#blessed en al…

Dat het leven niet altijd rozengeur en maneschijn is moet ik niemand meer uitleggen.
Of om het in mijn eigen woorden te zeggen: soms is ‘t al ne keer meer unicorn shit dan unicorn glitter.
Een gelukkig leven bestaat niet alleen uit een aaneenschakeling van positieve, leuke zaken, maar het herkennen ervan. En het focussen erop. 

Om de zoveel tijd blik ik terug op de voorbije dagen/weken/maanden/… en de bijhorende positieve dingen, want #blessed en al. 
Gaande van kleine dingen zoals koters die eens 4 uren thuis kunnen zijn ZONDER het kot af te breken (of mij tot de rand van waanzin te drijven), tot een week zonder constipatie (#pdsforlife en dan is da echt een blessing, folks) tot de grotere zaken zoals niet moeten koken, ne spontane ‘ik zie u geiren’ van uw koters krijgen of ne crème eten zonder ne kilo extra op uw kont (eens ge kinders hebt worden dit de GROTE zaken, jong volk…).
Want ik ben zo’n rete irritante optimiste en al…

♥ Een middagje naar de fietsbeurs gaan met Husband en Zoonlief en daar, jawel… een bakfiets testen. Yep, dit komt zowaar in mijn #blessed-lijstje, want dedeze hier rijdt heel waarschijnlijk binnenkort met ne bakvelo. En ’t was gewoon kei gezellig enzo, ja. ♥ Eerste lesje in de hondenschool voor BigButt-Chanel. Deed ze zomaar. Zonder enig probleem. En moeders hier ging niet aan het huilen op haar eerste schooldag. Trots op haar. En op mezelf. ♥ Een week later ineens ook de eerste les voor CrazyAss-Poppy. Serieus, mensen, mijn hondenmoederhart. Nope, terug geen traan. Alez ja… bekan wel van de slappe lach, want Jezus Christus, hoe lomp kunt ge zijn?! (Poppy, niet ik. Alhoewel…) ♥ Op zondagochtend met de koters en De Meisjes de berg opwandelen en door het bos stampen. Ik kan daar ne hele hoop uitleg bij zeveren over hoe hard ik daar van kan genieten… Maar dat doe ik niet. Ik genoot. Hard. Punt. ♥ Diezelfde zondag (in de namiddag dan, voormiddagen duren niet zo lang) in de keuken taart staan bakken terwijl ik door mijn keukenraam naar een Husband kijk die samen met de koters bankjes aan het maken is voor rond de fire pit. Ik ben maar een paar geitenwollensokken meer af van de ultieme burgerlijkheid. ♥ Die bankjes natuurlijk. Alles beter dan met uw gat in zompig, nat gras moeten zitten terwijl ge blijft volhouden dat da ‘KEIGEZELLEUUUUUHHHHH!!!!!’ is zo rond de fire pit. ♥ Taart. ♥ Douches in het midden van de dag. ♥ Leftovers (want da’s ne dag niet koken. Keihard winnen) ♥ Dierenartsbezoekje waarbij Poppy NIET half Vlaams-Brabant samen krijste voor een spuitje. Ze wordt groot, zeg ik u. ♥ Verjaardagsfeestje met Cher. Oh ja, ik heb mijn verjaardag keihard gevierd tijdens een concert van Cher. Yep, Cher. Dat mens met 25-duust pruiken, floeren pakskes en een gezonde dosis lef in haar lijf en haar op haar tanden. Fan hier. Nog geen beetje. En nog geen beetje schaamte ook. ♥ Dat avondje Cher met La Mamma en Husband doorbrengen. ♥ Een nieuw flesje Chanel-parfum iets na middernacht in bed vinden voor mijn verjaardag. Husband daar gelegd, obviously. Ook een blessing voor jullie, want ik stink niet meer. ♥ Zondagnamiddagen door de stad slenteren. Leuven op zondagnamiddag staat gelijk aan een stad die rustig is en waar ge niet om de 5 minuten van uw botten wordt gereden door ne fietser of ne bus. ♥ Afhaalchinees. ♥ Maandagen die zondagen worden door schoolvrije dagen. ♥ Vrije maandagen op het Sint-Annekestrand in Antwerpen doorbrengen met De Meisjes en Husband, afgewisseld met koffie’s slurpen in een tearoom en cakejes fretten. Overigens Poppy’s eerste keer op het ‘strand’ die dag… Ik vind nog zand in huis. ♥ Verjaardag die verjaarweekend die verjaarweek wordt. Kom ik gewoon mee weg. Hahahahahaha! ♥ Trainingsbroeken (ofte sweatpants). All day, every day (ziede, diene herfst is wèl een goeie zaak). ♥ Herfst + trainingsbroeken = ik moet mijn benen niet meer elke dag scheren. Laat staan iedere week. Yep, wintervacht is coming. ♥ Op een dinsdagochtend om 9 uur in de stad moeten zijn, de bus nemen ipv de fiets want het leek alsof God himself ons wou straffen met een 2de zondvloed en over ocharme 5 km een uur doen met die bus. Een uur. Jaja, EEN UUR! Het resulteerde in een afspraak waarop ik een half uur te laat kwam (ik haat te-laat-komers), maar ook in onszelf (Husband was mee) trakteren op ne cappuccino en een appel-kaneel-caramel muffin. Wukke blessing? Diene muffin. Ge hebt geen idee. ♥ Koters die zo hard aan het puberen gaan dat ge zowaar begint te verstaan waarom sommige beesten hun jongen opvreten, maar die dan ’s avonds, als ge ze in hun bed hebt gestopt, wel nog altijd ‘Ik zie je graag’ roepen vanuit hun bed. Etters, man, die kinders, maar potverdikke, soms zijn ’t zulke lieve etters. ♥

XO,

Anneke


 

2 Reacties

  1. oktober 2, 2019 / 8:00 pm

    Zalig lijstje! Eigenlijk is ’t maar zo simpel. En ik hou zo van die uitspraak aan het begin. Het leven is al ne keer meer unicorn shit dan unicorn glitter. Geweldig, en zo de waarheid. Maar we maken het zo ingewikkeld en door lijstjes zoals deze word ik er aan herinnerd dat dat niet hoeft. Het gewone is gewoon genoeg om van te genieten en intens gelukkig van te worden. Mooie blogpost 🙂

    • oktober 10, 2019 / 5:40 pm

      Dank je wel 🙂
      Zoals je zegt: het gewone is heel vaak genoeg om te kunnen genieten 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: