La Nonna

Het graag reizen, erfde ik duidelijk van jou.
De uren die we samen doorbrachten op de achterbank van de auto op weg naar een nieuwe bestemming werden altijd gevuld met vertelsels en Frutella’s.

Mijn liefde voor Italië ook.
Maar stiekem denk ik dat ge het vooral had voor die Italiaanse mannen, gij pitoe.

Je leerde me dat een opgeheven vingerke en ne ‘Pas op, hè!’ altijd werkt. Zelfs bij een 35-jarige vrouw zoals ik.
Of ne 44-jarige vent zoals den Husband.

Mijn zesde zintuig kreeg ik ook duidelijk mee van jou.
Als je iets zei, dacht of vermoedde, had je het altijd bij het rechte eind.
Ik jaag er Husband nog altijd de stuipen mee op het lijf.

Jij wist nog voor ikzelf het doorhad dat ik zwanger was.
En dat het een jongen ging worden.
Elke dag stond je over zijn bedje gebogen naar hem te staren.
Ik ben meer dan dankbaar dat je bij mijlpalen zoals deze in mijn leven aanwezig was.

Je leerde me dat je een sterke, vooruitstrevende vrouw kan zijn en tegelijkertijd kan genieten van het rustige gezinsleven.
Want die drie kleine etters, da’s onze echte rijkdom.

Dat we zoveel mogelijk van de wereld moeten zien.
Maar wel altijd “Voorzichtig, hè!”. Met opgeheven vingerke natuurlijk…

En dat we vaak in de figuurlijke spiegel moeten kijken.
De letterlijke mocht ook.

Je leerde me dat we goed voor elkaar moeten zorgen.
En elkaar graag blijven zien.
En ja, ook den Husband heeft het duidelijk begrepen, hoor.
‘t Is hem geraden…

Je leerde me dat ‘getrouwd blijven tot de dood’ niet alleen in de films bestaat, maar ook in het echt. En als je iemand echt graag ziet, je niet zomaar opgeeft.
Maar “Begint er nie te rap aan, hè, zoeteke. Eerst ne keer van alles wat proberen…”
Die raad houd ik nog efkes geheim voor de koters tot ze een jaar of 30 zijn by the way

Je zal voor mij altijd onlosmakelijk verbonden blijven met koekskespap, hot dogs, frutella’s en ijsjes. Want blijkbaar is vooral dat laatste een goede maaltijdvervanger. En als gij het zegt, is het waar.
Met nagellak en knuffelbeertjes onder de Kerstboom.
Met repen chocolade met bananenvulling.
En boterhammen met ‘kiendjessuiker‘. Hoe ik nog al mijn tanden heb, is me een raadsel.
Met “zoeteke”, maar ook “gij statte beeste” of “gij teve” als ‘k u weer maar eens aan het plagen was. En die zelfs tot in haar laatste dagen kon lachen met mijn vunzige lollen. Want ‘t is waar, hè, meme, iedereen in da kamerke was daar omdat gij ooit eens van de grond was geweest.
Voor altijd verbonden met zonder uitzondering op iedere verjaardag een kaartje.
En een sms’je of telefoontje. Want gij waart een moderne 92-jarige.
Voor mijn koters ‘oude meme’. Maar “nu ook niet zooooo oud, hè… alez, ge weet wel…”

In mijn hoofd blijf je altijd de meme die me in de zomer meenam op fietstochtjes en ondertussen verhalen vertelde over ‘den oorlog’.
Degene die haar huis niet uitkwam zonder dat haar haar gesoigneerd lag en de make up on point was. Naast u ben ik 90% van de tijd een vod.
Degene die me meenam op tripjes naar Duitsland en na al die jaren nog altijd verkondigde wat voor een braaf kind ik was. Ben ik nog steeds trouwens.
Degene die de boel wat kon bedaren en naar me luisterde toen ik volop in de puberteit zat en het weeral maar eens uithing.
Degene die niet oordeelde over de keuzes die ik maakte in mijn leven.
Degene naar wiens living ik als klein meisje ‘s avonds op visite ging toen we nog bij jou en pepe woonden.
En degene die de knopen uit mijn haar kon halen zonder dat het pijn deed…

Iemand die de benaming ‘een sterke vrouw’ een heel nieuwe dimensie gaf voor mij.
Die tegelijkertijd streng en zacht kon zijn.
Iemand die heeft gevochten tot het ècht niet meer ging.
Maar bovenal mijn meme…

Meme, vergeet die rijstpap met da gouden lepelke ginder boven. Vraagt u maar ne coupe advocaat, samen met pepe.
En vergeet hem nie te zeggen dat hij onder de dampkap moe roken, hè.

‘k Zien a geiren, mé’tje.

Godelive
19/4/1926 – 15/11/2018

XO,

Anneke

La Nonna - mrscurly.be

14 Reacties

  1. november 18, 2018 / 1:53 pm

    Wat een liefdevol portret van een klasse vrouw. Volgens mij blijf je die je hele leven meedragen.
    Harde noten nu. Hou mekaar goed vast.

  2. november 18, 2018 / 9:27 pm

    Veel tranen hier… zo mooi neergeschreven.
    Dikke dikke knuffel xxx

  3. november 20, 2018 / 7:00 pm

    Prachtig liefdevol geschreven. Veel sterkte met dit grote gemis!

  4. november 23, 2018 / 10:27 am

    Wat prachtig verwoord. Veel sterkte nog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: