#blessed en al…

Dat het leven niet altijd rozengeur en maneschijn is moet ik niemand meer uitleggen.
Of om het in mijn eigen woorden te zeggen: soms is ‘t al ne keer meer unicorn shit dan unicorn glitter.
Een gelukkig leven bestaat niet alleen uit een aaneenschakeling van positieve, leuke zaken, maar het herkennen ervan. En het focussen erop. 

Om de zoveel tijd blik ik terug op de voorbije dagen/weken/maanden/… en de bijhorende positieve dingen, want #blessed en al. 
Gaande van kleine dingen zoals koters die eens 4 uren thuis kunnen zijn ZONDER het kot af te breken (of mij tot de rand van waanzin te drijven), tot een week zonder constipatie (#pdsforlife en dan is da echt een blessing, folks) tot de grotere zaken zoals niet moeten koken, ne spontane ‘ik zie u geiren’ van uw koters krijgen of ne crème eten zonder ne kilo extra op uw kont (eens ge kinders hebt worden dit de GROTE zaken, jong volk…).
Want ik ben zo’n rete irritante optimiste en al…

♥ nieuwe looproutes doorheen het bos ontdekken. Ik woon al acht jaar in Leuven. Het heeft mij evenveel jaar gekost om door te hebben dat dat keileuk bos waar ik zo graag ga wandelen, maar waar ik eerst met de auto naartoe tjool, op 5 km loopafstand (en zo goed als in vogelvlucht) van ons huis is. Ik loop dus zo rechtstreeks van op ‘onzen berg’ recht in dat bos. En op dat bos zijn killer hellingskes. Maar kijk, heuveltrainingskes en trail en … #blessed #maareerstdoodgaan ♥ vrijdagavonden. Meervoud. I loooove our Friday nights. Wij gaan niet met onze reet gaan shaken in de meest fancy club uit de streek (want wij zijn oud), maar doen van keihard lummelen, frieten vreten en hardcore relaxen met ons vijf (en soms met twee). Tel ik daar soms al van maandagmiddag naar af? Misschien.het voetbalseizoen dat gedaan is. En dat ik mij geen beetje schuldig voel om dat te zeggen ook. Lang leve die hobby-vrije periodes, zeg ik! ♥ de eerste kennismaking met de kennel waar we op de wachtlijst staan voor een pup. Bijna één van hun volwassen honden meegesjoefeld. Bijna. ♥ date night met Le Husband voor onze 8ste huwelijksverjaardag. Dat er een dag straight from hell aan voorafgegaan was met ontploffende bommen met 2 van de 3 pubers hier in ons kot en ik bekan mijn opname in de psychiatrie had aangevraagd (for real) negeren we. Want op het eind van de dag hadden Husband en ik onze date night, stond ons huis nog recht en gedroegen said pubers zich niet meer als de antichrist himself. Instagram en de blog, want af en toe moet ge eens geweldig hard kunnen ventileren over hoe rete irritant pubers wel niet kunnen zijn. En hebt ge nood aan de bevestiging dat het overal hetzelfde is. Dat het dus niet meer dan normaal is, al diene shit. Dankudankudankudankudanku x duust ♥ de operatie van Stiefzoonlief die veel beter is verlopen dan verwacht ♥ … in dezelfde context: zien dat Stiefzoonlief zo goed als geen pijn heeft (mijn hart, mensen) en daar allemaal doorwandelt alsof het just niets is. Rockstar die Stiefzoonlief van mij. ♥ mijn jaarlijkse (denk ik. Kan zomaar zijn dat ik mezelf 3 keer per jaar laat controleren ook. Dat ik het begot niet meer weet) check up bij de dokter. Die me A-okay bevindt. Dat ik goed bezig ben. En kerngezond ben. Haar woorden, niet de mijne. Dat ik een zot wijf ben, weet ze niet. Sssssstttttt… pubers die af en toe nog eens normaal kunnen doen. Dat ik op dit moment een beetje leef van zo’n momenten, zeg maar. (Ouders van nog niet-pubers: wait. J U S T . W A I T .) En dat de harmonie in dit huis op zo’n momenten dan des te harmonieuzer (euhm….) is. Love them to bits (tijdens die harmonieuze momenten dan. Anders nie.) ♥ die loopjes die er af en toe tussen zitten waarvan ge zou denken dat ge Eliud Kipchoge himself zijt (vrouwelijke versie dan). Keihard gaan met een hartslag die zot laag is en zonder enige moeite what-so-ever en al. Of mijne hartslagmeter is kapot. Zou ook zomaar eens kunnen ♥ BigButt-Chanel die op haar 8 jaar bewijst dat honden ook nooit te oud zijn om te leren. Ze begint het ‘aan de voet wandelen’ (zonder leiband) te kunnen. En ze maakt zowaar vriendjes op de hondenlosloopweide, dat vreselijk asociaal wicht van mij. de naailes die afgeschaft is waardoor ik mijn woensdagloopje ’s ochtends al kon doen in plaats van in de late namiddag bij ‘ik smelt weg gelijk ne crème’-temperaturen ♥ de doggy playdates op de hondenlosloopweide. Als uw koters te oud geworden zijn om schattige playdates te hebben, gaat ge uw peuter- en kleuter-hormonale moedergevoelens op uwen hond botvieren, jawel. ♥ mijn lactaattest die beter ging dan ik had gedacht en merken dat er vooruitgang is geboekt in het afgelopen jaar. Ziede wel dat ik nog iets ander kan dan alleen maar zagen over mijn pubers? het communiefeest van een nichtje. Dat is u een indigestie vreten (en de dag erna vierkant uitgelachen worden door uw weegschaal), u een migraine-aanval bijbabbelen en een slaaptekort creërende gezelligheid. Hartjes dus 🙂 ♥ mijn krachttraining terug hervatten. Sinds Damme-Brugge-Damme was dit er een beetje ingeschoten, zeg maar… Geen goesting enzo. Meer goesting om efkes mijn lijf en geest te laten herstellen van die twee wedstrijden en meer goesting in gewoon rust en lange wandelingen (en loopjes ook natuurlijk). En dat ik nu terug mijn goesting heb gevonden. Mijn buikspieren denken daar nu efkes anders over, maar soit… ♥ alle wandelingen van de laatste tijd. Dat een obese hond eigenlijk nog zo slecht niet is, want een paar keer in de week dat beest meesleuren voor een lange wandeling doet ook mij en mijn hoofd deugd. (hold your horses, peeps, het beest wordt elke dag uitgelaten – en ze heeft heel onzen hof tot haar beschikking. De koters helpen daar aan mee, iets met verantwoordelijkheden aanleren enzo, maar die moeten ook nog studeren, dus kan ik moeilijk gaan verwachten dat die wandelingen van 2 uur doen met Chanel, snapte? En ze zijn ook te lui. Dat ook. De koters, niet Chanel.) (camper) Den Freddy die voorzien is van nieuwe kussens (byebye kaka-bruin!!!! Hello, fris blauw en blauw/grijs-want-‘k kon-nie-kiezen *eyeroll*) en nieuwe gordijntjes (mijn naaimachine en ik, gasten, soms doen we al eens iets). Laat diene zomer maar komen! ♥ ieder ‘woensdagmiddag-shoppingtripke’ naar ’t stad. Dat wij sterren zijn in snelle shopping tripkes. En van daar keihard van te genieten. Want gekuier en gekwebbel. In de zon. Met twee. Of drie. Of vijf. Maar iedere keer met heel ons hart ♥

XO,

Anneke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: