We survived the week(end)! – photo diary #115

Afgelopen week was voor Sint- en Kerst-gedoe, confrontaties en een overload bloemkolen (neen, we krijgen geen baby).

Wat we nog allemaal deden, lees je hier 🙂

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’ 

Maandag vloog ik er vollen bak in. Goed begin van de week, zegt.

Ik trok mijn loopschoenen aan en ging de deur uit voor een loopje van 10 km. Koud, veel wind en de hartslag nog steeds te hoog. Serieus, hastn, wanneer houdt dit op?

weekoverzicht 115 - ma. - mrscurly.be

Achteraf rolde ik mijn yoga mat uit voor de nodige zen, deed ik de strijk, ruimde het hele huis op en werkte zaken uit voor de blog.
Alles om de agenda voor de dinsdag zo leeg mogelijk te houden…

En terwijl ik het avondeten aan het klaarmaken was, wandelde Husband ook terug de deur door na een nachtje in Parijs voor het werk.
Niet veel later volgde Zoonlief na de voetbaltraining, sloten Stiezoon- en Stiefdochterlief hun boeken en konden we de eerste dag van de week samen afsluiten.
Goed zo.

Dinsdag was relaxed productief. Of zoiets.
Husband had een dagje vrij, de koters hadden school en ik had zoveel mogelijk geschoven met alles zodat ik de hele dag vrij had voor alleen maar leutige dingen.

Nadat we de koters op tijd de deur hadden uitgewerkt voor school, sprongen Husband en ik in de auto voor een rondje Action en Blokker. Er moeten nog redelijk wat spulletjes gekocht worden voor in ‘den Freddy’… en kerstspul natuurlijk.
Al ben ik geen feestdagen-mens, ik vind de sfeer dan wel weer gezellig.
Als ik niet teveel mijn kot moet uitkomen en er niet te veel moet.
If you catch my drift.

Enkele uurtjes later kwamen we terug thuis met maar de helft van wat we nodig hadden en een hele boel sh*t dat we eigenlijk niet nodig hebben, maar we gewoon leuk vinden.
Mag ook al eens.

weekoverzicht 115 - di. 1 - mrscurly.be

Foto 1: wat ik niet kan: stroopwafels kopen in den Action en wachten tot ik thuis ben om die op te eten.
Foto 2: Husband die belegde broodjes probeert te maken…

We flansten wat broodjes in elkaar voor de lunch en genoten van rustig samen eten.
Want ge weet wel: anders worden we duust keer onderbroken, moeten we 5 keer van tafel omdat koter 1 dat wil en koter 3 net weer iets anders of koter 2 voor de 3de keer zijn glas heeft omgesmeten.
Voor de rest zijn die perfect opgevoed, zenne.

De rest van de middag hielden we ons bezig met de kerstboom op te zetten (ik) en studeren (Husband). Goede rolverdeling zeg ik daartegen.

weekoverzicht 115 - di. - mrscurly.be

Foto 2: kerstboom’s kleine broertje (banaan voor schaal :D)

‘s Avonds zette ik hen zalm met aardappelpuree en prei voor waarbij we wèl 10 keer werden onderbroken.

Woensdag mocht ik een dagske brossen. De leerkracht van de naailes was ziek en had me de avond ervoor al laten weten dat de naailes niet doorging.
Jammer.
Not.
De woensdag ging pokke druk zijn, nu kreeg ik dus wat meer speelruimte.
En ademruimte.

In de voormiddag nam ik de tijd voor een intervalleke van 7 km met 3 keer een kilometer van om en bij de 4:35/km. Slaaaaay, bitches!
Toch vreemd allemaal, want tijdens die trage duurloopjes gaat mijn hartslag gelijk zot tekeer en tijdens het tempowerk doet die nog normaal. Wie verstaat da nog, jong?

weekoverzicht 115 - woe. - mrscurly.be

Gezelschap tijdens ‘t lopen: ne bever.
Ne. Bever!

Soit, doodcontent en met een power gevoel tot in mijne kleine teen kwam ik terug thuis, stretchte, douchte en knapte mezelf op.
We hadden namelijk een belangrijke taak te volbrengen die middag: de foto voor ons kerstkaartje moest genomen worden. Wij maken daar ieder jaar ons werk van, ziet ge.
En ‘t liefst ne foto waar er minstens één iemand van ons belachelijk wordt gemaakt.
Of allemaal. Kan ook, natuurlijk.

Na amper 5 pogingen (ojoooo!) was ‘t in de sjakos en konden we lunchen. Koters content, want geen uren meer poseren. Ikke content, want geen halve nervous breakdown wegens doorgeslagen koters en een geflipte hond.

weekoverzicht 115 - woe. 1 - mrscurly.be

Efkes wachten tot iedereen thuis is voor de foto…
Foto 3: figuranten in ‘t kerstkaartje…
Foto 4: nog eens wachten in de wachtkamer (veel gewacht, zeg, diene woensdag)

De rest van de dag was voor studeren, want examens voor de pubers en toetsenperiode voor Zoonlief en een doktersbezoekje voor Husband en mezelf.
Zowel hij als ik hebben dezelfde klachten sinds de marathon (en er efkes voor eigenlijk al…), dus better be safe than sorry enzo…

Ik spendeerde nog enkele uren in mijn keuken voor succesrecept numéro uno in dit huis: mijne spaghetti.

Donderdag startten we de dag met een overdosis suiker, chocolade en de basis leggen voor een indigestie.
Husband en ik hadden voor Sint gespeeld en de hele ontbijttafel vol gesmeten met chocolade. We vieren het niet meer echt (toch niet meer met bakken cadeau’s en speelgoed enzo), maar die chocolade blijft toch wel een traditie die we graag volhouden.

weekoverzicht 115 - do. - mrscurly.be

Donderdag is hier ook altijd schrob- en schuurdag. Dan krijgt het hele huis een goede beurt.
Met mijn stofvod en dweil, hè, seg.

Niks belangrijks te melden dus.
Behalve dan dat ons kot weer proper is.

Stiefdochter- en Stiefzoonlief waren rond de lunch al terug thuis en terwijl zij hun hersens goed lieten werken, liet ik mijn spieren nog eens goed werken, ik deed mijn krachttraining en yoga en installeerde me nog efkes voor de blog.

Na Zoonlief’s voetbaltraining was het tijd voor leftover spaghetti (ik maak da altijd voor de hele straat) en murw op de bank gaan liggen terwijl Husband in Milaan zat voor ‘t werk en ik Chanel in een wurggreep tegen me aan trok.

Vrijdag begon met de bloedresultaten goed bekijken van ons doktersbezoekje van woensdag.
Niks te vinden.
Tja…
Wat ik eigenlijk al een beetje dacht en wat de dokter al vermoedde: fysiek en mentaal redelijk op. Ook al had ik wel al een beetje dat vermoeden, het was toch nog confronterend om het zwart op wit te zien.
De laatste maanden zijn er zwaarder ingehakt dan ik eigenlijk had gedacht. Husband’s maanden in het buitenland, de zware marathontraining, de marathon zelf, La Nonna, … En dan hebben we het nog niet gehad over the every day struggles waar ouders mee moeten dealen, zeker?
Goed rusten is de boodschap.
Hahahaha.
Ha.

Mijn rust is onder andere hardlopen. Mentale rust dan.
Ik startte mijn dag met een rondje van 16km. Hoofd leeg enzo. Helpt altijd 😉

weekoverzicht 115 - vrij. - mrscurly.be

‘s Middags was voor het kapsel van Chanel terwijl Husband en Stiefdochterlief op de piano tokkelden en Stiefzoonlief aan het studeren was.

weekoverzicht 115 - vrij. 1 - mrscurly.be

Voor ik goed en wel rond was met alles opruimen van wat we ook maar rondstrooien doorheen de dag, was Zoonlief ook terug thuis van school en kon de balans van de dag opgemaakt worden.
We praatten bij terwijl hij zijn lunch nog opat (yep, nog steeds zo…) en dan was het alweer tijd om te vertrekken.
Stiefdochter- en Stiefzoonlief voor een weekje naar hun moeder en Zoonlief voor een weekendje naar zijn vader.

En na de traditionele frietjesavond met Husband nam ik ook van hem afscheid voor een weekje. Hij zit namelijk voor een week in Parijs voor het werk.
Zonder fluo hesje btw…

Ik nestelde me op de bank met Netflix en ne bak fruit (al had ik liever gehad dat het chips was, zenne) en called it a day.

Zaterdag en zondag deed ik een beetje van hybernating.
Doctor’s orders enzo.

Zaterdag begon dan ook met uitslapen. Ik werd wakker na welgeteld 8.5 uur slaap. Zot gewoon. 
En dat het deugd deed, niet normaal. 

Ik hield me de hele dag binnen bezig met bloemkolen blancheren (of hoe dat ook heet), want er moest nog iets gedaan worden met diene nest groenten die figureerden in het kerstkaartje natuurlijk, werkte vanalles uit voor de blog, deed mijn krachttraining en yoga en de dag was alweer zo goed als om.

‘s Avonds installeerde ik mij op de zetel in een naar bloemkool stinkend huis en hield een filmavondje. Goed einde van een meer dan ontspannen dag.

weekoverzicht 115 - zat. - mrscurly.be

Rechts: zaterdag was ook voor vervroegde kerstcadeautjes voor mezelf 🙂 Dank u, PostNl!

Zondag deed ik zo goed als hetzelfde. Vreselijk spannend allemaal, dat hele weekend.

Na een nacht van 9 uur slaap (ojoooo!) sleepte ik mezelf richting de koffie machine en mijn ontbijt.

Na het douchen en administratie wegwerken, pikte ik de Cambio-huurwagen op en deed mijnen Tour de Belgique. 
Ik sprong binnen bij La Mamma en leuterde er de tijd weg met Broer, Schoonzusje en La Mamma en dan mocht ik Zoonlief terug gaan oppikken bij zijn vader.

Ik sloot het weekend uitgerust en met een ingekort to do-lijstje af. 
Ein-de-lijk ♥

XO,

Anneke

Wat gooide ik de voorbije week online?

6 Reacties

  1. december 11, 2018 / 8:13 am

    Apart he hoe je lichaam seintjes afgeeft als er iets aan de hand is.
    Zorg goed voor jezelf vrouwke, je staat 24/7 klaar voor je gezin maar loop jezelf niet voorbij (mooie woordspeling he 😂😂)
    Love and kisses!

  2. december 11, 2018 / 4:39 pm

    Gij zijt volgens mij ook zo ne positivo dat ge denkt “jaaa tzal wel!” – herkenbaar ook – maar ik zou toch eens een pauzeke inlassen hier en daar 🙂 #goedbedoelderaadvanjoni

    EN ZIJN DA MOKKA-SJOKOLATTE-MANNEKES??
    Of wat is dat, die lichte?
    Joni onlangs geplaatst…Accidentele ergernissen.My Profile

    • december 17, 2018 / 2:44 pm

      Yep, g’hebt mij door 😉 Ik ben zo’n geval die te lang ‘ça vaaaaaaa!!!!!’ zegt en voortdoet om het dan dubbel en dik in haar smoel te krijgen. Maar kijk, ik dwing mezelf om op tijd in mijnen nest te kruipen (de helft van mijn huishouden blijft wel liggen, maar alez…) en probeer hier en daar al eens ‘foert’ te zeggen 😉

      En da zijn caramel chocolaten mannekes. The. Best! 😉

  3. december 11, 2018 / 11:47 pm

    Ik herken dat, nen dokter en een bekommerde omgeving die zegt dat ge misschien toch wat meer moet rusten… maar lopen is inderdaad ook rusten! I totally agree! Ik kan ook niet zonder mijn loopkes ze, ik verlies juist mijn energie als ik niét kan sporten.
    Zalig hé, naar den Action en andere brolwinkels gaan en thuiskomen met allemaal stuff dadde nie nodig hebt, nog in geen duust jaar… 😀
    Ik vind kerst ook nog ça va zenne, zolang ik in mijn kot mag blijven met een oversized joggingbroek en pantoffels aan, en mijn dekentje en kersenpitkussentje binnen handbereik!

    • december 17, 2018 / 2:46 pm

      Die loopkes zijn gewoon nódig voor onze mentale gezondheid (en die van onze omgeving 😂)
      Totally, Kerst in ons kot, mee ne slobber pyjama aan en een stinkend kersenpitje en 25 dekentjes. Da is pas Kerst(-gevoel), jong 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: