We survived the week(end)! – photo diary #125

Afgelopen week was oa. voor veel afscheid nemen, maar ook weerzien, met mijn smoel zoveel mogelijk richting de zon rondlopen en op verschillende manieren geconfronteerd worden met het feit dat ik ouder word. 
Naar ’t schijnt, hè.
Want ik blijf eeuwig jong. ’t Is maar dat g’het weet.

Wat we nog allemaal deden, lees je in een nieuw weekoverzichtje 🙂

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag begon ik de week eens niet met lopen, maar met krachttraining. Nadat ik de koters richting school had gestuurd, sleurde ik er mijn gewichtjes en heel de reutemeteut bij en werkte aan wat op mijn spieren moet lijken.
Ik sloot af met een yoga sessie en voelde me weer kick ass.
Niks zo goed als wat sporten om uw week te starten.

De rest van de middag werd gevuld met was doen en beginnen aan de keukenkasten uitwassen en afwassen.
Met de nadruk op beginnen. Want voor de rest van de week kwam het er niet meer van. Dikke vette fail dus en een work in progress.
Soit, ze kunnen alleszins niet zeggen dat ik geen goede intenties heb, hè.

We sloten de dag af met geweldige zaken: een dierenartsenbezoek voor Chanel want die heeft a. terug een oorontsteking en b. moet geopereerd worden aan haar gebit. High maintenance beest, zeg.
We gooiden er nog een oudercontact boven met mijn favoriete persoon ever: de voetbaltrainer. Voor degenen die het niet doorhebben: diene mens is dus wel degelijk NIET mijn favoriete persoon, hè.

All’s well that ends well, want we konden toch maar de leftovers van de dag ervoor binnen duwen: spaghetti.
En we weten allemaal: carbs are a girl’s best friend.

Dinsdag begon met afscheid nummer 1: Zoonlief vertrok namelijk voor drie daagjes op circusklassen (waar halen ze die sh*t trouwens?). Je zou denken dat we dat ondertussen al gewoon zijn als nieuw-samengesteld gezin, dat afscheid nemen, maar neeje… ge wordt dat dus nooit gewoon. Integendeel, ik vind dat eerlijk gezegd moeilijker en moeilijker worden. Maar da kan natuurlijk aan mij liggen ook. Er is dan ook niet veel normaal aan mij.

We fietsten met valies en al richting het nabijgelegen station waar de rest van de klas al stond te wachten en na een paar dikke knuffels en kussen (stiekem, achter ’t hoekske, want zijn maten mochten het niet zien *eyeroll*) zag ik hem richting zijn vriendjes en het perron wandelen.
Ik zwaaide hem uit en slikte wat tranen weg terwijl ik terug huiswaarts fietste…

… waar ik mijn fiets inruilde voor mijn loopschoenen. Ik rende een rustige 10km terwijl de wind nog steeds rond mijn oren suisde (serieus, Frankske Deboosere, fix diene shit eens, jong).
Na afloop zag ik dat ik het nog niet zo slecht had gedaan. Grotendeels toch nog in de blauwe zone gebleven en aan een relatief lage hartslag.
Ondanks de vele stukken met felle tegenwind.
En either way… als ‘k maar kan lopen 🙂

weekoverzicht 125 - di. - mrscurly.be

Ik deed mijn dagelijks verplicht rondje yoga, verschoonde bedden, deed de strijk en dan kon ik alweer de stiefkoters verwelkomen met ne ‘HOE WAS HET OP SCHOOOOOOOOLLLLLLL?!?!?! Leuke dag gehad? Wat heb je allemaal gedaaaaaaan?! Blablabla!’.
Meestal gevolgd door ne ongeïnteresseerde ‘Goe.’
Pubers.
Ugh.

Woensdag dacht ik ook eens op tijd op ’t schoolke te zijn. De stiefkoters vertrekken namelijk pokke vroeg naar school en Zoonlief was nog steeds op circusklassen.
Komt. In. Die. Sjakos.
Hahahaha! Neent gij.
Weer veel te laat stormde ik het lokaal binnen en begon als een halve gek verder te naaien aan mijn kleedje.
Soit, enkele uurtjes later was het ding eindelijk op de juiste lengte en was de onderkant tenminste naar mijn goesting afgewerkt en kon ik terug huiswaarts en richting lunch.

weekoverzicht 125 - woe. - mrscurly.be

Veel te laat, maar wel in de zon naar de naailes gefietst. En dat ik daar vollen bak van genoot, zegt!

Terwijl de stiefkoters de middag vulden met studeren, vulde ik hem met als een wervelwind doorheen ons kot vliegen om BigButt-Chanel te wassen, de hele benedenverdieping te poetsen en ‘den Freddy’ ook nog eens onder handen te nemen.
Compleet zotgedraaid van mezelf en mijn eigen drukte, vergat ik volledig dat ik ook degene ben die voor het avondeten instaat waardoor we veel te laat aan tafel gingen voor een warme (eikes) rijstsalade. ’t Is ne keer iets anders…

’s Avonds sloot ik de dag compleet paraplu af op de bank. Of hoe ne mens zichzelf eigenlijk keihard kan vermoeien.

Donderdag was ik al vroeg de baan op. Net nadat de stiefkoters naar school waren vertrokken, bond ik mijn loopschoenen aan en ging er op uit voor een 12-tal kilometers intensieve duurloop. Al die trage duurloopkes in een lage hartslagzone beginnen ferm mijn strot uit te hangen, tijd om er af en toe een intensief duurloopke of intervalleke tussen te zwieren dus.
Ik genoot vollen bak, want ik zag de zon vollen bak opkomen, ademde de frisse lucht binnen en liep in een sneller tempo. Dat ik zo goed als de hele tijd de wind van voor had, vergeet ik efkes. Mijn luidop gevloek hielp wel degelijk.

weekoverzicht 125 - do. - mrscurly.be

Na thuiskomst had ik het gevoel dat mijn batterijen terug volledig opgeladen waren. Wat een beetje vitamine D en dat lente-gevoel niet met een mens kunnen doen…

Ik maakte tijd voor een diepe stretch op mijn yoga mat, sprong onder de douche en maakte me klaar voor Mr. Daddy en zijn vrouw die op bezoek kwamen tijdens hun doortocht richting Spanje.
Ook met een camper btw. ‘k Heb het van geen vreemde dus.

Kleine stress’kes toch wel, want het was trouwens ook de eerste keer dat de stiefkoters mijn vader zouden zien. En voor Zoonlief zou het de eerste keer zijn waarvan hij het zich kan herinneren…
Nergens voor nodig, want na de eerste koffie’tjes achterover te kappen (4 mega koffieleuten tope) en de eerste Bouchée’s binnen te proppen, vielen de eerste duiven terug in de pier en verliep alles gewoon vlotjes.

Niet veel later kwam Zoonlief terug thuis van de circusklassen/voetbaltraining (jippiekajeee!!!!!!!!) en konden we aperitieven en aan de chili con carne beginnen.
De avond werd gevuld met bijpraten, eten, drinken en gezelligheid.
No worries dus.
En no stress’kes,  hè.

weekoverzicht 125 - do. 1 - mrscurly.be

Op foto 2 waren zijn maten duidelijk uit het zicht verdwenen…

Vrijdag begon met rustig ontbijten met Mr. Daddy en zijn vrouw. Terwijl de zon binnenviel slurpten we van onze koffie, werden we rustig verder wakker en praatten nog efkes bij vooraleer ze moesten vertrekken richting hun volgende stop.
En zo kwamen we aan afscheid 2 van de week…
Ik zwaaide hen uit, wetende dat het voor minstens 3 maanden gaat zijn. Iets met overwinteren enzo.
Gelukzakken.

Husband en ik namen het er die dag nog eens van en gingen richting de stad voor wat quality time met ons tweetjes. Er werd geshopt (voor anti-rimpelcrème’kes. Voor mij. Ik word dus officieel oud. Go figure…), geluncht en van koffie geslurpt op een bankje in het stadspark terwijl we met onze gezichten naar de zon gedraaid zaten en filosofeerden over de zaligheid van de onschuld en naïviteit van al die jonge studenten in da park en de absolute onwetendheid van de shitstorm die het leven misschien nog over hunne kop gaat dumpen.
Yep. Twee oude wijven op da bankske dus.

weekoverzicht 125 - vrij. - mrscurly.be

Ik had ‘Douce’ al veel zien passeren op IG dus wou ik het ook eens proberen (vaneigenst da, want koffie en taart en al). Ik kreeg een koffie die werd gemaakt met een koffiepad. Een PAD! In een koffiehuisje! Mijnen koffie is heilig, hè, mensen. Wel duust punten voor een schoon interieur. Dat dan weer wel…

weekoverzicht 125 - vrij. 1 - mrscurly.be

Niet veel later was het alweer tijd voor afscheid nummer 3, 4 en 5 van die week. En ik suck in afscheid nemen, hè, gasten. ’t Is maar ne keer zeggen.
Zoonlief werd opgepikt voor een weekendje bij zijn vader, de stiefkoters vertrokken voor een weekje naar hun moeder en Husband voor een weekend Engeland voor het werk.

Highlight van de avond? Een dubbele aflevering van Temptation Island om het nieuwe seizoen in te zetten.
Ja, ik kijk daar naar.
Waarom? Omdat dat zalige uitlach-tv is.
En omdat ik mij dan geweldig slim voel bij het zien van al die stupiditeit.
Ook al ben ik dat niet.

Zaterdag werd ik wakker na een nachtje van 9 uren slaap. Negen uren! Allemaal sjaloes? 😀
‘k Zal er maar niet bij zeggen dat ik regelmatig wakker werd die nacht. Ik slaap niet zo goed in een leeg bed, ziede. En een minnaar voor die nachten dat Husband in ’t buitenland is, is naar ’t schijnt maatschappelijk niet aanvaardbaar.
Vreemd.

Ik nam de tijd om rustig te ontbijten, wat te lezen en doorheen IG te scrollen vooraleer ik me klaarmaakte voor de langste duurloop van de week.

Ik had me op voorhand geen afstanden voorgenomen. Buiten dan ‘minstens 17 km’. Het doel was: asap naar buiten en genieten van die lente-zon en al. Want nu ne keer efkes serieus, hoe hard lente was het zaterdag?!
Ik dwaal weer af… Euhm… Ahja, ik ging dus lopen. Dat het goed ging, want ik liep 21.1km. Dat is een halve marathon. Gewoon omdat ik er goesting in had. Zot wijf, zegt.
De hartslag piekte gelijk zot met momenten, maar het lijf voelde goed en het hoofd wou gewoonweg niet stoppen. Zon, mensen. ZON.

weekoverzicht 125 - zat. - mrscurly.be

Uiteindelijk verplichte ik mezelf toch maar om te stoppen, of ik liep daar nog rond, deed mijn yoga, gaf Chanel nog een goede borstelbeurt, deed een shitload was en sloot de dag af met frietjes en bloggen.

Niet veel later lag ik uitgerekt op de zetel, klaar voor movie night. Met dekentjes en al.
Zon of geen zon, mijn dekentjes pakken ze mij niet af.

Zondag werd ik wakker met een katerkop. En ik drink amper een druppel alcohol.
En geen enkele druppel de avond ervoor btw. Ik zit nog niet zover dat ik op mijn eentje ga zitten zuipen.
Na een nachtje van 8 uren voelde ik me nog steeds alsof ik 3 dagen na elkaar had gefeest en 4 vaten had uitgedronken.
Ahja, en ik zag er ook zo uit.
Whaddafock happened, zeg?! Toen ik in de spiegel keek, keek er een lijk met wallen waar ze over struikelt terug. En de migraine die al daaaaaagen aan het drukken was om door te breken hielp er ook niet aan natuurlijk.

Whatever, zegt, na het ontbijt gebruikte ik het trucje der trucjes tegen wallen: ne zonnebril op mijn smoel, draaide mijn haar in een dot en trok richting het bos niet ver van ons huis voor een stevige wandeling met BigButt-Chanel.

Ik genoot vollen bak van het buiten zijn, het uitzicht over Leuven en de quality time met mezelf en met Chanel.
Soms moet het niet meer zijn dan dat.

weekoverzicht 125 - zo. 1 - mrscurly.be

weekoverzicht 125 - zo. - mrscurly.be

Foto 1: Chanel gives up…

weekoverzicht 125 - zo. 3 - mrscurly.be

Het zicht op Leuven vanop onze eigenste berg. Foto 2, hè. Foto 1 is zicht op iet anders…

Zes kilometer later (verder dan dat lukt niet voor het beest) sleepte Chanel haar dikke kont weer ons huis binnen en sleepte ik mijn wallenkop richting de keuken voor de lunch.

De zondag werd verder gevuld met bloggen, was doen (en die dan nog eens buiten op den draad kunnen hangen!), ontspannen en uitkijken naar de terugkomst van mijn mannen.

Die ik enkele uren later terug mocht verwelkomen.
Ik sloot het weekend af, terugkijkend op een week met veel afscheid nemen en tegelijkertijd veel terug-zien, maar ook met veel leuke momenten en mooie herinneringen.
En niet alleen… ♥

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: