We survived the week(end)! – photo diary #101

Afgelopen week was oa. voor vroeg uit mijn nest komen, ongedierte knuffelen, tot ver na mijn bedtijd opblijven met mijn bff en Chanel die de drama queen weer eens uithing…

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Het wordt een vaste gewoonte om op maandag vroeg uit mijn bed te komen. Zelfs in de vakantie. Ik vind dat eigenlijk niet ok. Maar soit…

Nog voor het ontbijt trok ik mijn loopschoenen aan en ging voor een 1 uur en 20 minuten lopen. Blijkbaar is dat allemaal in tijd in plaats van in kilometers via een coach. Wat met andere woorden zoveel wil zeggen als ‘dat is ongeveer zoveel kilometer lopen aan dat tempo, dus dan moet ik langs daar lopen wil ik niet nog een uur moeten uitwandelen tot aan huis’.
Veel denkwerk dus.
Ik ben daar niet goed in.

Ik deed wat me werd opgedragen en liep verder en sneller dan ik eigenlijk  moest in de vooropgestelde tijd. Wèl binnen de juiste hartslagzones. Vordering!

weekoverzicht 101 - ma. - mrscurly.be

Na het lopen rolde ik mijn vertrouwde yoga matje nog eens uit en poetste de hele benedenverdieping.
In de vakantie wordt dat huishouden hier een beetje verwaarloosd, want quality time met de koters/den Husband/allemaal en/of ‘t is te goed weer om te kuisen, met als resultaat dat ik mijn naam in het stof kon schrijven.

‘s Avonds waren zowel Husband als ikzelf tè moe om nog maar aan koken te denken, dus geraakten we niet verder dan de frietketel in gang steken en er wat frieten in flikkeren.
Als ik vroeg op moet op ne maandag, dan verdien ik verdomme frieten.

Dinsdag beloofde druk te worden. Net na het ontbijt deed ik mijn krachttraining en yoga, waarbij Husband me vergezelde. Het mannetje wordt slimmer met de dag en begint eindelijk in te zien dat lopen zonder ook maar enige vorm van krachttraining gewoon niet lang blijft lukken. Best wel trots op hem.

Ik moest in de namiddag bij de kine zijn en moest nog voor ik ernaartoe ging Chanel borstelen en een shitload strijk wegwerken. Ik zag het zo al faliekant fout lopen.
… Totdat de kinesist me opbelde met de vraag of we de afspraak niet konden verzetten. Na een gefakete ‘Oh, hoe jammer’, keek ik op mijn agenda, doorstreepte de afspraak en bedacht me dat ik plotseling extra tijd had.
Za-lig.

Husband en ik profiteerden ervan om (na de huishoudelijke taken vaneigenst) wat te lummelen in de tuin met ons ongedierte (lees: konijn en 2 cavia’s) en gewoon te genieten van elkaars gezelschap. Dat dat ook al eens deugd kan doen, dat lummelen.

weekoverzicht 101 - di. - mrscurly.be

Ik maakte nog een Mexicaanse tortillaschotel en called it a day…

Woensdag was voor een loopje. Deze keer een uur en 30 minuten. Beetje opbouwen zegt. En net als maandag liep ik verder en sneller dan ik eigenlijk moest in die tijd.
Ik begin eindelijk terug wat powerrrrrrr-gevoel te krijgen na al die traaaaaage loopjes bij Coach Slow.

weekoverzicht 101 - woe. - mrscurly.be

Er werd ook nog wat hoogspringen tussen het lopen gesmeten na de storm van de voorbije nacht…

Ik maakte voor een keertje geen tijd voor yoga achteraf (foei), maar sprong meteen onder de douche en maakte onze weekendtas klaar.
Husband en ik trokken er namelijk voor een nachtje op uit. Naar de Ardennen. In een sphair.
Een beetje aan glamping doen enzo.

We gooiden alles in de auto, namen afscheid van onze dierentuin (de stiefkoters kwamen er tussendoor eventjes voor zorgen – having kids finally pays off) en vertrokken.

Niet veel later reden we de camping op en konden we onze verblijfplaats tot de dag erna bewonderen. Het ding hield het midden tussen een tent en een ruimteschip.
Na de hele toestand te hebben ontdekt, trokken we richting Durbuy voor een wandeling en het avondeten.
Waar Husband meer werk had aan het mijne dan aan dat van hemzelf. Hoe kwam ik erbij om gamba’s te bestellen? Daar hangt een focking hoofd aan!
En ik eet geen dingen met ne kop aan.

Nadat Husband mijn avondeten had gedissecteerd en we een dessert binnenpropten, reden we terug naar de camping en maakten ons klaar voor een nachtje onder de sterren… (meer daarover later 😉 )

weekoverzicht 101 - woe. 1 - mrscurly.be

weekoverzicht 101 - woe. 2 - mrscurly.be

weekoverzicht 101 - woe. 3 - mrscurly.be

Kamperen is leutig en gezellig, maar als je maar voor 1 nachtje er op uit trekt sleep je geen halve huisraad mee. We besloten op donderdagochtend dan maar om onze voetjes onder tafel te schuiven en in het restaurant van de camping te ontbijten terwijl we de komende dag planden.
Klimmen? Kajakken? Hiken? Opties genoeg in de Ardennen.
Maar dat is buiten den Husband zijn pijnlijke spier gerekend (hij doet ook eens krachttraining mee, zenneuh…) en het weer…
De voorbije droge periode zorgde ervoor dat we kajakken wel konden vergeten en het onweer dat plotseling kwam opzetten en de hele dag af en aan ging aanhouden zorgde ervoor dat we klimmen en hiken ook op onze buik konden schrijven.

Dan maar richting de grotten van Hotton.
Om daar te zien dat er een wachttijd van een uur is. Fock this sh*t, gasten. Echt.

Nu, gene stress, relax to the max en zulke shizzle en in de auto… terug naar Durbuy. Ge moogt zeggen wat ge wilt, het stadje is een scheet groot, maar het verveelt nooit.

weekoverzicht 101 - do. - mrscurly.be

weekoverzicht 101 - do. 1 - mrscurly.be

weekoverzicht 101 - do. 2 - mrscurly.be

We lunchten op het grote plein, kuierden doorheen de winkeltjes (waar ik een zomerregenjasje voor Chanel kocht. Echt, serieus.), kapten cappuccino’s binnen en wandelden langsheen het water.
Eerlijk? Ik genoot met een grote G. Ook al moesten we regelmatig schuilen voor de regen die met bakken uit de lucht viel en de donder en bliksem die me net niet in mijn broek deed plassen.

In de vroege avond trokken we terug huiswaarts, waar we werden verwelkomd door een overenthousiaste Chanel en crazy Josske. Van een welkomstcomité gesproken.

Ik maakte snel wat croque monsieurs terwijl Husband de spullen uit de auto haalde, deed mijn yoga en nestelde me nog een uurtje in de zetel.
Dat die 2 daagjes weg van potten, pannen, dweilen en stofzuigers mij verdikke deugd had gedaan.

Vrijdag was ik alweer met mijn loopschoenen aan aan het rondhuppelen. Gedaan met de 2 dagen ‘t lui mens uithangen.
Er stond een training met tempo-blokken op het programma. O-jo. Terug ne keer vollen bak mogen gaan. Say no more!
Dubbel en dik genieten.

Waar ik natuurlijk geen rekening mee had gehouden waren de 4 minuten tussen die 4 keer 5 minuten (dat ik aan 4:50/km ging) dat ik moest wandelen. Serieus. Dienen trainer is gewoon ne pestkop. Zeg dat ik het u gezegd heb.

weekoverzicht #101 - vrij. - mrscurly.be

Soit. All’s well that ends well, want ik fixte de hele toestand met de goede hartslagzones en al.

Achteraf was het van yoga en opruimen, opruimen, opruimen.
Dat is dan de afterparty na het er even tussen uit knijpen..;

‘s Avonds draaide ik nog wat wraps in elkaar (#luiewijveneten) en nestelde me in de zetel voor movie night.

Zaterdag liep de wekker al om half 7 af. Fietstraining enzo. Van om en bij de 70 km.
Met toch een bang hartje sprong ik op mijn koersfiets en liet me meetrekken door Husband die een nieuwe route had uitgestippeld. Geweldig schoon, maar met hellingen. Ik haat hellingen.
Dit zijn waarschijnlijk de enige momenten dat ik de platte Vlaamse polders nog eens mis.

Uiteindelijk fietste ik iets meer dan een half uur langer dan ik uiteindelijk moest fietsen (routes uitstippelen blijkt toch niet één van onze sterkste kanten te zijn) en finishte ik rond de 72 km. En dat voor iemand die van zichzelf vindt dat ze een janette-trapper is.

weekoverzicht #101 - zat. - mrscurly.be

‘s Middags was voor rustig rondscharrelen in huis en bekomen van de rit terwijl we ons klaarmaakten voor een avondje uit met vrienden.

BFF en haar vent kwamen langs voor de apéro, we reden richting de stad naar een restaurant dat we getipt kregen en genoten meer dan vollen bak van een overload eten, drank, elkaars oren van de kop lullen en het gewoon bij elkaar zijn.

weekoverzicht #101 - zat. 1 - mrscurly.be

Ver na mijn bedtijd (ergens rond 3 uur, voor dit oudje is dat al bijna ochtend) zocht ik mijn bed op en viel ik in slaap nog voor mijn kop het kussen raakte.
Avonden die op zo’n uur eindigen zijn meer dan geslaagde avonden zeg ik.

Tip van de dag: in Leuven? Reserveer dan eens bij Rossi. Wat krijg je te eten? Wat de chef die dag maakt. Punt. De enige aanpassing is er als je allergieën hebt of bv. vegetariër bent. De kok is uitgeroepen tot beste Italiaanse kok van België. Ik vind dat dat zelfs nog een understatement is.

Zondag sliepen we dus eens goed uit. Rond elven rolden we (ge moogt dat letterlijk nemen) ons bed uit en slurpten in stilte en met kleine oogjes van onze eerste koffie.
We kennen onszelf: op zo’n dag de hele tijd binnen blijven is gelijk aan ‘s avonds zo mottig als iets zijn, dus na het ontbijt/lunch zetten we onze zonnebril op (wallen, hè, gasten) en sleurden Chanel mee naar buiten voor een stevige wandeling.

weekoverzicht #101 - zo. - mrscurly.be

weekoverzicht #101 - zo. 1 - mrscurly.be

Volgens mij had Chanel er ook een avondje uit opzitten, want halfweg ging het beest weer aan de zitstaking. Dedeze hier mocht dus een stuk wandelen met een Wookiee van 12 kg op haar arm.
Upside: krachttraining zat er zo ook weer op.

Uiteindelijk werkte ze haar wandeling toch maar netjes af (trotse hondenmoeder hier), duwden we bij thuiskomst ijsjes binnen, deed ik mijn yoga, gingen we aan de aperitief en frietjesavond en sloten we de dag af met het moe terugkijken op een relaxte week vol met elkaar en vrienden.
Wel met kleine oogjes…

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

3 Reacties

  1. augustus 14, 2018 / 10:44 am

    Ik loop al een hele tijd op hartslag (na lactaattest eind 2016) en ik vind het ook soms frustrerend dat ik traag ‘moet’ lopen. So I feel ya! Maar het werkt echt want ik ben er wel degelijk al veel sterker en sneller door geworden. Dus de kunst is om soms eens als een slak te gaan lopen en u daarover te zetten, hoe moeilijk het ook is 😉
    Durbuy is de max! Zo mini en ‘toeristerig’ maar toch meeeeeegagezellig hé! Groot gelijk dat jullie genoten hebben van kuieren, eten en voor de rest niet veel meer doen.
    Dat van die venten met spierpijn: ENORM herkenbaar. Ik moet niet lang nadenken over wie het sterkste geslacht is zenne… :-p
    Josefien onlangs geplaatst…35 weetjes over mezelfMy Profile

    • augustus 16, 2018 / 8:04 pm

      Vanavond nog eens bevestigd door onze huisarts: ‘Henk is ne taaien, maar Anneke nog meer’. Amen to that, zeg ik daartegen 😀 LOL! Vrouwen aan de macht, jong!
      Het is al vreselijk frustrerend geweest, dat traag lopen, maar ik moet wel heel eerlijk toegeven dat ik op nog geen maand tijd al serieuze vorderingen zie. Ik had dat serieus nooit verwacht. Al zeker zo snel niet. Amai! Ik ben echt benieuwd hoeveel vordering er nog in gaat komen 😉

  2. augustus 17, 2018 / 4:11 pm

    Niet voor teen of tander hé… maar die blik van de Husband richting jou daar aan tafel.. zoo schoon! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: