We survived the week(end)! – photo diary #107

Afgelopen week was oa. voor lang gewilde me-time en keihard lopen, maar ook keihard op mijn smoel gaan.
Weeral.

Wat we nog allemaal deden, lees je in een nieuw weekoverzichtje 🙂
Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag begon mistig en koud. Zoals het in oktober en in de herfst moet zijn dus. Zalig sportweertje noem ik dat.
Ik duwde de koters warm ingeduffeld de deur uit richting school en sprong meteen op mijn koersfiets. De week vandeneerste keer goed starten zegt.

Ik fietste netjes 2 uurtjes en 44 km. Op mijn eentje. En deze keer geen enkele sympathieke gepensioneerde vent op mijn route tegengekomen die mij efkes uit de wind kon zetten. Djukes.

Na het gefiets deed ik nog mijn krachttraining en yoga en zakte wat in. Dat is wat 2 uren fietsen, een uur krachttraining en 40 minuten yoga met ne mens doet op een maandag.
Zolang m’n haar maar niet inzakt…

weekoverzicht 107 - ma. - mrscurly.be

‘s Avonds kwam Zoonlief thuis met verhalen over het bos (daguitstapkes) en sleepten de andere twee koters met tien ton cursussen. Middelbaar does that to ya.

We sloten de dag af met opwarmbaar eten (leftover spaghetti) en crashen op de bank.

Dinsdag trok ik terug mijn loopschoenen aan. En in alle eerlijkheid: dit was een loopje waar ik zoooooo lang naar had uitgekeken na al die ubersaaie trage gemoetopnezolaagmogelijkehartslaglopen-loopjes.
Coach had door dat dat gedoe efkes serieus mijn strot aan het uithangen was en dat mijn hartslag tijdens training op dit moment wat freaky doet, dus focussen we nu efkes terug op lopen op tempo. Het mentale aspect is ook belangrijk, ziede.
En als ge lang genoeg aan uwen trainer zijn oren zaagt, geeft diene mens uiteindelijk toe. Dat ook.

Ik rende iets meer dan twee uren en 24 km samen aan een tempo van 5:05 à 5:15/km (zonder die kaka-opwarming van 10 minuten meegerekend dan).
Deed het deugd? ‘k Heb er zelfs geen woorden voor. En dat voor iemand wiens klep nooit stilstaat.
Zegt genoeg.

weekoverzicht 107 - di. - mrscurly.be

Husband deed die ochtend zijn sportproeven voor het werk. Geslaagd zeg ik u! Jeej!

Ik wringde me nog wat in duizend knopen op mijn yoga mat achteraf, fixte de strijk, blogde wat en entertainde 3 koters.
Goede loopjes geven mij energie. Obviously.

Na de voetbaltraining van Stiefzoonlief duwden we nog een stoofpotje met kikkererwten en zoete aardappel binnen en called it a day.

Woensdagen zijn normaal gezien voor kleine stresskes, want dan moet ik ook op tijd de deur uit zijn. Not this time. De naailes ging deze week niet door, dus had ik onverwacht een vrije woensdagvoormiddag.
Nu, ik had die voormiddag kunnen vullen met alle sh*t die hier al maanden ligt rond te slingeren en die ik maar blijf uitstellen, want sporten/huishouden/koters/sociale toestanden/geen goesting/…, maar niet deze keer. Na al weken van er keihard invliegen met de trainingen, de start van het nieuwe schooljaar en alle andere zaken die moesten gedaan worden, had ik al een tijdje efkes nood aan wat me-time. Gewoon… mijn goesting doen.

Ik trok dus de stad in, shopte vanalles bij elkaar en slurpte van cappuccino’s die ik eens niet zelf moest maken.
Op mijn eentje.
Zonder koters die na een kwartier al aan het zagen gingen dat ze kaka moesten doen en ne vent die na een half uur ging zeuren ‘waarom da zo lang moet duren om ne frak te kopen?!’.

weekoverzicht 107 - woe. - mrscurly.be

Net na het middaguur kwam ik terug thuis en vond iedereen in de keuken, klaar om aan de lunch te beginnen.

Er werd nog geschilderd (ik), gestudeerd (de koters), buiten gespeeld (de koters) en gejaagd op gistvlokken. Woont ge dan in uber groen en hipster-land Leuven, vindt ge die toestand nergens.
Soit, na de IG-community te raadplegen kwam ik te weten dat ik dat kon vinden op 10 minuten fietsen van mijn deur.
Husband mocht dus op jacht gaan (ik was aan ‘t schilderen, hè, aja!).

weekoverzicht 107 - woe. 1 - mrscurly.be

Foto 3: pleziertje nummer zoveel die dag: de nieuwe buren die ons leftover eten van hun housewarming party brengen.

We eindigden de dag eens zonder voetbaltrainingen of gelijk welke hobby waardoor een mens pas aan tafel kan gaan na al uithongeringsverschijnselen te vertonen.
Dubbel genieten dus, diene woensdag.

Donderdag was terug alle hens aan dek. Agendapunt één van die dag was een kappersbezoekje voor yours truly. En we weten allemaal hoe graag ik naar de kapper ga…
Een uurtje later kwam ik ferm gekortwiekt terug (want mijn haar was blijkbaar nog doder dan mijn motivatie van die dag) en mocht ik me klaarmaken voor punt nummer twee: lopen.

Niks tempo of hartslag in het oog houden donderdag. Simpelweg een uur lopen aan om en bij de 6:00/km. Loslopen dus.
De loopjes die mij compleet nutteloos lijken en waarvan ik het doel niet helemaal begrijp, maar naar ‘t schijnt zijn dat recuperatieloopjes en zijn die dus nodig.
Volgens mij is de enige goede recuperatie in mijne zetel liggen stinken met ne zak chips en een glas wijn, maar soit…

weekoverzicht 107 - do. - mrscurly.be

De rest van de dag vulde ik met poetsen van onze stal… euh… huis.

Ik lag net op mijn yoga mat op het moment dat de koters thuiskwamen en terwijl ik me in één of andere awkward positie wrong babbelden we bij over de afgelopen dag.

Na de voetbaltraining konden we eindelijk aan tafel gaan voor een nieuw soort vegetarische lasagne dat ik in elkaar flanste en dat uiteindelijk ‘k weet nie hoe lekker bleek te zijn.
Receptje volgt dus nog 😉

Vrijdag had ik eens een loopmaatje. Husband was die dag thuis en ik had juist een loop van iets meer dan 2 uur op het programma staan dat aan een tempo van ongeveer 5:30/km moest gelopen worden.

Ik sleepte de arme stakker dus mee en liet hem meer dan 20 km meelopen aan een tempo dat toch ietske hoger lag (zonder die, inderdaad… kaka-opwarming). Hij dacht het uiteindelijk niet te kunnen volhouden? I proved him wrong. Hij fixte het toch ook maar netjes, die vent van mij. #trotsvrouwmens hier 🙂

weekoverzicht 107 - vrij. - mrscurly.be

We lunchten samen met de leftovers van de dag ervoor, deden yoga en ik speelde nog eens kappertje met Chanel.

Voor ik het goed en wel besefte, waren de koters terug thuis van school en moest ik terug afscheid nemen van hen. Kaka in ‘t kwadraat.
Zoonlief werd opgepikt door zijn vader voor een weekendje en Stiefdochter- en Stiefzoonlief gingen een weekje naar hun moeder.
Terwijl Husband en ik in een leeg en stil huis achterbleven… 🙁

Maar dan wel met alle frietjes voor ons alleen, want vrijdag is hier altijd frietjesavond 🙂
Positieve trutte zegt.

We sloten de dag af met een kast in elkaar steken (Husband, hè. Ikke nie, zenneuh!) terwijl ik vanop het bed toekeek en blogde.
En hem ondertussen eindeloos irriteerde. For sure.

Zaterdag. Aaaaaah, zaterdag.
Topdag, die zaterdag.

‘s Ochtends begon geweldig. We sliepen zowaar uit tot 9 uur. Komt da tegen.
En ik werd gewekt met koffie op bed door den Husband. Komt da tegen maal duust, jong.

weekoverzicht 107 - zat. - mrscurly.be

We hadden tijd om rustig en relaxed te ontbijten voor hij nog enkele uren naar het werk moest en genoten dan ook vollen bak van het rustig wakker worden in het herfstzonnetje.

Nadat hij was vertrokken, hobbelde ik nog wat rond (in pyjama) en verhuisde alle spullen uit de oude kast naar de nieuwe kast in de slaapkamer. Ik ruimde nog wat spulletjes op en schoof wat met het interieur.
In pyjama.
Tot na het middaguur. I feel no shame.

Nadat Husband terug thuis was hielden we een late lunch en trokken er op uit voor een fietstraining van 3,5 uur.
Nu, we hadden allebei geen goed buikgevoel over het fietstochtje. Over het algemeen zit ik er boenk op.
Deze keer had zelfs Husband dat buikgevoel. Zou meer dan genoeg moeten gezegd hebben…
Nog geen 5 kilometer van huis reed Husband al plat. Lap, vent. Na de toestand gefixed te hebben, konden we terug verder en vollen bak genieten van de zomerse temperaturen in oktober (zotjeuuuuuus).

Yeah… that didn’t happen. Dertig kilometer later reed Husband voor de tweede keer lek. Wij zijn ook nog eens zulke lompe gevallen die geen fietspompke meehebben tijdens een fietstocht en enkel ‘cartouches’ meesleuren. Die dus op waren.
Maar Murphy ging onze dag nog niet helemaal naar de zak helpen, want het eerste huis waar we aanbelden werden we meteen geholpen met een fietspomp die we mochten gebruiken. Yesssss!

Hoppa! Weer verder…

Nog geen kwartier later rijdt de vent voor de derde keer lek en ga ik op mijn smoel op het moment dat hij stopt om zijn band te bekijken.
Resultaat: versnellingen er terug afgefietst.
Murphy had zijn plannen dus aangepast… De dag moest eraan.

Soit, twee kapotte fietsen en een bloedende elleboog. Niks dat we niet kunnen handlen.
Dikke pech natuurlijk dat die sh*t moet gebeuren op meer dan 30 km van thuis, ergens in een gat waar 0.0 openbaar vervoer is om terug thuis te raken.
Wel ‘t schoonste gat om te zitten wachten op een taxi moet ik zeggen.

Een buurtbewoonster (terug ergens aangebeld dus) hielp ons op weg voor de taxi en een uurtje later zagen we ons huis tevoorschijn komen.
En konden we terugkijken op een nogal bewogen namiddag.
Met uiteindelijk meer gelach om onze stommiteiten dan wat anders.
De taxi chauffeur begrijpt waarschijnlijk nog steeds niet waarom we alles zo grappig vonden na al dat gedoe.

weekoverzicht 107 - zat. 1 - mrscurly.be

We sloten de dag af met zelfgemaakte pizza en een ‘Als het dat maar is en we hebben terug een verhaal voor de kleinkinders en ….’ terwijl we op de bank ploften.

Zondag begon iets vroeger. Er stond een looptraining van iets meer dan 2 uur op het programma en er moest die dag ook nog gestemd worden natuurlijk. En dat alles liefst voor we aan onze Tour de Belgique begonnen om Zoonlief te gaan oppikken bij zijn vader.

Ik liep een nette 24 km aan een gemiddeld tempo van 5:26/km. En dat terwijl de temperatuur al serieus begon te stijgen en ik moest vechten tegen de opkomende tegenwind.
Is dat trouwens heel erg als ik nu wel graag herfstweer zou hebben? Ge weet wel: zon, droog, nie teveel wind, maar wel koud? Ik vind da ‘k nie veeleisend ben.

weekoverzicht 107 - zo. 1 - mrscurly.be

Op het moment dat ik thuiskwam, kwam Husband ook juist thuis van zijn uurtje hardlopen en konden we eerst naar het stembureau.
Nog voor de douche.
Da stemkotje stinkt volgens mij dus nog.

‘s Middags deden we onze ronde doorheen Oost-Vlaanderen, werden we terug volgepropt met taart bij La Mamma terwijl Broer en Schoonzusje de oren van onze kop tetterden en pikten we Zoonlief terug op.

weekoverzicht 107 - zo. - mrscurly.beccy-collage

Humor en snoepen op zijn La Mamma’s

We sloten de dag af met een onverwachts bezoekje aan de McDonald’s (I deserved that sh*t) en Netflix.
Niks meer aan doen ♥

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

2 Reacties

  1. oktober 16, 2018 / 8:24 am

    Ik ‘moet’ ook traag lopen volgens mijn coach… Ik erger me er soms enorm aan, want ik voel mij dan zo een slak terwijl ik echt wel goe kan lopen, denk ik… Maar ik heb wel al ondervonden dat het werkt. Op training loop ik niet zo rap, ik heb een zeer lage hartslag, omslagpunt is 149, echt niet hoog… Maar op wedstrijd kan ik dan wel makkelijker alles ‘open trekken’. Dus ik volg wel altijd braafkes da schema. Op andere vlakken compenseer ik da dan met extra koppigheid en mijn goesting doen :-p
    Die recup-loopjes zijn ook echt nuttig. Ik merk dat mijn lijf daar wel nood aan heeft.
    Kan deugd doen hé, zo ne keer een (half) dagske ‘fuck it’ zeggen tegen alles en gewoon aan uzelf denken. Ik doe het ook soms, veel te weinig zenne, maar die sommige keren heb ik er altijd vree veel deugd van ❤
    Ik ben benieuwd naar uw recept voor diene veggie lasagne. Laat maar komen! 🙂
    P.S. Weer een blogske van u da nen dikke smile op mijn gezicht getoverd heeft… You rock xxx

    • oktober 24, 2018 / 2:39 pm

      Denkt da ze goe kan lopen, zegt ze… Ik ben da zeker, zelfs 😉 Zo’n tempo’s da gij loopt, jong. Waarschijnlijk de enige reden waarom ik dat lopen op hartslag (en tergend traag lopen dus) blijf volhouden, ik heb voorbeelden van mensen gelijk gij dat het dus effectief werkt 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: