Juli-blabla

Een maandelijks iets.
Iets met de highlights van de afgelopen maand.
En/of lows ook vaneigenst.
Een terugblik.
Ik flikker daar dan nog wat Instagram-waardige foto’s bij en iedereen is weer mee.
Ver weg en dichtbij.
En ikzelf ook.
Om achteraf nog eens op terug te kijken.
Naar mijn virtueel dagboek.

DUSSSSSS… WAT BRACHT DE MAAND JUNI ZOAL?

Drukte.
Moh vent toch.
In de maand juli had ik welgeteld 2 dagen dat ik 0.0, nada, niente, nul de botten werk voor De DierenNanny had. En dat in volle Corona-tijden.
En dat voor iemand die het woord ‘druk’ haat.
Maar kijk, de mensen weten mij te vinden, de beesten ook, en ik doe het graag.
Jeej’kes, zeg!

mrscurly.be - De DierenNanny

Eén van ‘mijn’ happy beestjes.

Maar dat ik nu ook wel dubbel zo hard uitkijk naar een paar mini getaways met de Freddy.
Dat ik dat verdikke hard verdiend heb, zeg.

Ergens in het midden van die drukte vonden Husband en ik alsnog de tijd om te vieren. Hij werd 46 (forever den oudsten van ons tweeje) en we vierden dat we het al 10 jaar samen uithouden (de weddenschappen bij menigeen mogen gesloten worden).
Is dat een prestatie? Ge kunt vinden van niet. Of ge kunt vinden van wel. Want hoe ge het ook draait of keert, aan een relatie moet ge altijd blijven werken en in blijven investeren.
Smijt er nog eens wat nieuw samengestelde toestanden bovenop, overgoten door een laagje puberaal (stief-)kotergedrag, gemixt met een goede dosis exen en ge snapt dat ik zo maar eens 10 jaar samen zijn niet zomaar iets vind.

We lieten de koters thuis achter met ne mega pot spaghetti, de microgolf en de wijze woorden ‘Pas als er bloed bij komt kijken, belt ge ons op’ en trokken de stad in voor een avondje Japans eten.
Na wekenlang rond te hobbelen in ofwel huispakken/leggings/vodden (lockdown-leven. Don’t judge.) ofwel mijn werkuniform (aka: short en carreaux-hemdeke) deed het deugd om nog eens deftige kleren aan te doen.
Om daarna op mijne bakfiets richting dat restaurant en mijnen date te tjezen.
Fancy as ever.

mrscurly.be - 10 jaar samen

Het was ook de maand van het blij weerzien, want niet alleen kwam Husband begin van de maand terug van weeral maar eens een paar weken buitenlands werktripje, La Mamma kwam nog eens richting Leuven voor de lunch, mijn schoonouders zakten ook een dagje af naar Leuven voor bijbabbelen en E. en ik deden regelmatig waar we heel goed in zijn: lunchen en koffie leuteren.
En dan werd de bubbel weer verkleind… *insert triestig bakkes*

Zoonlief en ik kregen een Corona-proof persoonlijke rondleiding op zijn nieuwe school waar hij in september in het tweede middelbaar start en waar het deze keer hopelijk *fingers crossed* wel gaat lukken.
Ik zag zijn nerveuze gezichtje opfleuren bij iedere stap die we verder zetten door het gebouw en vooral door de tuinen en naargelang het gesprek vorderde.
Goed gevoel, gastjes. Goed buikgevoel.
Want na jaren van pesten, waarvan vorig schooljaar de kroon spande, hoop ik zo keihard dat het deze keer lukt.
Bidden tot God, Allah, Boeddha, een heilige koe/hond/rat/whatever.

mrscurly.be - Zoonlief

De Freddy werd ook nog eens opgestart voor een weekendje wandelen en efkes ontsnappen aan alle drukte.
Na mijn Nanny-ochtendshiftjes tuften we richting Bouillon, maakten ons kamp op in de buurt van het stadje, trokken de bossen in, lunchten aan de oevers van de Semois, hadden waterpret met De Meisjes IN de Semois (wat de pubers des huizes nu niet meer met ons willen doen, fixeren we nu op onze honden #crazydogmom #crazydogdad) en genoten van the simple things in life.
Mannekes, meer moet da nie zijn soms.

mrscurly.be - Bouillon

En nu? Nog enkele dagen en de koters vallen terug door dat deurgat hier, kunnen we beginnen aftellen naar een getaway met ons vijfjes en naar het nieuwe schooljaar.
Maar eerst nog efkes genieten van een iets rustiger augustusmaand.
Yep… meer moet da nie zijn…

Hoe is da ginder nog mee ulder?

xo,

Anneke


 

1 Reactie

  1. augustus 17, 2020 / 7:32 am

    Zalig overzichtje. Ik vind hoe jij schrijft altijd zalig om te lezen. En trouwens, na tien jaar bij elkaar heb je wel al het een en ander meegemaakt met elkaar. Dus ik vind dat het wel gevierd mag worden. Niet iedere relatie bereikt die ‘overwinning’. Proficiat ik elk geval en ik wens jullie nog veel fantastische jaren 🙂
    Nikita onlangs geplaatst…Ik ben terug online, eerder dan geplandMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: