20 dingen die iedere hardloper herkent

De runners’ community is iets geweldig schoon. Niet alleen kan ze al eens heel motiverend werken (we kennen allemaal wel die dagen dat we 0,0 goesting hebben om uit onze nest te komen en te gaan lopen), we vinden er vaak steun bij elkaar als het efkes allemaal niet goed lijkt te lukken voor whatever reden, we staan ook altijd meteen klaar om keihard te supporteren voor een andere loper en voor welke prestatie die ook maar heeft neergezet (zelfs al is dat iemand op IG aan de andere kant van de wereld die ge nog. nooit. in. uw. hele. leven. in. ’t echt. hebt. gezien.), we vinden ook nog eens superveel herkenning bij elkaar.
Zaken waar niet-hardlopers al eens hun neus voor zouden optrekken, de hardlopers kijken er al niet meer vreemd van op…

Twintig dingen dus waar menig niet-hardloper ‘Whaddafock?!’ bij zou denken, maar waar wij, hardlopers, keihard ‘ja’ bij gaan knikken.

♥ Waar ge vroeger tot midden in de nacht voor de tv bleef hangen of keihard aan het uitgaan was (of wat je dan ook maar deed tot ver na bedtijd), lig je nu op een menselijk uur in je bed. Voor niet-hardlopers: een ouwe-wijvekes uur.
Terwijl de rest van de wereld nog hard aan het doorgaan is, kruip jij al onder de wol. Want we begrijpen als geen ander het belang van een goede nachtrust.

Slapen is, naast lopen, één van je hobby’s geworden.

♥ Uw frigo en berging puilt uit van het eten met veel koolhydraten en eiwitten in.
Vooral die koolhydraten dan.

Alles waar ge anders een dik gat van zou krijgen, maar nu nodig hebt om lang en ver te lopen.
Dat lopen biedt alleen maar voordelen, zeg ik u.

En zelfs al zou ik niet hardlopen, ik ga nooit of te nimmer die #lowcarblife toestanden begrijpen. De marteling, zeg.
We weten allemaal dat carbs gewoon liefde recht in uw maag is.

♥ We.
Must.
Eat.
All.
The.
Food.

Zoals al die gezonde toestanden in uw frigo van het vorige puntje.
Al tellen die chipkes en chocolatjes ook.

Na lange duurlopen is niks dat ook maar in de buurt van eetbaar komt veilig bij ons.

♥ Teennagels, wa is da?

♥ … Net als gêne. Want niet alleen loop je regelmatig door en/of rond je dorp of stad met snot all over the place, de helft van het dorp heeft waarschijnlijk al uw bloot gat gezien tijdens één van uw plaspauzes in de struiken waarvan jij dàcht dat het een ideaal schuilplekje was.
Als je ondertussen al je broek niet hebt ondergepiest (true story).
Of ondergekakt.

♥ Speaking of which… Het dozeke Immodium is nooit ver uit de buurt als je een duurloopje op het programma hebt staan.
Tenzij jij één van die zeldzame wezens bent die wèl normale darmen heeft #pdsforlife.

Net als de dozen pleisters om tenen in te tapen tegen blaren. Daarvan heb je er meer dan de gemiddelde dorpsapotheek.
Van die pleisters, hè. Niet die blaren.

♥ En als je al eens een pijntje hebt dat erger blijkt te zijn dan een ordinaire blaar (lees: spier-/gewrichts-/whatever-pijn dat plots de kop opsteekt) ga je in flipmodus en probeer je het zo lang mogelijk te negeren.
Alles beter dan een huisarts die je op verplichte looprust zet.
Want het motto van een hardloper zal altijd ‘zolang je het negeert, is het geen blessure’ blijven.
(En het motto van de verstandige en goede hardloper zal altijd ‘wat we asap aanpakken, zal ook niet erger worden en zal dan ook sneller genezen waardoor ik misschien helemaal NIET op looprust moet!’. Heb ik ook moeten leren, zenne. Ik ben ook een koppig wicht. Shocker.)

♥ En net als dat we ondertussen, als verstandige *ahum* loper al weten dat we beginnende pijntjes best niet te lang negeren, weten we ook dat krachttraining en stretchen wel degelijk belangrijk zijn en een onderdeel van je looptraining moeten zijn.

Geen enkele loper doet het graag, maar het blijft een bewezen feit: je krijgt minder snel last van blessures èn je loopprestaties (en -houding!) worden er alleen maar beter door.
Extra bonus: je krijgt er een mega schoon kont door. Move over, gelijk welke-Kardashian!

♥ Als je naar een feestje moet heb je meestal geen flauw idee wat aan te trekken.
Want a. sportkledij neemt zo goed als 90% van uw kleerkast in en b. je bent het al zodanig gewoon van godganse dagen in sportkledij rond te hobbelen dat je geen flauw idee meer hebt wat in godsnaam nog fashionable is.

En nu eens eerlijk, is er ook maar iets dat comfortabeler zit dan loopkleren? Alez, serieussssss….

♥ Uw loopschoenen zijn uw dierbaarste (materiële) bezit.
Kan ook niet anders, want de fockers kosten verdorie bekan een week aan eten.

♥ De app van het KMI is waarschijnlijk de meest geopende app op uw gsm. Weerberichten worden nauwlettend gecontroleerd en loopjes aangepast naargelang het weer.
Regen interesseert ons geen hol (want in de regen lopen is extra zuurstof èn een gratis therapie-sessie èn een douche all at once), maar wind en te hoge temperaturen zijn onze grootste vijanden.

En als de KMI-app (voor de zoveelste keer *beuzakskes*) het bij het verkeerde eind heeft en je uiteindelijk toch je hele rondje de wind van voren hebt gehad, weet je pas echt hoeveel vloekwoorden uw vocabulaire rijk is.
En hoe bad ass ge u eigenlijk wel ècht kunt voelen 😉

♥ Net zoals je de app van het KMI niet altijd kan vertrouwen, telt dat ook voor die eerste kilometers, want ‘never the trust the 1st mile’.
Je kan starten en denken ‘Whaddafock is dees?!’ terwijl je je betonnen benen voortsleept en het gevoel hebt alsof je er amper 2 kilometer gaat kunnen uithalen, om dan uiteindelijk, mèt gemak, er 20 uit te sleuren. Bye bye zware benen, hello I believe I can flyyyyyyyyy!

Andersom bestaat natuurlijk ook.
Godver.

♥ Als je een week niet hebt gelopen voor gelijk welke reden, heb je het gevoel dat al je conditie en training weg zal zijn.
Niet dus, je lijf kan gerust wel efkes teren op de al gedane trainingen 😉
Al uw harde werk gaat heus niet op 1, 2, 3 verdwenen zijn.

Tenzij ge natuurlijk 6 maand op uw luie kl*ten gaat zitten.

♥ Je hebt heus wel een sociaal leven, ze.
Echt wel.

Zolang het maar niet in de voormiddag is, want dan moet ge lopen/krachttraining/yoga doen en zolang het maar niet te laat ’s avonds is, want dan moet je op tijd in uw bed liggen…

♥ En oh. my. gaaaaaaaaawd. als er iemand (zoals bv. een niet-loper. Stel je voor!) op een feestje/bijeenkomst naar je sport vraagt!
Hou die waterval tegen!

♥ Als je al eens een wedstrijd hebt gelopen (of dat nu 5km, 10km of een hele marathon is), weet je: degene(n) met wie je een groot stuk van de wedstrijd samen hebt gelopen en/of samen mee over de finish bent gelopen zijn uw beste vrienden.
Er worden meteen ervaringen uitgewisseld en ‘echt, gij hebt da zo goed gedaan en chapeau en bedankt om mij d’er efkes door te trekken en blablabla!’

Om dan geen flauw idee te hebben wie diene mens eigenlijk is en hem/haar nooit meer tegen te komen.
Maar voor die 5 minuten waart ge de beste vrienden ever.
Nog net geen matching tattoo’s en al.

♥ De ene loper heeft er 10, de andere heeft er maar één, maar we hebben ze allemaal: rare gewoontes of handelingen die we uitvoeren voor een loopje/wedstrijd.
Van een lucky shirt tot de manier waarop je je schoenen vetert tot het aantal keren dat je naar de wc gaat voor je de deur uitgaat. Allemaal vreemde shizzle, maar hard nodig voor ons lopers-bijgeloof.

♥ De runners’ community is veruit de beste community die er is.
Van bemoedigende woorden op momenten dat het even allemaal niet lukt met het lopen tot geweldig supporteren voor elkaar op het moment dat het wèl allemaal keihard en geweldig goed gaat. We staan er, voor elkaar. Online en ook al eens offline.
Onder andere omdat wij de enige zijn die begrijpen wat voor een bloed, zweet en tranen het soms al heeft gekost om te staan waar we staan.

♥ Outside is our happy place and running is our happy hour.
Hier hoeft zelfs geen uitleg bij… 😉

XO,

Anneke

2 Reacties

  1. februari 25, 2019 / 10:37 am

    Komt mij inderdaad bekend voor! Zeker ook van die pijntjes: gewoon negeren. Maar van al dat negeren wordt het dan langzaam toch een serieus pijntje waardoor je niet meer of toch niet meer zoveel en niet meer zo ver kunt lopen…. Helaas.
    Vlinder onlangs geplaatst…Aanzit- en drijfjacht – DuitslandMy Profile

    • februari 26, 2019 / 2:40 pm

      Inderdaad! Belangrijkste les: toch maar luisteren naar ons lichaam. Al is dat niet altijd even makkelijk 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: