Terugblik op 2018

Afgaande op mijn blogje van vorige week zou je denken ‘Man, wat een kakjaar moet die gehad hebben!’, maar niks van da. Tussen alle kaka door waren er ook een heleboel leuke dingen.
Sommige klein, andere groot.
De ene weer gewoon alledaags, de andere niet zo alledaags.
Maar allemaal even memorabel voor mij.

In het begin van het nieuwe jaar blik ik dan ook eens graag terug op al die lichtpuntjes van het afgelopen jaar. Want net als dat ik mij altijd zoveel mogelijk op de positieve zaken in de toekomst probeer te richten, doe ik dat ook in het verleden. Want ge weet wel, ik blijf dat rete irritante optimistisch ding 🙂

Januari was voor afscheid. Husband nam na 22 jaar de overstap op een ander vliegmachine. Iets met ouder worden en een lijf dat niet meer zo goed meekan (hahahaha, Husband :p ).
Traditiegetrouw gaat zo’n afscheid van een toestel/basis samen met wat traantjes en heel veel emoties, maar ook met een laatste vlucht en een feest met familie en vrienden en leute maken (en ne sh*tload boring speeches).
En vooral dat is wat ik ervan heb onthouden: de leute (niet de speeches).

Meest memorabele 2018 - jan. - mrscurly.be

Nu, den Husband zijn lijf wordt er dan misschien niet jonger op, in februari bewees hij toch nog maar eens dat hij gerust mee kan met jonge veulens gelijk ik (al is alles relatief natuurlijk).
Hij liep dan namelijk zijn allereerste marathon.
En meteen binnen de 4 uur. BAM!, zegt.
Op de eerste rij om te supporteren? De koters en ik vaneigenst.
#proudwifey enzo.

Meest memorabele 2018 - febr. - mrscurly.be

In maart mocht er iemand anders een jaartje ouder worden. Op 19 maart vierden we Zoonlief’s 11de verjaardag.
Wanneer is dat kind plotseling zo groot geworden?! In mijn hoofd zie ik nog steeds dat kleutertje rondhobbelen met een fopspeen in zijn mond dat een heleboel onverstaanbaar gebrabbel uitkraamde (meestal veroorzaakt door een in de weg zittende fopspeen, want ik was zo’n moeder die zijn gebrabbel te schattig vond om die fopspeen uit zijn mond te trekken).

Meest memorabele 2018 - mrt. - mrscurly.be

Zoonlief in maart 11, Stiefzoonlief in april 12.
Blijven feesten, zeg maar 🙂

Net als bij Zoonlief zie ik nog steeds die kleuter voor mijn ogen… Maar dan eentje waarvan ik elke dag versteld stond over zijn uitgebreide woordenschat. En het feit dat ik hèm wèl begreep.
Nu hij stillekes aan die puberteit inwandelt begrijp ik dan weer geen hol meer van het kind.

Meest memorabele 2018 - apr. - mrscurly.be

In mei mochten we dan nog eens voor onszelf feesten.
En een extra glazeke wijn drinken na zo goed als volledige geheelonthouding na maanden van trainen voor onze 2de marathon.
Eentje die Husband en ik deze keer samen liepen.
Ik vond da mega plezant, hij… waarschijnlijk iets minder met zo’n ‘OMG! We zijn er bijnaaaaaaaa!’-mens naast hem als hij nog 20km moet.

Soit, ik sleepte hem toch maar netjes binnen de 4 uren over die finish lijn terwijl hij aanvankelijk dacht later te finishen dan voor zijn eerste.
Not on my watch, mister!

Meest memorabele 2018 - mei - mrscurly.be

Na al dat geloop en gesport was het in juli tijd om er eens vanonder te muizen met ons tweetjes.
De meesten zouden een romantisch b&b’ke boeken en geen hol uitvoeren. Wij daarentegen steken het in onze zotte kop om met een tent vanboven op een klif te gaan staan in Normandië.

Het werd niet alleen een leuk en meer dan welverdiend weekend weg voor ons twee, maar ook nog eens een primeur voor ondergetekende, want het was mijn eerste keer kamperen met een tent (die ene keer dat ik 5 uurtjes knock out was op een festivalweide telt nie mee).

Meest memorabele 2018 - juli - mrscurly.be

Je zou kunnen denken dat dat niet meeviel voor mij, dat kamperen. In een tent, constant op en af hobbelen voor uw pieske en al. En dan spreken we nog niet over het complete gebrek aan uw eigen badkamer om uw coiffeur goed te leggen ’s ochtends (hopeloos btw).
Niet dus. Dat viel keigoed mee. Zo goed zelfs dat we er in augustus nog eens op uit trokken om te kamperen.
Alez ja, het was meer glamping, zeg maar…

Zo spendeerden we een nachtje in een sphair in de Ardennen. Want onder een sterrenhemel slapen is naar ’t schijnt kei romantisch.
Behalve als ge naast mij ligt dan.

Meest memorabele 2018 - aug. 1 - mrscurly.be

Die glamping toestanden zijn helemaal ons ding, want niet alleen sliepen we in zo een buitenaards uitziend geval, we deden nog eens van roadtrippen doorheen Italië met een camper in augustus.

Het werden twee weken van zen, ontspanning, zon, niks anders dan tijd met elkaar doorbrengen en gewoonweg genieten.
Zelfs onze koters vonden het camping leven geweldig.
Buiten dan dienen afwas die ze elke dag moesten doen, want ‘neen, kindjes, er zit genen vaatwas in ne camper!’

(Ons reisverslag lees je hier en hier 🙂 )

Meest memorabele 2018 - aug. - mrscurly.be Meest memorabele 2018 - aug. 2 - mrscurly.be Meest memorabele 2018 - aug. 3 - mrscurly.be

September was dan weer voor een verrassing van formaat. Terwijl ik al jaren tegen de partner van Bestie aan het zagen was dat hij haar toch wel ne keer ten huwelijk mocht vragen, waren ze eigenlijk al 5 jaar stiekem getrouwd.

Ze maakten het bekend op een feestje bij hen thuis inclusief foodtrucks en een bruidstaart zoals een bruidstaart hoort te zijn.

Heb ik gejankt? Zal wel zijn.
Doodcontent dat ze eindelijk toch getrouwd zijn èn het op hun eigen manier hebben gedaan.

Meest memorabele 2018 - sept. - mrscurly.be

Enkele weken later propten we terug taart binnen, want in oktober werd Stiefdochterlief 15 jaar.
Vijf-tien, mensen.
Vijf-tien!
Ik zit duidelijk nog steeds in de ontkenningsfase, want voor de één of andere reden blijf ik 14 zeggen als iemand vraagt hoe oud het kind is.
Yep, mijn geest ontkent dat dat wil zeggen dat ook ik ouder word (nope-di-nope-di-nope).

Meest memorabele 2018 - okt. - mrscurly.be

Suikers en koolhydraten (in de vorm van taarten) zijn heel belangrijk als je marathons loopt.
Want inderdaad, eind oktober liepen Husband en ik onze derde marathon in Gent.

Na maanden van trainen en al eens vaak de coach te vervloeken kon ik er eindelijk de vruchten van plukken, want ik finishte netjes rond de 3 uur 40. Zomaar eens 5 minuten sneller dan mijn initiële doel.
Go, me!

Meest memorabele 2018 - okt. 1 - mrscurly.be

En dan was het voor ik het wist alweer de feestmaand der feestmaanden.

We startten december met een verjaardagsfeest van een familielid. Niet dat was het meest memorabele die avond voor mij, wèl mijn eerste echte dans met Zoonlief (Bumba- en Plopdansjes niet meegerekend).
Mijn hart, mensen…

Het werd die nacht ook tevens de eerste echte test voor ‘den Freddy’, onze eigenste camper om mee rond te trekken en te reizen en die sinds een paar weken daarvoor onze halve straat in beslag nam (wij zijn trouwens de leukste buren om te hebben).
Geslaagd, zeg ik!

Meest memorabele 2018 - dec. - mrscurly.be

Het einde van het jaar is niet het einde van het jaar zonder alle verplichte kerst- en nieuwjaarstoestanden. Iedereen die mij kent weet dat ik in de Grinch verander eens die eerste tonen van Jingle Bells te horen zijn in de lokale supermarkt (ergens in september al tegenwoordig *eyeroll*), maar dit jaar verliep alles wreed relaxed en zoals ik het het liefste heb: in mijnen onesie.

weekoverzicht 118 - ma. 3 - mrscurly.be

Zo vierden we Kerstavond gewoon thuis met La Mamma en Broer IN onesie (waarvan Broer overduidelijk niet de memo had gekregen), Kerstdag bij La Mamma thuis en trokken we op 2de Kerstdag richting Cadzand om uit te waaien met ons vijfjes.
En vooral de koters uit te laten op het strand na al dat ge-vreet en ge-zit van de afgelopen dagen.

weekoverzicht 118 - woe. 1 - mrscurly.be

En 2018 sloten Husband en ik volledig in stijl af.
In de camper. In de Ardennen.
In the middle of nowhere.
Met opgewarmde leftover spaghetti, scrabble en Netflix.
Eén van de beste afsluiters ooit…

Meest memorabele - dec. - mrscurly.be (1)

XO,

Anneke

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: