Mijn ouderschaps f*ck it-lijstje

Ik ben geen moeder die alles perfect doet, laat staan dat probeert na te streven. Dat lukt toch niet en bezorgt me alleen maar onnodige stress.
Ik steek die energie liever in andere dingen. Zoals de koters volduwen met zelfgebakken cake, ze een schop onder hun kont richting het grasveld en de basketring buiten geven of ze een blijvend trauma bezorgen door keiluid ‘MAMA ZIET JE GRAAAAAAAG!!!!’ te brullen aan de schoolpoort.
Hier geen perfect gevulde brooddozekes of Instagram-waardige outfits. Als je onze koters persoonlijk zou kennen, zou je trouwens weten dat die geweldig schone outfits het nog geen 5 minuten uithouden en ik ze mag verbranden na een rondje buiten spelen.

Fock it, zegt. Ze zijn gevoederd, hebben (relatief) propere kleren aan en zijn gelukkig.
En laat nu net dat laatste het belangrijkste zijn…

Naar het voorbeeld van Joni, van wie ik zo goed als ieder blogbericht lees – fan hier, hoor 😉 – (die Kathleen Leemans opvolgde), mijn ‘Ouderschaps f*ck it-lijstje’.

Fock dus:

Hun kledij.

Hoe mooi ik sommigen hun IG-feed ook vind met al die leuke en prachtige outfits van hun koters, hier werkt dat niet. Gegarandeerd dat ik ne sh*tload gezaag aan mijnen kop krijg. Een korte broek, ne T-shirt en sportsletsen. Alles wat ze nodig hebben dus om goed ‘t zwijn uit te hangen buiten. Dat ze gelijk hebben.

Sinds kort mogen ze alle drie hun eigen outfits samen stellen (Stiefdochterlief deed dit al langer. De reden waarom de boys het nog niet deden was a. luiheid van hen en b. luiheid van mij, want hell no dat ik iedere 2 dagen hun hele kleerkast opnieuw ging strijken en reorganiseren omdat zij er elke dag een boeltje van maken).
Het interesseert me dus eerlijk gezegd niet echt welke outfits ze uit hun kast trekken. Ze mogen combineren wat ze willen. Van mijn part lopen ze met een roze broek, gele T-shirt en groene pull over straat. I don’t mind.

Als we gaan shoppen kiezen ze gewoon hun eigen spullen.

Al zijn er toch enkele grenzen… zo is er de functionaliteit die voorop staat. Schoenen moeten tegen een stootje kunnen, regenjassen moeten effectief water tegenhouden en een winterjas moet ge ook nog kunnen dragen als de temperatuur onder de 5° gaat.
Zo gingen we dit weekend shoppen voor een winterjas voor Stiefdochterlief en trok ze een jas uit de rekken die amper de huidige herfsttemperaturen overleeft. Gegarandeerd dat er binnen een maand gezaag van komt dat ze terug een nieuwe nodig heeft omdat die niet warm genoeg is.
Nope, ain’t gonna happen dan. Kies maar een ander exemplaar uit.

TV.

De koters mogen hier zo goed als iedere keer dat ze ernaar vragen tv kijken. Simpelweg omdat ze er zo goed als nóóit achter vragen. #buitenkinders
Waarom dan weigeren, nietwaar?

Kussen geven.

Beleefdheid is één van de belangrijkste waarden die we hen willen meegeven. Ik krijg de kriebels van kinders die bv. hier op bezoek komen en die bij het binnen komen nog niet eens ‘hallo’ zeggen.

Maar ik trek de lijn bij een kus geven. Zo weten de koters dat ze altijd beleefd ‘hallo’ (of ‘goedemiddag’ of whatever) moeten zeggen, maar dat een hand of kus geven niet moet. Dat is iets waar zijzelf voor kiezen en alleen maar moeten doen als ze zich daar zelf goed bij voelen.

Want naast beleefd zijn is ‘uw lijf is van u en niemand komt daaraan als gij dat niet wilt’ ook één van de belangrijkste lessen die we hen willen meegeven.

Elke dag in de douche.

Waar ik urenlang onder mijn douche zou kunnen staan, zouden die drie kinders nog liever wachten tot het water naar hen komt gekropen. Laat ik ze doen, ze douchen zich zelfs niet als ze beschimmeld en stinkend rondhobbelen.
Maar elke dag in de douche of in bad vind ik dan ook weer niet nodig. Hier gaan ze om de twee dagen onder de douche en de rest van de tijd is het met het goede ouderwetse washandje aan den lavabo.
Yep, wij gebruiken hier nog washandjes 😉

Plechtige communie/vormsel.

Het is jullie misschien nog niet opgevallen *ahum*, maar ik ben niet bepaald het meest gelovige wicht dat er rondloopt. Je ziet mij alleen maar in een kerk als er iemand zijn communie doet of trouwt of als ik op reis ben en onder de indruk ben van de architectuur. Voor de rest interesseert het geloof mij geen hol.

Niet moeilijk dat het mij dan ook totaal niet interesseert of ze hun Plechtige Communie doen of niet.
Waar we ze hun Eerste Communie wel lieten doen, simpelweg om hen ten volle kennis te laten maken met wat het (geloof) juist inhoudt (want onbekend is onbemind), mogen ze voor hun Plechtige Communie zelf kiezen wat ze doen.
Geloven ze en willen ze het doen? Goed zo en dan zorgen we dat alles gefixt wordt en in kannen en kruiken is op de dag zelf.
Geloven ze niet en willen ze het niet doen? Ook goed zo en dan doen we in die periode wel iets anders met ons vijfjes.
Zoals een midweek er op uit trekken. Want dat is wat een gemiddeld communiefeest kost tegenwoordig #zotjeus

Tussendoortje.

Er is al zoveel heisa geweest rond tussendoortjes op school dat ik op den duur niet meer weet wat nu wel en wat nu niet mag.
Maar ik houd het nog altijd bij een stuk fruit en een koek.

Yep, ze krijgen elke dag een koek (mee naar school). En ik zaag er ook niet over als ze eens een stuk chocolade willen ‘s avonds of ne keer een snoepke ofzo. Het zijn nu eenmaal geen grote snoepers en ik moet eerlijk gezegd soms snoep weggooien omdat die over datum is (meestal als ikzelf ook niet doorhad dat we die in huis hadden, anders was da al lang op).
Ze eten daarentegen wel fruit aan de lopende band. Ge kunt ze geen groter plezier doen dan met een appel, banaan, stukskes ananas, …
Neeje, dan ga ‘k nie zagen over da één snoepke per week dat ze eens zouden vragen.

Brooddozen.

Echt, ik bewonder vrouwen (en mannen) die ‘s ochtends de fut hebben om van die Bentobox-toestanden in elkaar te flansen. Ik geraak niet verder dan mijnen kop onder de espresso machine houden.

Ik begin er dus niet aan.
Helemaal niet zelfs, want die koters… die maken hun brooddoos gewoon zelf. Met nen eenvoudige boterham en het beleg dat er is. Hoe dienen toestand eruitziet is het laatste van mijn zorgen. Als ze maar eten.

Buitentijd.

Buitenkinders, mensen… een zaligheid om bezig te zien. De 10 broeken met gaten in en T-shirts die ik nooit never nog proper krijg negeren we efkes.

Als er iets is dat ik nooit zal weigeren dan is het buitenspelen. Of gaan wandelen of fietsen of…
Zelfs al vriest het de stenen uit de grond.

Extra voordeel: achteraf zijn die zo lam als iets zodat gij ook eens 10 minuten op uw gat kunt zitten.

Orde.

Begrijp me niet verkeerd, ze moeten ordentelijk zijn, maar ik heb het al lang opgegeven om hen iedere avond hun sh*t te laten opruimen. Uiteindelijk was ik altijd degene die de rommel aan het opruimen was terwijl zij er zeurend op stonden te kijken.
Het speelt waarschijnlijk in mijn voordeel dat ik het makkelijk kan negeren… zo is de hele bovenverdieping eigenlijk koterdomein. Ze hebben hun eigen kamers, badkamer en een ruimte voor hun speelgoed terwijl wij beneden onze slaapkamer hebben.
Maken ze er ne zwijnestal van? Ik moet het alleen maar zien op het moment dat ik ze in bed stop.

Ze moeten wel 1 keer in de week alles netjes opruimen, simpelweg omdat ik dan met stofzuiger en al heel dat gedoe kuis.

Maar elke dag opruimen? Hahahahaha.

Meestal ben ik eigenlijk een gevalletje ‘ik zie wel hoe het op het moment zelf het beste past’. Al zijn er natuurlijk altijd zaken waar ik consequent aan vasthoud.
Maar voor de rest: I’m actually just winging it. Life, my eyeliner… and motherhood.

XO,

Anneke

7 Reacties

  1. Johanna
    oktober 11, 2018 / 8:57 am

    Moest hier heel hard mee lachen! Zo leuk en met humor geschreven! ^_^ Heel menselijk en herkenbaar.. !

  2. oktober 11, 2018 / 9:36 am

    Ben het hier eigenlijk grotendeels mee eens. Ook met de kleren zelf kiezen (ik heb twee meisjes, die zijn al jonger kritischer 😉 en kiezen echt wel “zelluf” mama, maar onder een paar voorwaarden: warme winterjassen en stevige schoenen staan hier ook altijd op het “verplichte lijstje”.

    Ook het zagen over de rommel heb ik opgegeven, is voor ons allemaal veel aangenamer ;-).

  3. oktober 11, 2018 / 3:06 pm

    Wat een leuk lijstje! Zo te zien gaat het je goed af! Groot gelijk hoor. 😀

  4. oktober 12, 2018 / 8:50 am

    Zalig 🙂 Ik nam dat bericht van Joni eerder deze week ook over 🙂

  5. oktober 12, 2018 / 6:08 pm

    Alweer zo zalig! En washandjes for the win jonges 😊 ik zie al een beetje mijn toekomst: mijn jongens zijn ook graag buiten en je kan hen ook veel plezier doen met fruit. Ik zie dat goedkomen zo 😁

  6. oktober 12, 2018 / 6:28 pm

    Ik gebruik ook nog washandjes én douch me ook niet elke dag. Wel was ik me elke dag, uiteraard! Maar gewoon aan de lavabo.
    Kussen geven vind ik soms erg dat ouders dat verplichten. Ik vind dat zelf ambetant als kinderen een kusje aan mij moeten geven, zeker als het kinderen zijn die ik niet goed ken…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: