We survived the week(end)! – photo diary #127

Afgelopen week was oa. voor Murphy die mij weer in mijn gat beet, plamuurwerken aan ons huis èn aan mijn smoel en de herfst, lente, zomer en winter in één week op ons dak krijgen.

Wat we nog allemaal deden, lees je in een nieuw weekoverzichtje 🙂

Welkom in ‘We survived the week(end)!’

Maandag was een kickstartje van de nieuwe week. De lente deed hard haar best om door te breken, en dan kan ik niet in mijn kot blijven natuurlijk (eigenlijk nooit, maar soit…).
Ik trok de deur achter me dicht en ging voor een 10km-loopje op onze eigenste berg hier een paar kilometer verderop. Na de eerste (en waarschijnlijk ook zwaarste *denk: met uw tong tot tegen de grond*) helling krijg je dan ook wel waar voor je geld: een prachtig zicht over Leuven. En op zo’n schone en zonnige dag als maandag is da nog schoner.

Enkele hellingen later en een paar keer ‘why the fock wil ik ook alweer die hellingen trainen?!’ te brullen, kon ik terug het huis inhobbelen.
Met een bad ass bitch-gevoel.
Toch voor iets goed die hellingen dus.

weekoverzicht 127 - ma. 4 - mrscurly.be

Ik deed mijn yoga, sprong onder de douche en maakte me klaar voor het ‘stress-rondje van de week’. Er stond namelijk een afspraak bij de orthodontist op het programma en dat is al-tijd tijdens de schooluren (fockers, jongk. Echt.), dat wil zoveel zeggen als: ik ben niet in de buurt om een half uur op voorhand al te beginnen lullen tegen Zoonlief dat hij zich moet klaarmaken.
Resultaat: op het uur dat we op de bus moesten zitten was er nog steeds geen Zoonlief te zien.
Zowel hij, als de leerkracht, waren het uur uit het oog verloren.
Ugh.

Na wat paniekerige telefoontjes naar school en de orthodontist kreeg ik nog eens goed op mijn donder van de receptioniste van het ziekenhuis (nog een grotere trut dan ik, stel u voor) en kon ik uiteindelijk de afspraak een uur verleggen.

Alsof Murphy zich er persoonlijk mee wou bemoeien, ontdekte ik ook nog eens dat ik alle documenten vergeten was toen we bijna aan die bushalte stonden…
Echt. Kalle, zeg.

Soit, all’s well that ends well, want niet veel later installeerde ik mijn kont in het stoeleke bij de orthodontist en Zoonlief die van hem in die freaky ligzetel. Met zijn documenten.
Het kind loopt nu terug met een stuk ijzer in zijn bek. Geweldig.

We sloten de dag af met sloten koffie (ik), zagen over dat ijzer (Zoonlief) en veggie ravioli (wij alle 5).

Dinsdag maakte ik er dan maar een rustige dag van. Diene maandag wat verwerken enzo.

Nadat ik iedereen het huis had uitgeflikkerd, sleurde ik met gewichtjes voor mijn krachttraining, werkte een berg strijk weg (èn legde die meteen in de kleerkasten. Bonuspunten dit), werkte zaken uit voor de blog en fixte vanalles in en rond het huis dat bakken tijd in beslag neemt, maar geen kat ooit merkt.

Ergens in de namiddag ruilde ik mijn opruimwoede voor koffie en Bouchée’s en genoot vollen bak van al dat zonlicht dat binnenviel.
Zelfs het zicht op de was die aan de waslijn hing te drogen maakte mij happy.
Een kinderhand is snel gevuld, zeker?

weekoverzicht 127 - di. - mrscurly.be

Husband’s kinderhand is ook rap gevuld, zegt.

’s Avonds aten we een easy peasy gerechtje van veggie toestanden voor mij en vlees voor mijn vleesetende huisgenoten met rijst en groenten.
Alles dat rap klaar en rap binnen is want op maandagen, dinsdagen, donderdagen en vrijdagen is het voetbaltraining en dan is het eten na onze eigenlijke bedtijd.
Zo goed als alle dagen dus *jankt wat verder*
Aflassen die handel.

Woensdag had ik eigenlijk naailes, maar serieus… enen blik door da raam en ik had zoiets van ‘Nope, ain’t gonna happen…’
Het weer was gewoon tè mooi om in een duf lokaal te zitten, dus besloot ik te gaan brossen (hahahahahaha, sorry koters!).

In plaats van mezelf dood te ergeren dat ik niet kon genieten van de schoonste dag die we in weeeeeeeken hebben gehad (en uiteindelijk ook de laatste. Eikes.), besloot ik er het beste uit te halen en een rondje te gaan lopen met Husband.
We liepen een nieuwe route van 10 km en namen gelijk zot al die vitamine D en frisse lucht in ons op.

weekoverzicht 127 - woe. 4 - mrscurly.be

weekoverzicht 127 - woe. 1 - mrscurly.be

Na thuiskomst deed ik mijn yoga terwijl Husband zijn koffer maakte. Weeral.
Hij vertrok namelijk tot donderdagavond naar Engeland.

De hele woensdagmiddag had ik het gevoel dat ons huis een duivenpier was. Husband vertrekt, koters komen thuis, koter 2 vertrekt en komt terug thuis, koter 3 heeft een voetbalmatch, koter 2 bolt het hem ook af voor een voetbalmatch en op het moment dat die twee terug thuiskomen, vertrekt Stiefdochterlief voor een klasactiviteit.
Aangezien dat ik eigenlijk meer bezig was met ‘salut‘ en ‘goeiendag‘ te zeggen, placeerde ik mij strategisch in den hof. Netjes op hun route naar het fietsenhok.

… Terwijl ik mij op onze lavendel stortte en die hele toestand volledig kortwiekte.
Never forget the day dat ik de beruchte woorden ‘laat ons een half lavendelveld planten voor de bijtjes en de vlinders en ALLE ANDERE BEESTEN DIE DAAROP AFKOMEN WANT DA’S GOED VOOR DE NATUUR EN AL!!!!’
Wist ik veel dat ge heel diene toestand twee keer per jaar moet snoeien en dat da keiveel nest geeft.

Soit, ik deed het en kon op het einde van de dag in een opgeruimde tuin mèt gesnoeide lavendel rondkijken.
Heb ik al onze lavendel gemold? Maybe…

Volledig in lentestemming (of pms-stemming, kan ook…) poetste ik nog alle ramen vooraleer ik aan een snelle bulgursalade begon voor het avondeten.
Het haalde overigens geen hol uit, want de dag erna kregen we regenbui na regenbui op ons dak waardoor ik nu dus terug NIET meer door onze ramen kan kijken. Maar voor die paar uurtjes was het wel zalig om de blauwe buitenlucht te kunnen aanschouwen vanuit onze living.

weekoverzicht 127 - woe. - mrscurly.be

Als uwe hond haren downward dog beter is dan die van u…

Ik eindigde mijn avond volledig murw op de bank.
Met drie luid ronkende koters boven mijn kop… 🙂

Waar we de voorbije dag geweldig weer hadden gekregen, was donderdag grijs, grauw, koud en nat.
Herfst is weer in ’t land, mensen!

Ik sloot me dan maar op in huis en hield zowat grote kuis. Dat lentegevoel van de dag ervoor was dus duidelijk een pms-gevalleke als ik zelfs op de meest grijze dag ook als een gek poets en opruim.

weekoverzicht 127 - do. - mrscurly.be

Dat we wel de schoonste ochtendlucht kregen donderdag…

Ik sloeg het rondje krachttraining van die dag over, want mijn God, hoe stijf kan ne mens zijn van in zijnen hof te werken?!
Ne marathon lopen? No problem!
Een paar uren in den hof werken? Dood voor een week.

Ik deed dan maar een goede diepe yoga sessie in de hoop alles weer los te krijgen tegen de dag erna voor mijn duurloopje van de week. Keibelangrijk, die loop. Voor mijne goeien state of mind zeg maar.

Terwijl ik op mijn yoga mat lag, wandelde Zoonlief de deur weer door. En niet veel later ook de Stiefkoters.
Huiswerkjes werden gedaan, lesmateriaal ingestudeerd en voetbaltrainingen afgewerkt.

Tegen dat Zoonlief terug thuis was van zijn voetbaltraining, stond er een pasta met mosterdsaus op tafel en was Husband ook terug van werktripje.
Highlight van die dag: met vijfjes rond de eettafel kunnen zitten ♥

Vrijdag werd ik brak wakker na een te korte nacht met veel te veel wakker worden. Een nogal nieuw iets van de laatste weken (en misschien zelfs maanden?): minstens 5 keer per nacht wakker worden is geen uitzondering meer. En het mag al geweldig goed gaan als ik al eens alles samen 8 uren slaap vooraleer mijn lijf keiluid brult ‘Hahahahaha! Genoeg gemaft, bitch! Uit uwe nest! I don’t care of ge nog stronte moe zijt of nie!’.
En ik heb hier geen baby’s meer in huis, hè.

Ik sleepte me naar de keuken waar de koffie al klaar stond (ik heb de meest geweldige Husband. Alez… soms toch. Als er koffie in het spel zit dan), kapte een beker achterover en hing een beetje aan de ontbijttafel.
Er werd over de aankomende dag geleuterd, want carnaval en blijkbaar is dat mega belangrijk en leuk als ge 11, 12 en 15 zijt. Ik begrijp er geen hol van, maar kijk… als die drie monsters maar content zijn.
Er werden geen foto’s genomen van hun tenue’s want a. zoals ik al zei: ze zijn 11, 12 en 15… het tijdperk dat ge onbeschaamd 25duust foto’s van uw koters kunt nemen is dan officieel gepasseerd (pubers *eyeroll*) en b. ik denk dat jullie allemaal al genoeg carnavalsfoto’s door jullie strot geramd hebben gekregen op sociale media.
Althans, ikke toch.

Nadat ik ze, verkleed en al, uitgewuifd had maakte ik me klaar voor een rustig duurloopje van 18 km. Het moesten er eigenlijk ‘maar’ 17 zijn (ik zit nu in een ‘rustweekje’) en dan nog een kilometertje uitwandelen, maar mijn blaas besloot daar anders.
Als je denkt dat rimpels krijgen een teken is dat je oud wordt, think again. Uw blaas zal u wel laten weten wanneer je oud aan het worden bent.

Het nieuwe parcours dat ik de week ervoor samen met Husband had gelopen, liep ik nog eens, maar dan ingekort. Na jaaaaaaaren van minstens één keer per week langs de Vaart te hobbelen, durf ik eindelijk nieuwe looproutes te ontdekken. Na eerst Husband mee te slepen voor prospectie dan. Mijn compleet onrealistische en belachelijke angst om verloren te lopen kent duidelijk geen grenzen.
En dan te bedenken dat ik zo’n fancy horloge heb die me sowieso terug naar huis gidst als ik de weg niet meer vind of waar ik eigenlijk zelfs looproutes kan in uploaden. Overigens gekocht met het oog op die angst.
Aantal keren de optie gebruikt? Nul.

weekoverzicht 127 - vrij. 3 - mrscurly.be

weekoverzicht 127 - vrij. - mrscurly.be

My kind of recovery…

Wonder, oh, wonder, ik liep niet verloren! Bummer voor jullie, want nu krijgen jullie terug een weekoverzicht in jullie façade geduwd.
In plaats daarvan genoot ik maal duust van de stilte, rust, omgeving, natuur, tijd voor mezelf en zelfs van de hellingskes. Puur omdat ik nu begin te beseffen dat die ook hun nut hebben. Voor wat weet ik nog niet op dit moment, maar ze zullen alleszins wel een nut hebben.

Met mijn runner’s high kroop ik op mijn yoga mat voor een yoga sessie (neeje, om te breien. Tuurlijk voor een yoga sessie, Vande Voorde.), terwijl Husband efkes thuis was voor de lunch.

Ik fixte nog Chanel’s kapsel en telde af naar het einde van de schooldag. En het terugzien van de koters en het efkes bijbabbelen.

… Om dan terug afscheid te moeten nemen voor een weekje. Ook van Zoonlief deze keer, want die brengt de vakantie door bij zijn vader.

In plaats van in een hoekske te gaan janken, klapte ik mijn laptop open, werkte wat administratie weg totdat Husband thuis was van het werk en we de werkweek konden afsluiten met de leftovers van de dag ervoor en DE trash tv-show der trash tv-shows: Temptation Island.

Zaterdagochtend begonnen we met uitslapen. Kleine voorbereidingskes voor die avond, zeg maar.
We gaven onszelf de tijd om rustig en languit wakker te worden en te ontbijten vooraleer we er terug invlogen.

Er werden boodschappen gedaan, en geplamuurd en geschuurd.
En deze keer niet aan mijn smoel, maar aan de muren.

Da’s niet helemaal waar, ik plamuurde nog een beetje aan smoel ook. We trokken er die avond namelijk op uit met onze besties om te doen waar we goed in zijn: leuteren tegen elkaar, zoveel mogelijk leute in enen avond proberen steken en overeating.

Of het een plezante avond was? Awel, ergens tegen half 5 ’s nuchtinks lag in mijn bed. ’t Was dus leutig.

weekoverzicht 127 - zat. - mrscurly.be

weekoverzicht 127 - zat. 1 - mrscurly.be

Zondag was het initiële plan: zo lang mogelijk uitslapen.
Hahahahahahaha! Na nog geen 4 uren werd ik wakker geklopt en gezaagd door niet onze koters, maar door één of andere idiote gek die het nodig vond om het hele terrein van het nabijgelegen bedrijf (er ligt eigenlijk enkel maar een beek tussen ons en hen in) te lijf te gaan met een focking kettingzaag.
Dat zijn moordneigingen, hè, mensen.
Op ne zondagochtend.
Van voor acht uur ’s ochtends.
Sluit die vent op, zeg.

Uiteindelijk lag ik klaarwakker naar het plafond te staren en besloten we maar op te staan en ons nuttig te maken door na het ontbijt de hele woonkamer en eetkamer te schilderen.
Na bekan 0,0 slaap en ne kater (Husband, nie ikke. #hahahahahahusband).
Strak plan.

Soit, het werd uiteindelijk een geweldig productieve (er begon er hier eentje in de opruimfreak-achtige pms-Hulk te veranderen) en gezellige (er werd veel koffie gezopen en veel tegen elkaar geluld) dag want ’s avonds konden we rondkijken in een huis dat al de eerste 2 lagen had gekregen.

weekoverzicht 127 - zo. - mrscurly.be

We sloten onze week kapot, maar ook content af.
Napratend in ons bed.
Met nog kilo’s verf in ons haar/onder onze nagels/aan ons smoel/aan onze kleine teen/…♥

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: