#blessed en al…

Dat het leven niet altijd rozengeur en maneschijn is moet ik niemand meer uitleggen.
Of om het in mijn eigen woorden te zeggen: soms is ‘t al ne keer meer unicorn shit and care bear farts dan unicorn glitter and care bear breath.
Een gelukkig leven bestaat niet alleen uit een aaneenschakeling van positieve, leuke zaken, maar het herkennen ervan. En het focussen erop. 

Om de zoveel tijd blik ik terug op de voorbije dagen/weken/maanden/… en de bijhorende positieve dingen, want #blessed en al. 
Gaande van kleine dingen zoals koters die eens 4 uren thuis kunnen zijn ZONDER het kot af te breken (of mij tot de rand van waanzin te drijven), tot een week zonder constipatie (#pdsforlife en dan is da echt een blessing, folks) tot de grotere zaken zoals niet moeten koken, ne spontane ‘ik zie u geiren’ van uw koters krijgen of ne crème eten zonder ne kilo extra op uw kont (eens ge kinders hebt worden dit de GROTE zaken, jong volk…).
Want ik ben zo’n rete irritante optimiste en al…

Voorbije twee weken blessings:

♥ La Mamma die een middagje naar Leuven afzakte en samen met ons het park introk, ijsjes vrat, koffie leuterde en ‘s avonds gezellig mee aanschoof aan tafel ♥ loopjes boven de 20 km (ja, ik ben zo’n zot wijf) ♥ loopjes die geweldig goed gingen (vooruitgang en al sinds het trainen op hartslag) ♥ loopjes die vreselijk gingen, want die zorgden ervoor dat de loopjes die goed gingen nog extra goed voelden achteraf (did someone say ‘crazy bitch’?) ♥ buitenshuis lunchen met Zoonlief op woensdagmiddag ♥ spontane shoppingtripkes naar Leuven City met den Husband op vrijdag terwijl de koters op school zitten en ik eigenlijk ons kot (lees: stal) moet uitmesten (why bother? Twee uur later ligt het toch weer al overhoop, right?) ♥ koters die het nieuwe zwembad in het dorp uittesten ♥ koters completely bonkers zien gaan in dat zwembad ♥ koffie zuipen in de cafetaria van dat zwembad en de koters zot zien worden vanachter da glas, content dat ge efkes hun gekrijs niet moet aanhoren, want migraine enzo ♥ te horen krijgen dat het de (voorlopig?) laatste sessie bij de kinesist was (yeah, bitches!!!!!!) ♥ nieuwe gewoonte van cappuccino’s slurpen in de zetel ‘s avonds. Ten tienen. Om daarna nogal hyper in mijnen nest te kruipen en nie te kunnen slapen *eyeroll* Maar cappuccino, hè, mensen… coffee is life ♥ temperaturen die al wat meer ‘wind in mijn haar-ik dartel rond met de zon op mijn bol-genieteuhhhhhh’ zijn ipv ‘burn in focking helllllllllll, trut!!!!!!’ ♥ nachten van meer dan vijf uren slaap (serieus, ik dacht dat dat ging beteren eens die koters uit hun kleutertijd waren?! Diene zever blijft dus duren, hè. Want nu zitten die op tot ten tienen…) ♥ vanille yoghurt van Alpro soja, mijn nieuwste verslaving ♥ movie night met ons vijven ♥ zelfgemaakte pizza opvreten op ZITKUSSENS op de GROND voor den TV tijdens dienen movie night ook al heb ik een heel streng ‘we eten aan tafel-policy’. Maar veel te gezellig en meer van dat enzo ♥ zonder Husband in mijne nest kruipen want hij zit in het buitenland (wait for ittttttt, hastn. Serieus…) en wakker worden met hem naast mij (ziede wel da ‘t goe ging aflopen 😉 ) ♥ Husband die hotelfrullen meebrengt voor mij. We weten waar we moeten stoppen, ze: bij de handdoeken en lampen. We houden het dus bij de zeepkes enzo ♥ loopjes met Husband ♥ spontane knuffels krijgen van uw koters (als die boven de 10 jaar en richting puberteit zweven is dat heel wat) ♥ pickles chips van Boni (gene zever, maar ik vind die nog beter dan die van een duur merk) ♥ hormonen die terug normaal doen waardoor ik niet meer iedereen die ik tegenkom of wil onthoofden of knevelen terwijl ik in tranen uitbarst, tegelijkertijd geknuffeld wil worden, heel mijn huis wil onderste boven keren in mijn opruimwoede, om welgeteld 16 seconden later als een hoopke ellende in elkaar te zakken en in slaap te vallen voor de komende 3 dagen. En ik was dan nog niet eens zwanger, hè… Ik was trouwens een vreselijk leuk mens tijdens mijn zwangerschap, btw, fyi… ♥ fietstochten op zondagmiddag ♥ Husband’s zalmlasagne (award winning toestand, mensen) ♥ pukkels die verdwijnen na de hormonen-shizzle (duurt ongeveer 2 dagen per maand. Ik geniet dus vollen bak van die 2 dagen dat mijn vel er mij niet laat uitzien als ne trol)

XO,

Anneke

3 Reacties

  1. september 16, 2018 / 2:23 pm

    Als ik jouw loopjes zie en die enorme vooruitgang (wist niet dat je nog fucking sneller en beter kon 😳), dan krijg ik een brede glimlach. Zo idioot vet hoe je dat doet.. Echt enorm respect😘😘😘
    Held!

    • oktober 2, 2018 / 6:01 pm

      Echt, ik heb er al op gevloekt en gesakkerd, maar het trainen op hartslag begint zijn vruchten af te werpen. Vreselijk irritant om iedere keer aan een traag tempo te moeten lopen om in een zo’n laag mogelijke hartslagzone te zitten terwijl je vollen bak vooruit wilt gaan, maar kijk… ik ga het nog beginnen geloven dat het effectief werkt 😀 Echt aanradertje 😉

  2. september 17, 2018 / 7:12 pm

    Wat een lange fijne positieve lijst! Zoveel mooie momentjes 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: