Back to school. Yay…

Na de wekker 3 keer kabaal te horen maken, beslis ik om uiteindelijk toch maar eens uit mijn nest te komen. Gedaan met de leute.  Niet meer uitslapen (althans op de niet-loop dagen), lang en lui ontbijten, doen waar we zin in hebben en de tijd vergeten.

Nope, no more. Het is 3 september en die koter moet op tijd op school zijn. Het zesde leerjaar ondertussen al. Waar Stiefdochterlief nu start in het derde middelbaar en Stiefzoonlief in het eerste, is Zoonlief nog ons enige lagere school-kind. Wil er iemand de tijd stoppen, alstenblieft? Dankuwel.
Mijn hart kan het idee niet aan dat dit het laatste schooljaartje is met een kind in de lagere school, dat we vanaf volgend jaar alleen maar middelbare school-puistige-pubers in huis gaan hebben.
Want dat wil maar één ding zeggen natuurlijk: ge wordt oud, moeders.
Aja, en dat ik meer ga moeten loslaten. Of zoiets. Maar dat negeer ik momenteel maar even.

Mijn hart kan blijkbaar ook de ochtendstress van zo’n schooldag nog niet aan. Het is nog teveel in vakantiestemming.
Nadat we ons alle drie ons bed uitgesleurd hebben, slepen we onze konten richting ontbijttafel. Het wordt duidelijk een wedstrijdje ‘wie heeft de grootste wallen?’ vandaag. Zelfs Zoonlief doet zijn best om de hoofdprijs weg te kapen.

We moeten duidelijk nog wennen aan de ochtendlijke routine van binnen een uur en half klaar te zijn. Zoonlief werkt even hard door als een schildpad high op cannabis. Helemaal niet dus.
Het ontbijt wordt binnengespeeld op vakantietempo en tanden poetsen wordt blijkbaar uitgesteld tot 2 minuten voor vertrek.
Terwijl ik hem probeer wakker te schudden denk ik bij mezelf ‘I feel ya, kiddo… I feel ya.’

Ik ben duidelijk één van die moeders die vindt dat de zomervakantie eens niet te lang is. Juist goed zo.
Of neeje, ze kan niet lang genoeg duren…
Ik ben ieder jaar altijd weer nóg contenter dan de koters zelf dat het vakantie is.
Ik spoor duidelijk niet.

Waar ik anders een ster ben in organiseren (ja, ik zeg dat van mezelf, want het is gewoon zo), ga ik nu faliekant de mist in.
De boekentas staart me leeg aan. Zoonlief is zijn pennenzak ergens tijdens de vakantie verloren, zijn turn T-shirt ligt ergens onderaan de strijkmand en de helft van de spullen die hij nodig had tegen de eerste schooldag is nog niet aangekocht. Dat ik het lijstje met schoolbenodigdheden pas eind augustus, terwijl we in Italië zaten, kreeg, helpt natuurlijk ook geen hol.

Ik ren rond als een kieken zonder kop en scharrel alles dat er ook maar schrijfbaar of beschrijfbaar uitziet samen en dump het in een rondslingerende pennenzak.
Al een chance’ke dat Zoonlief zelf zijn lunchpakket al in elkaar flanst of ik dumpte nog Chanel’s hondenbrokken in zijn brooddoos en flikkerde wat boterhammen met preparé in Chanel’s eetbak.

Terwijl Zoonlief al volledig opgetoeterd (met fluo hesje en al, mensen. Primeurke dit) met de deurklink in zijn handen klaarstaat, onderneem ik verwoede pogingen om kleren aan mijn lijf te krijgen…
Tip van de dag: doe genen ripped jeans aan als je gehaast bent. Gegarandeerd dat je voeten in die duust gaten blijven steken.

But we made it. Om half negen springen we op onze fiets en rijden Husband en ik netjes achter Zoonlief richting school.
Juist voor de bel gaat nemen we afscheid en dan zie ik hem van me wegwandelen met klasgenootjes/vriendjes.
Terwijl ik bij mezelf denk ‘wordt toch niet zo snel groot…’
En terwijl ik de (valse) hoop koester dat de routine er snel terug zal inzitten.
En met het idee dat ik na dag 1 alweer nood heb aan vakantie…

XO,

Anneke

2 Reacties

  1. september 4, 2018 / 11:13 am

    Awel ik vind dit een hele schone blogpost!
    Ik begrijp u, al ben ik wel een klein beetje ‘blij’ dat het weer school is in de zin dat ik dan mijn werk makkelijker kan plannen en langere werkdagen heb (wat voor mij wel belangrijk is als zelfstandige). In de vakantie gaat Emil wel op kamp en zo, maar het ritme ligt anders.
    Maar ik ben ook niet zo’n moeder die haar al weken op voorhand voorbereidt op school en ik sta zeker niet te juichen als ik Emil weer de klas in zie gaan, al vindt hij school zelf wel de max.
    Ik begrijp niet dat er veel moeders zijn die zo zagen en klagen over de vakantie… het is toch juist leuk om eens wat extra tijd te hebben voor je koter(s)? Allee da’s mijn meing hé…
    Ik heb 4 weken ‘vrij’ genomen (ben mijn eigen baas) en ik heb er zooooooooo hard van genoten!

  2. september 6, 2018 / 6:49 pm

    Oh die eerste schooldag na de vakantie vond ik altijd leuk, nu vind ik de eerste dag werken na de vakantie een drama. Naja, voor je het weet ben je er weer aan gewend en lijkt de vakantie maanden geleden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: