdoek met een boek. Toch nog net iets te fris voor  mij om in da sop te kruipen.
En iemand moet op al diene shizzle letten.

photo diary #98 - zat. - mrscurly.be

‘s Avonds draaide ik nog wat worstenbroodjes in elkaar en smeet mezelf op de bank.

Zondag werd ik ellendiger dan ellendig wakker. Echt, mottig vat het nog niet samen.
Ik was de nacht ervoor 10duusd keer wakker geworden door een maag die de macarena danste en darmen die achtergronddanseressen wilden zijn.
Ik kroop nog net niet naar de wc, waar ik voor het komende uur letterlijk op de grond ging liggen en mijn wc-pot ging knuffelen. Jeej, zeg.
Husband was al vroeg vertrokken voor een vlucht en kwam pas in de late namiddag terug, het beloofde dus een geweldige dag te worden…

Nadat ik mezelf van de wc-pot had gepeld, haalde ik de koters uit bed, legde hen uit dat ik zieker dan ziek was en dat ze me een beetje gingen moeten sparen die dag. Chance’ke dat ze allemaal boven de 10 jaar zijn en zulke dingen dus al begrijpen.

Na hun ontbijt (ik kreeg geen hap binnen) zocht ik terug mijn bed op en bleef daar dan ook liggen tot de dag erna.
Husband belde ‘s avonds nog de dokter op, die me na een onderzoek meedeelde dat ik een maag- en darminfectie had. Het klinkt even sexy als dat het eruit zag. Echt.
Ik had het kunnen weten dat er iets aan het kweken was na mijn koortsblaas, migraine en interval training die iets zwaarder leek dan anders…

Ik sloot de week af met het zoveelste uurtje in mijn nest, maar wel met 4 huisgenootjes die geweldig goed zorg voor me dragen.
‘t Zijn de kleine dingskes…

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

1 Reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge