#blessed en al…

Afgaande op de afgelopen weken zou je denken dat er niet veel blessings waren in mijn leven de laatste tijd. La Nonna stierf en zo moest ik ook afscheid nemen van één van de belangrijkste personen in mijn leven.
But you’re wrong. Zelfs in moeilijke periodes zoals dit probeer ik nog lichtpuntjes te zien.
En die zijn er.
Meer dan we denken…

Dat het leven niet altijd rozengeur en maneschijn is moet ik niemand meer uitleggen.
Of om het in mijn eigen woorden te zeggen: soms is ‘t al ne keer meer unicorn shit and care bear farts dan unicorn glitter and care bear breath.
Een gelukkig leven bestaat niet alleen uit een aaneenschakeling van positieve, leuke zaken, maar het herkennen ervan. En het focussen erop. 

Om de zoveel tijd blik ik terug op de voorbije dagen/weken/maanden/… en de bijhorende positieve dingen, want #blessed en al. 
Gaande van kleine dingen zoals koters die eens 4 uren thuis kunnen zijn ZONDER het kot af te breken (of mij tot de rand van waanzin te drijven), tot een week zonder constipatie (#pdsforlife en dan is da echt een blessing, folks) tot de grotere zaken zoals niet moeten koken, ne spontane ‘ik zie u geiren’ van uw koters krijgen of ne crème eten zonder ne kilo extra op uw kont (eens ge kinders hebt worden dit de GROTE zaken, jong volk…).
Want ik ben zo’n rete irritante optimiste en al…

♥ etentjes met La Mamma, Broer, Schoonzusje en Husband in Aba-Jour ♥ den Aba-Jour (vast adresje in Gent. Nog van voor ik een oud wijf was) ♥ de zusterliefde tussen tante Clara en La Nonna zien (Broer, als ge dit leest… ik houd uw hand dus niet vast, hè. Eikes.) ♥ den Freddy. En voor degenen die nu geen flauw idee hebben wie den Freddy is: dat is sinds kort onze camper. Yep, ik geef da spel een naam. ♥ de extra weken met La Nonna die we aanvankelijk ‘niet kregen’ van de artsen ♥ La Nonna 35 jaar mogen kennen. Bijlange niet lang genoeg voor mij, maar langer dan de meesten hun grootouders kennen, dus dankbaar en al (understatement) ♥ La Nonna bij iedere grote mijlpaal in mijn leven gehad hebben ♥ Husband. Want echt, die vent gaat above and beyond om het mij zo gemakkelijk mogelijk te maken in deze zware periode ♥ Schoonzusje die komt aandraven met frieten van ‘t frietkot ♥ die ene nacht dat ik iets meer slaap kreeg dan alle nachten samen de voorbije weken (met de nadruk op ‘die ene’. Ondertussen heb ik een trolley nodig om mijn wallen in te steken als ik ergens heen ga) ♥ een niets moet/alles mag-zondagje met Husband en de koters ♥ tijdens die zondag spontaan wandelschoenen aantrekken, een pet over mijn ogen trekken (walleuuuuuun!) en mijn winterjas over mijn huispak trekken (verder dan mijn tanden poetsen kwam ik niet die dag) en de deur uitgaan voor een koude herfstwandeling met de koters. Ik. Kwam. Iedereen. Uit. De. Buurt. Tegen. ♥ mijn nieuwe zonnebril. Ik ben dat mens dat in november een zonnebril moet kopen omdat ik met mijn lompe kop de beste zonnebril everrrrrrr in twee heb gekregen #polaroidforever ♥ Bouchée’s van Côte d’Or ♥ Stiefzoonlief die de laatste Bouchée voor mij bewaart (love that little brat) ♥ verhalen vertellen tegen de koters ‘van in den tijd dat (stief)moeder nog jong was’ en over La Nonna en zien dat ze met wijdopen ogen en ne glimlach op hun toot aan uw lippen hangen ♥ Stiefdochterlief die kleren van mij leent en da precies nog redelijk cool vindt. Coole moeder hier. Oude coole moeder, maar soit… ♥ Zoonlief die uit zichzelf taakjes overneemt (duidelijk omgekocht door Husband achter mijn rug om. Ik tel hem goed.) ♥ al jullie reacties, berichtjes, mails, … bij het verlies van La Nonna. Echt, ik heb daar geen woorden voor. Duizend maal dank. Want al jullie woorden, hartjes en virtuele knuffels betekenen echt veel ♥ ein-de-lijk een cover up-tattoo voor die vlek die al bijna 20 jaar op mijn linker arm staat. Dat ik er 4.5 uur voor werd gemarteld negeer ik efkes, want ojoooooooo, wat een kunstwerkske en zo content en ‘k kan nie stoppen mee ernaar te kijken en … Wel, ge snapt het wel 🙂 (Al ziet het er as we speak eigenlijk keimottig uit met vellen en korstjes en al. Eikes, jong) ♥ zon. In november. Meer van da. ♥ mijn brievenbus opendoen en een kaartje vinden van collega-bad ass-blogster/hardloopster/PowerWoman Josefien van Josie’s Little Things. Een traan in mijn ogen/big smile op mijn smoel-momentje dat ♥ een paar dagen voor de uitvaart van La Nonna haar schriftjes met gedichten vinden. En vooral: een gedichtje vinden dat ze ooit voor mij had geschreven. Ik kan me geen mooiere ‘erfenis’ en herinnering aan haar wensen ♥ er mogen bijzijn als vrienden hun liefde voor elkaar vieren en elkaar het ja-woord geven. Love is all, mensen ♥ na alle shit van de voorbije weken mij volledig laten gaan op dat trouwfeest. Alles efkes los. I needed that. Big time. ♥ mijn BFF ♥ mijn BFF die ook op het trouwfeest was en me tegelijkertijd kan troosten, in mijn broek doen piesen van ‘t lachen (#truestory) en me efkes alles kan doen vergeten. ♥ mijn bed na dat trouwfeest. (het gevoel dat ik nu heb, enkele uren na mijn bed, dat dan weer niet. Ugh.) ♥

XO,

Anneke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: