Over lactaat, haat en Coach Slow

Ondertussen loop ik al een goede 3.5 jaar.
Op eigen houtje.
Info hier en daar gesprokkeld.
Mijn oor te luisteren gelegd bij mensen die er wat van kennen. Van ervaren lopers tot artsen, kinesisten, orthopedisten, … Noem maar op, ik heb ze allemaal geambeteerd met mijn vragen.
Zelf opgebouwd ook. Tot aan een kilometer of 30. Pas dan vond ik van mezelf dat ik klaar genoeg was om te beginnen trainen voor mijn eerste marathon.
Zot, gewoon. Ik stond toen en daar gewoon klaar voor die eerste marathon.

Ik gaf Husband orders om een trainingsschema af te luizen bij een collega van hem die ook nog eens personal trainer is. Het mens fixte de hele toestand en met dat schema trainde ik tot aan mijn eerste marathon.
En tot aan mijn tweede.
Een goed schema weliswaar. Mijn eerste liep ik in 4:14 en ne klets, mijn tweede marathon liep ik in 3 uur 58 en een sjiek. Ik zag vordering en vooruitgang.

Niettemin, een schema puur gebaseerd op tijden. Intervallen werden afgewerkt aan een vast tempo, intensieve duurlopen ook. En de trage duurlopen liep ik gemakkelijk een halve tot een minuut sneller dan het schema me oplegde. Te traag en te saai voor dedeze.
Ik doe niet aan traag lopen. Niet dat er iets mis mee is, maar ik kan het gewoon niet. Ik zie eruit als een dronken eend die een poot kwijt is. Met een smoel tot tegen de straatstenen, want pure frustratie en al.
Over hartslagen werd niet gesproken.
Laat staan zones.

En dan zie je plotseling het licht. Stel u voor. Ik vond mijn verstand.
En besloot ik toch maar eens zo’n lactaattest-ding te doen. Ge weet wel, rondjes lopen op een atletiekpiste, om de zoveel tijd moet je sneller en tussen iedere sessie staat er iemand klaar met zo’n toestelletje om bloed te prikken in uw oor en uw lactaatwaarden te meten.
Doel: te weten komen waar ergens uw omslagpunt (en het moment dus dat uw spieren van soepel naar compleet bevroren en verkrampt ‘ik doe just niets meer’ overgaan) ligt, en in welke hartslagzones ge dus moet trainen om verdere vooruitgang te (kunnen blijven) boeken.
Oh ja, en van die piste komen zonder al te veel gaten in uw oren.

Enkele weken geleden was het van datte. Ik schakelde De Chartreuse in (een multidisciplinair centrum waar kinesisten, sportartsen, personal trainers en nog van zulke mensen met zware diploma’s samen zitten) en op een warme donderdagochtend stonden Husband en ikzelf klaar op de atletiekpiste in hartje Leuven.
Ik kreeg redelijk veel ‘veel succes’ en ‘veel sterkte’ toegestuurd… Ik deed al bijna in mijn broek.
Geen flauw idee wat te verwachten begon ik aan mijn eerste rondje.
Tweede rondje… derde rondje… vierde… en ga zo maar door.
Tot ik op een punt kwam dat ik alles in mij moest bovenhalen om de volle 1200 meter aan hetzelfde hoge tempo te kunnen uitlopen.
Ergens tussen de 3:50 en 4:10/km.
Dat is het equivalent van dood voor mij.
Om maar een beeld te schetsen.
Van onder andere hoe ik er achteraf uitzag.

Over lactaat, haat en coach Slow - mrscurly.be

Enkele dagen later mocht ik de resultaten gaan bespreken. Een grafiekske en een hele hoop cijferkes en kleurkes werden onder mijn neus geduwd.
Wat ik ervan begreep? Geen reet.

Behalve dan, na enige uitleg, dat mijn omslagpunt tussen de 4:10 en 4:33/km ligt. Er is dus nog ruimte voor verbetering.
En dat ik (te) goed getraind sta op mijn snellere blokken (holla bitches!!!). Maar dat ik teveel train op een tempo dat mij goed ligt, rond 5:30/km, en ik dus ook niet snel nog verbetering zal zien op die manier (ow, shit…).

Ik moet dus maw. trager leren lopen wil ik op termijn sneller gaan.
Steek dat maar in dat koppeke van mij. Dat koppeke dat ieder loopje zo hard en zo snel mogelijk wil gaan. Alles geven en vollen bak gaan.
Muziek in mijn oren en hoofd leeg.
Op gevoel.
Zoiets.
Niet dat dat per se slecht is, loopjes op gevoel hebben ook hun nut en maken het lopen af en toe net zo leuk.

Zelfkennis is het begin van alle wijsheid, zeggen ze wel eens. Wel, ik nam stap nummer 1 naar die wijsheid. Ik ken mezelf, want ik weet dat ik die info van de lactaattest welgeteld 2 weken ga gebruiken om effectief trager te lopen, puur op hartslag.
Om dan na twee weken ‘fock this shit’ te brullen, mijn hartslag compleet te negeren en uit pure frustratie alles eruit te smijten dat ik eruit kan smijten.
Met als resultaat dat ik binnen een jaar, en/of een eventueel volgende marathon, nog steeds aan hetzelfde tempo ga rondhobbelen.
Niks mis mee. Ik ben de eerste om dat te zeggen. Tijden hebben me nooit veel gedaan. Maar na het doel van die 42.2 km bereikt te hebben, zou het natuurlijk wel leuk zijn om die 42.2 km sneller te kunnen lopen. Al is het maar met enkele minuutjes.
Maar bovenal wil ik deftig kunnen lopen. Niet meer zelf prutsen met schema’s en maar wat doen. Verantwoord. Let them professionals handle it.

Incoming: Coach Kris. Aka Coach Slow. De kerel die iedere training die ik doe opvolgt en die me week na week zegt wat ik moet doen, van loopjes (traaaaaag) tot fietstrainingen tot krachttraining en hoeveel tijd ik op mijn yoga mat moet spenderen.
Den dude die mijn gezaag (‘Ik loop verdomme achteruit!!!’) week na week zal aanhoren en vragen en twijfels zal moeten beantwoorden. Ik kan al niet meer wachten.
Ik weet niet wie er wie het snelst en het meest gaat haten op termijn.
Ik gok hij mij.

Hij is degene die me de komende maanden, of zelfs langer, van loopje naar loopje gaat loodsen.
En me hopelijk nog (halve) marathons gaat laten uitlopen.
Al dan niet met nieuwe pr’s.
Maar alleszins goed getraind.
En met leute.

Week twee met Coach Slow zit er bijna op. Er is al vooruitgang (zot zeg).
Het tempo gaat omhoog en de hartslag blijft laag.
Mijn smoel hangt niet meer non stop tot tegen de straatstenen tijdens het lopen.
Al denk ik wel dat zijn haat voor mij nu al begint te groeien…

To be continued…

XO, 

Anneke

1 Reactie

  1. augustus 3, 2018 / 10:45 am

    Knap hoor, de prestaties die je neerzet! Ik zie ze vaak op Instagram passeren. 😀 En goed dat je dat inzicht over ‘trager lopen’ hebt gekregen door die lactaattest. Veel plezier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge