We survived the week(end)! – photo diary #105

Afgelopen week was oa. voor zot lang lopen, geweldige feestjes en het besef dat ik ouder word (ik laat de #27forever dus los en stap over op #30isthenew20) en dat er dingen anders moeten.

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Never skip a Monday zeggen ze al eens. En dat is exact wat ik maandag deed. Ik sprong op mijn koersfiets voor een rondje van twee uurtjes en 46 km. Kickstart die week, zegt.

weekoverzicht 105 - ma. 1 - mrscurly.be

Er werd nog van krachttraining en yoga gedaan (met kaarskes 🙂 ) en dan ging deze rock n’ roll mommy over op het meest spannende deel van haar dag: de strijk.

Na schooltijd placeerde ik mezelf naast Zoonlief om hem te helpen bij het huiswerk (lees: ik zat erbij en keek ernaar en googelde die shit) en na de voetbalhel maakte ik nog een culinair hoogstaand gerecht in de vorm van veggie taco’s, patatten en boontjes.
Keukenprinses hier, hoor.

weekoverzicht 105 - ma. - mrscurly.be

Foto 5: ik heb nieuwe favoriete buren. Dedie die vinden dat een pollepel lenen een doos pralines verdient.

Dinsdag vertrok ik nog voor de zon op was voor mijn ochtendloopje. Pokkevroeg uit uw bed komen om te sporten. Ge kunt dat zot noemen. Of schoon. Want ik werd wel beloond met een prachtige zonsopgang op een mistige herfstochtend.
Alleen al daarvoor doe ik het.

weekoverzicht 105 - di. - mrscurly.be

Na 18 km kwam ik thuis en zag dat Husband de boel hier schoon onder controle had en waren de koters netjes op tijd de deur uitgewerkt richting school en kon ik meteen onder de douche springen.
Missie van de dag: Ikea onveilig maken.

We deden een tussenstop in de AsAdventure voor een nieuwe Camelbak (tips om die toestand zonder smossen te vullen zijn altijd welkom *lomp*), hielden een romantische lunch date in de Ikea en smeten onze kar vol met shit die we deze keer echt nodig hadden. Primeur dit, want meestal koop ik vanalles en nog wat en niks dat ik nodig heb.

Terwijl de koters hun huiswerk deden aan de eettafel, lag ik ernaast op mijn yoga mat om even later de dag af te sluiten met weeral voetbal, maar ook met veggie quinoa risotto.
Productieve shizzle allemaal.

Woensdag was weer van datte. Er stond een loslooprondje van een uur op het programma en dat wou ik voor de naailes afgewerkt hebben.
Ik werd terug beloond met een geweldig schone zonsopgang en het besef dat ik die naailes mocht vergeten.
Hell no dat het me ging lukken om die nest haar op mijn kop nog te wassen en gedroogd te krijgen voor de naailes gedaan was.
No stress dan maar en skippen die handel.
Al heb ik er drie dagen erna nog een schuldgevoel over…

weekoverzicht 105 - woe. - mrscurly.be

‘s Middags mocht Zoonlief zich ook van zijn beste kant tonen tijdens de scholenveldloop. Geen podiumplaats voor mijn podiumbeest, maar verdikke fiere moeder hier omdat hij zich toch maar helemaal gaf.
(Geen foto’s van trouwens, ik filmde het hele gedoe… sorry!)

Husband had ‘s avonds een feestje met collega’s, dus lummelden de rest van ons nog wat rond in huis vooraleer we vroeg ons bed opzochten.

Donderdag is normaal gezien alle hens aan dek op stressniveau. Voor de één of andere reden leek hij deze keer verdacht relaxed…
Ow, wacht es efkes… Die zwemles waar ik het vorige week over had? Vergeet dat maar. Ain’t gonna happen. Ik ben de voorbije dagen tot de conclusie gekomen dat a. ik er geen reet van ga opsteken want ik word in een groep gedumpt die die vrije slag wèl al kan (strevers, jongk) en b. die zever is van 21u tot 22u. Ver na mijn bedtijd dus. En het feit dat mijn lijf dan in overdrive gaat en mij de hele nacht wakker houdt juist voor mijn vrijdagochtend-duurlopen doen er ook geen goed aan.
Ik ga wel zwemmen als het mij uitkomt en ik niet half slapend die kuip in moet.
Dan wel met ‘ik-verzuip-bijna-slag’, maar soit…

In de plaats daarvan poetste ik het hele huis, werden nog eens alle ramen gepoetst (‘nog eens’, hahahaha! Lang geleden dat ik de straat van binnenuit nog eens zag…), deed ik yoga, ondernam ik verwoede pogingen Zoonlief aan het Frans te krijgen (I failed miserably) en zaten we eens vroeg aan tafel voor een veggie lasagne.
Want Zoonlief rekte het Frans studeren zodanig lang dat hij de voetbaltraining mocht overslaan *eyeroll*

Vrijdag was het dan zover, ik mocht nog eens alles opentrekken van Coach Slow. Alhoewel, ‘alles opentrekken’ is veel gezegd… Ik mocht nog eens drie uurtjes lopen (JEEJ, bitches!!!), maar dan wel met een max. hartslag van 148. Stronte-traag dus.
Normaal gezien probeer ik mij zowel mentaal als fysiek goed voor te bereiden op zulke loopjes, dat wil zeggen: zorgen dat ik goed uitgeslapen ben en er zo relaxed mogelijk aan kan beginnen. Een zieke speling van het universum (fock you, Murphy) besloot deze keer dat ik er completely stressed out aan begon aangezien Zoonlief temper tantrum 10duusd van de week smeet (over focking sokken) voor ik vertrok en ik nacht 20 achter de rug had van amper slaap.
Resultaat: ik zat in no time aan mijn maximum hartslag en liep dus de 30 km aan een tempo van 6:01/km. Naar mijn doen is dat dus extreem traag…

Maar ik zou ik niet zijn als ik uiteindelijk toch de positieve kanten van de loop zou inzien. Nergens pijntjes, 0,0 krampen naar het einde van de loop toe en het gevoel dat ik nog uuuuuuren zou kunnen doorlopen.
Oh ja, en dat ik nog eens drie uren heb mogen lopen. Vooral da.

weekoverzicht 105 - vrij. - mrscurly.be

Happy dance tussen ‘t onkruid.

Na de loop deed ik nog mijn yoga, gaf Chanel haar borstelbeurt (want 30 km lopen is nog nie genoeg gewerkt op enen dag) en wuifde de koters uit voor een weekendje naar de ex-en *insert sad face*

weekoverzicht 105 - vrij. 1 - mrscurly.be

Ze zag er welgeteld 5 minuten zo schoon uit…

Husband en ik sloten de dag knocked out af op de bank met frietjes en al.

Zaterdag begon vroeg.
En met cappuccino die ik eens niet zelf moest maken. Het was namelijk mijn verjaardag (35, hastn. Vijf-en-dertig. Janken dit) en Husband verraste me met cappuccino op bed in de keuken want ik was te snel uit mijn nest.
En met fietsrollen voor mijn koersfiets, want vergeet die romantische shizzle, dit is hoe je deze woman happy maakt.

Er stond nog een fietstocht van 60 km op het programma en ‘s avonds nog een feestje van mijn bestie.

We genoten van de herfstzon, vloekten op de tegenwind en ontdekten terug nieuwe plekjes in het Leuvense.
Aja, en probeerden nog tevergeefs te bidden voor het NIET-ouder worden…

weekoverzicht 105 - zat. - mrscurly.be

Foto 3: heilig boontje hier.

Na thuiskomst sprong ik onder de douche, fixte mijn haar en make up en reden we richting Oost-Vlaanderen om te vieren dat bestie en haar vriend 20 jaar samen waren.
… om achteraf voor een grote verrassing te staan als ze meedelen dat het eigenlijk een trouwfeest is want dat ze stiekem getrouwd zijn.
Alhoewel, verrassing? Ergens ‘s middags zei mijn buikgevoel mij al dat ze ofwel gingen zeggen dat ze verloofd waren of dat ze stiekem getrouwd waren #freakymensik

Echt, als je mij happy wilt zien voor een ander? Zaterdagavond was den moment. Ik heb het nog nooit iemand zo hard gegund als haar.

DIT is hoe een wedding cake er moet uitzien.

Feestjes zijn geen feestjes als zij ze niet georganiseerd hebben, en door het feit dat het uiteindelijk hun trouwfeest bleek te zijn, werd het wat later dan voorzien en kroop ik serieus na mijn bedtijd mijn nest in.

Dat da pijn ging doen den dag erna…

Wat het dan ook deed zondagochtend… Kalf dat ik ben, was ik vergeten ‘congé’ door te geven aan de coach, dus moest ik wel mijn nest uit voor een loop van twee uren. En dat na een feestje.
Komt niet goed.

Kwam ook niet goed… Soit, het lopen ging niet zoals ik het wou, maar ik was wel twee uurtjes alleen met mijn gedachten en kon zo tot het besef komen dat er dingen moeten veranderen. Onder andere dat ik mezelf at that very moment serieus aan het voorbij lopen was om het allemaal nog te doen lukken die dag.
Maar ook zorgen dat ik meer slaap krijg. En dat ik soms al eens ‘nee’ moet durven zeggen als iets niet gaat of zal lukken. En van zulke dingen allemaal.
Het feit dat de temper tantrums in het rond werden gesmeten door de koters de voorbije weken hielp er ook al niet aan…
Over die van mij dan nog gezwegen.

weekoverzicht 105 - zo. - mrscurly.be

Leuk gezelschap tijdens het lopen…

Na thuiskomst vond ik terug mijn zen, deed mijn yoga en zag Husband door de deur hobbelen na zijn 30km-loopje.
Ik  deelde hem mijn nieuwe wijsheden *ahum* mee, zag opluchting en ‘oh ja, de kraan in de keuken doet het niet meer en er is overal water en da moet dus gefixt worden en….’
Hij moet nu ook niet te rap zen-master worden, hè.

Het hele programma werd overhoop gegooid waardoor family gatherings werden afgebeld, lekken (gedeeltelijk) werden hersteld en we ‘s avonds toch nog op tijd in ons bed lagen.
Startend aan een nieuwe week met goede voornemens.
Zoals beter voor onszelf zorgen.
Zonder ons daar schuldig over te moeten voelen.
Want ook dat is belangrijk ♥

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: