Augustus-blabla

Een maandelijks iets.
Iets met de highlights van de afgelopen maand.
En/of lows ook vaneigenst.
Een terugblik.
Ik flikker daar dan nog wat Instagram-waardige foto’s bij en iedereen is weer mee.
Ver weg en dichtbij.
En ikzelf ook.
Om achteraf nog eens op terug te kijken.
Naar mijn virtueel dagboek.

Dussssss… wat bracht de maand augustus zoal?

Waar juli geweldig druk was voor dit mensje aka DierenNanny, was augustus dan weer iets rustiger. Ik had weliswaar efkes tijd om er tussenuit te muizen.
Er was dus tijd voor de eerste daagjes echte congé.
Inderdaad, daagjes.
Geen weken.
Laat staan een week.
Maar we kreften daar niet over en zijn content met zelfs enkele dagen. Jippiekajee, mofo’s.

Terwijl de koters bij de exen waren begin augustus trokken Husband en ik 2 keer een nachtje naar het Meer van Butgenbach voor die oh zo nodige quality time met ons twee. Er is maar een bepaalde hoeveelheid kotergedoe dat een mens 24/7 Corona-gevolgd-door-zomervakantie maandenlang aankan.
We wandelden langs het meer, stonden extreem vroeg op (ja, wij zijn zotten) om in alle stilte en voor de rest van de wereld zijn weg terugvond naar het meer, te gaan ontbijten op ons eigenste mini-strandje.
Dat ik die mini-getaways meer nodig had dan ik aanvankelijk had gedacht.

aug. blabla 1 - mrscurly.be

Er was ook terug meer tijd voor ontspanning in het algemeen.
Als in regelmatig een lunchke met E., coffee dates tussen twee klanten in met Husband, en dinner dates met diezelfde Husband (aja, ik heb maar enen Husband).
En yup, nog steeds vlinders op weg naar zo’n coffee of dinner date en als ik hem bij aankomst zie wachten op mij… Zelfs na 10 jaar.
En nu genoeg romantisch gezwets voor vandaag. Het stijgt hem al genoeg naar zijnen bol.

aug. blabla 2 - mrscurly.be

Eten en koffie is ons lang leven. Zowel van E., Le Husband en mezelf. Mijn hele zijn is gebaseerd op die 2 zaken.
Alez ja, eigenlijk op 3 zaken: eten, koffie en sarcasme. Maar da laatste kan ik beter wegsteken dan die eerste twee. Haha.
Dat we dus regelmatig ook op zoek gaan naar nieuwe plekjes om koffie te slurpen of lunchkes weg te werken.
Augustus was dan ook de maand van culinaire ontdekkingskes: Het Mooi Alternatief, Wereldcafé, Swartehond en mijn persoonlijke favoriet (want ik moet er niet voor naar ’t stad en kan op teensletsen tot daar wandelen): World Kitchen, waar je letterlijk in je eigen bubbeltje eet, want je krijgt een eigen hutje, Bengali-style. Oefen maar al uw kleermakerszit, want ge moet op een kussen op de grond zitten. Wat, met die 3 wilde kinders van ons, eigenlijk best wel helemaal ok is (die eten net niet van de grond).
Niet alleen dankbaar voor terug zulke leuke plekskes te hebben ontdekt (en eens niet te moeten koken), maar ook voor een bestie en Husband die altijd mee op zoek gaan naar die plekken waar je vegan kan eten. Of het op zijn minst op vraag kan krijgen.

Dat ik ondertussen al bijna 6 maand als veganist door het leven ga. Tijd voor een bloedonderzoekske, zou ik zo zeggen, want naar ’t schijnt zou ik ondertussen al half dood ergens in mijn voorraadkast moeten liggen terwijl ik op zoek was naar vitamine B12, ijzer, vit. D, calcium, … (wat ik overigens allemaal niet slik btw) *eyeroll*
Na een gesprekske met onze huisarts die me nogal grijnzend liet weten dat de meeste mensen in haar praktijk met tekorten net vleeseters zijn en zo goed als nooit veganisten, duwde ze die naald in mijn arm en liet me 2 dagen later weten dat wat ze vermoedde waar was: niks tekort, alle waarden A-okay en doe zo voort.
Voila.
Hahahahahahaha.

Dit jaar gingen we niet op groot verlof, Corona en De DierenNanny staken daar een stokske voor, maar we namen wel de tijd om een midweek vast te prikken met de koters.
Ter ere van Zoonliefs plechtige communie. Die hij niet heeft gedaan.
Bear with me... dan wordt da duidelijk. Of niet. Mij gelijk.
Die koters van ons worden nogal vrijzinnig opgevoed, ze mogen dus volledig zelf kiezen of ze hun communie doen of niet. No pressure en al zeker no hard feelings. Zowel Husband als ikzelf zijn niet gelovig, dus waarom zouden we het dan opleggen aan onze koters? Inderdaad.
Willen ze geloven en praktiserend katholiek zijn (of iets anders, I don’t care), dan gaan we hen daarin steunen en mogen ze hun communie doen en wordt dat ook gepast gevierd.
Willen ze dat niet, dan gaan we er met het geld dat een mens anders uitgeeft aan dat feest gewoon een paar dagen op uit, doen we alle soorten activiteiten die de koter in kwestie wil doen, gaan we eens goed op restaurant en blabla.
Heeft Zoonlief de juiste keuze gemaakt? Volgens Husband en mezelf wel, ja. Want we mochten 4 dagen met bottines rondlopen en die koters ’t varken zien uithangen en leute zien maken ipv op hakken ronddrentelen en een bloednerveus kind zien te kalmeren omdat ie helemaal aan het flippen gaat op de mis en het feest en …

We vulden enkele dagen met wandelen, ijsjes eten, hoogteparcours afleggen (zij, niet ik. Zijde zot?!), waterskiën, één of ander vreemd springkastelen parcours op water waarna ze bekan onderkoeld uit dat sop kwamen gekropen en vanalles en nog wat.
Geslaagd?
Zoonlief was gelukkig.
Geslaagd 😉

aug. blabla 3 - mrscurly.be

Het laatste weekend van augustus vulden we dan weer met een movie night (The Judge, keiharde aanrader, en niet alleen omdat hottie Robert Downey Jr. de hoofdrol speelt. Alez ja, toch een klein beetje. Veel.), een dinner date met ons vijf, een stevige gezinswandeling met het eerste herfstgevoel van dit jaar en zónder zagende koters (who are you and what have you done to them?!) en schoolspullen prepareren.
Ge kunt dat verstaan als ‘we hebben vanop afstand ne pennenzak waar hopelijk nog iets schrijfbaars inzat en ne cursusblok in die boekentas gesmeten’.
Real life parenting hier, hè, zeg.

aug. blabla 4 - mrscurly.be

En nu, hop, richting da nieuw schooljaar.
Hopelijk lockdown-vrij.
Oh. My. God, HO-PE-LIJK lockdown-vrij.

Hoe is da ginder nog mee ulder?

xo,

Anneke


 

3 Reacties

  1. Johanna
    september 3, 2020 / 4:13 pm

    Blijf uw artikelen heel fijn vinden om te lezen,
    hier ook vegan voorkeuren dus laat de goei adresjes maar komen 🙂
    Spijtig da je geen week overzichtjes meer maakt maar snap het wel met uw werk erbij nu –> paskske drukker!
    Knap dat uw bedrijf zo goe loopt, echt heel sjiek!

  2. Sarah
    september 4, 2020 / 1:19 pm

    Ik heb uw sarcasme ook gemist.
    Blij om te merken dat COVID dáár alvast niets aan veranderd heeft. 🙂

    En oh ja: ik ben zó blij dat mijn kinderen weer allemaal naar hun juf mogen.
    Hopelijk zijn het er strenge zodat ze die losgeslagen bende weer wat kunnen temmen, want serieus: Wat.Was.Dat?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: