To Facebook or not to Facebook?

Facebook en ik go way back. Tot ergens in 2009. Of zelfs verder. ‘k Zou het niet weten en ik ben te lam om zo ver te gaan scrollen door mijnen Facebook.
Het zorgde voor een beetje meer connectie met de mensen die ik niet vaak zag. Schoolvrienden en -vriendinnen, maar ook dichte familie. Want toen al woonde ik niet bepaald om de hoek.

En dan krijg je een koter. Of je hebt er al enen, zoals in mijn geval. Vanzelfsprekend dat je dan iedere foto die je maakt van dat kind op Facebook smijt. Want je wilt natuurlijk ieder hapje, huiltje, slaapje en zelfs kakske delen met jan en alleman. Vaneigenst da.
Al wil dat zeggen dat je driekwart van uw Facebook-community de tering irriteert met al uw baby-spam.

Maar ook de grootste onzin werd erop geflikkerd. Van memes naar funny quotes naar grappige filmpjes. Liefst met rare/schattige (da’s ‘t zelfde) beesten en/of lompe mensen in de hoofdrol.
En het liefst niet ik.

Vragen over vanalles en nog wat, want er was altijd wel iemand online die stond te springen met zijn, al dan niet, goede raad.
En af en toe ook mijn ongezouten en uitgesproken mening.
Zo goed als alles deelde ik via Facebook.

Maar wat ooit begon als een medium om contact met bepaalde mensen te blijven onderhouden en vooral gewoon fun was, een dagelijkse dosis lachende luchtigheid dat ik weigerde te serieus te nemen, is ondertussen uitgegroeid tot een bron van frustratie.
Althans, meestal toch.

Want Facebook wordt niet meer gebruikt zoals het ooit werd gebruikt. Ge weet wel: for the fun it. Omdat het leutig is. Zonder dat er iets rond moet. Een plezant medium dat we niet te serieus moeten nemen.
De ‘plezante muileboek van vroeger’ werd ‘den zageboek van nu’.
Mensen werden zuur(der). Ik kan geen krantenartikel meer lezen zonder met de walgelijke reacties rond mijn oren gesmeten worden.
Ik kan Facebook niet meer openen zonder dat er minstens vijf man aan het zagen gaat over zijnen hond die groen gekakt heeft/zijnen kleinen die blauw gekotst heeft/hijzelf die lila ziet van ambetantigheid.
Zelf kan ik er amper nog iets op delen zonder dat er iemand zich wel beledigd voelt. Of zijn kat, parkiet, vis of deurmat.
Ik krijg de kriebels van mensen die, als je ze tegenkomt in real life, je de opmerking geven ‘Aja, ik heb dat gezien op Facebook…’. Al dan niet met een boze ondertoon, want ‘ge waart op dienen moment toch keidruk bezig met iets anders?!’ Iedereen is private detective. Als ge Facebook maar goed genoeg uitpluist.
En for the love of God, als iemand iets deelt op Facebook, zorg dan dat ge rap genoeg liked, want uw vriendschap/band wordt wel degelijk bepaald door het aantal likes dat ge geeft aan elkaar *sarcasm input*
The list goes on and on…

Het houdt me de laatste tijd meer en meer bezig. Heb ik die onzin eigenlijk wel nodig? Op Instagram amuseer ik mij rot, aan Facebook erger ik me kapot (rijmwonder! Ojoooooo!).
Ik houd niet van teveel negativiteit in mijn leven. Het leven kan zo al lelijk genoeg zijn soms, dan wil ik de momenten die ik wèl zelf kan invullen zo positief mogelijk houden. En zaken als zure mensen op Facebook helpen daar niet echt aan.

Op Google zat ik al op pagina 5 van de zoekresultaten voor ‘Facebook pagina houden zonder profiel’. Op pagina 5, mensen. Da’s wanhopig, hè, zeg.
Er hangt een Facebook pagina van deze blog vast aan mijn persoonlijk Facebook profiel en geen persoonlijk profiel is dus ook geen pagina nemeer.
Dat was toch wat die pagina 5 van de Google resultaten mij kon vertellen.
Voor de duustste keer.
Better be safe than sorry en al.

But let’s be honest, da spel groeit voor geen meter. Waar (de blog zelf en) Instagram vooruit gaat gelijk het niets is, blijft de Facebook pagina wat hangen. No biggie. Ik doe er ook gewoon amper iets mee.
Dus zou dat dan zo jammer zijn als alles dan ineens verdwijnt van Facebook? Het persoonlijke profiel en dat van de blog?
Probably not.
Ik zou het waarschijnlijk geen seconde missen.

Maar misschien eerst toch nog eens verder scrollen tot in het prille begin…
Genen Facebook meer is ook geen ‘Facebook memories’ met baby-spam van Zoonlief meer ‘s ochtends bij de koffie.
Het enige dat ik wèl nog leuk vind aan Facebook…

XO,

Anneke

En jullie? Hoe staan jullie tegenover Facebook? Hebben jullie wel of niet een Facebook profiel/pagina?
En vinden jullie het een plezante muileboek of eerder een ambetante zageboek?

3 Reacties

  1. oktober 25, 2018 / 6:22 pm

    Hahaha hoe je het altijd verwoord! Groot gelijk, er wordt daar soms wat afgezaagd. Ik heb mijn account vorig jaar opgezegd en een profiel aangemaakt zonder vrienden voor mijn blog en de site van het werk. Maar nu ben ik sinds een paar maanden terug mensen aan het toevoegen. Maar ik voeg alleen mensen toe waarmee ik in het echte leven nog contact heb. Soms krijg ik wel eens een verzoek en dan durf ik daar niet echt nee tegen te zeggen maar dan zorg ik dat ze niet in mijn nieuwsoverzicht komen. Ik heb nog geen 40 vrienden…

  2. marjolein
    oktober 26, 2018 / 2:00 pm

    Hier al meer dan een jaar geen facebook meer, en nog geen seconde gemist. Enkel nog de messenger app op
    telefoon, maar verder is mijn profiel gedeactiveerd. Instagram is hier favoriete app.
    Oorspronkelijke insteek was ook de hoeveelheid bagger en negativiteit. Partner ondertussen ook al maanden geen
    Facebook meer, hij wilde het vooral houden om de evenementen in de gaten te houden, maar we hebben nog
    geen enkele keer het gevoel gehad iets te missen omdat we niet actief zijn op Facebook.
    Doen! Je krijgt er heel veel tijd voor terug! 🙂

  3. november 4, 2018 / 6:49 pm

    ik heb een privé facebook en daaraan vast een pagina voor mijn blog. Ik deel daar voornamelijk nieuwe blogpost en merk dat familie en vrienden mij daar vooral volgen.
    Mijn privé facebook heb ik zo ingesteld dat deze privé staat en afgeschermd is voor mensen waar ik geen FB vriendjes mee ben. Verder heb ik favoriete personen ingesteld waardoor ik als ik facebook open eerste de updates van familie en ‘favo’ vrienden zie. Meestal hoef ik dan ook geen 3 centimeter verder te scrollen om de ‘belangrijke’ updates te zien voordat de onzin en reclame begint. Dat is ook het enige waar ik facebook voor open, verder kijk ik er niet naar om en ik lees al helemaal geen nieuws berichten etc via Facebook.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: