Oktober-blabla

Een maandelijks iets.
Iets met de highlights van de afgelopen maand.
En/of lows ook vaneigenst.
Een terugblik.
Ik flikker daar dan nog wat Instagram-waardige foto’s bij en iedereen is weer mee.
Ver weg en dichtbij.
En ikzelf ook.
Om achteraf nog eens op terug te kijken.
Naar mijn virtueel dagboek.

Dussss… wat bracht de maand oktober zoal?

Herfstvibes.
Dat bracht de maand oktober vooral. Heel veel herfstvibes.
De kilometers lange wandelingen door veld en bos zullen daar wel voor iets tussen zitten, denk ik. Waar we begin oktober nog enkele wandelingen in T-shirt konden doen (met toch een minimum aan kiekevel), moesten we naar het eind van de maand diene T-shirt toch al gaan wegsteken onder ne goeie frak.

oktober-blabla 3 - mrscurly.be

oktober-blabla 4 - mrscurly.be

Maar er is niks zo leutig als na een lange wandeling in de frisse herfstlucht thuis te komen en vers gebakken koekskes te eten.
Ik moest ze wel nog zelf eerst bakken, maar soit. Na een uur had ik dan toch mijn vers gebakken koeken.
Want herfst staat bij mij gelijk aan zoveel mogelijk de gezelligheid binnenshuis opzoeken na mijn dagelijkse portie buitenlucht en dat doe ik vooral door bakken, nieuwe recepten uitproberen (iemand vegan meatloaf en koekskes voor heel ’t straat en pannenkoeken voor de buren ook nog?!) en mijn 25duust kaarsen aansteken.
Tegen dat ik rond ben met die allemaal aan te steken, mag ik weer beginnen aan mijn ronde om ze uit te blazen voor ik in mijne nest kruip.
Topidee.

oktober-blabla 8 - mrscurly.be

Oktober stond ook in het teken van strengere Corona-toestanden. Waar we begin oktober nog op restaurant konden voor een birthday dinner voor yours truly met het hele gezin, kon dit eind oktober al niet meer doorgaan voor Stiefdochterlief haar 17de verjaardag.
2020 mag geschrapt worden.
Een dikke vette streep door.
En nog een laag tipp-ex over ook.
Maar dat we het toch nog vierden, al was het iets kleinschaliger, want ge weet wel… geen feestjes en blabla.

’s Ochtends maakte ik vegan American pancakes voor het ontbijt en ’s avonds flanste Husband zijn lasagne in elkaar voor de jarige.
Geheel volgens de ‘de jarige mag kiezen wat er die dag gegeten wordt-traditie’.

De afgelopen weken en de hogere Corona-cijfers zorgden er niet alleen voor dat verjaardagsfeestjes lichtjes (ünderstatement) anders gevierd werden, het zorgde er ook voor dat de avondlessen fotografie online werden gegeven.
Vond ik stiekem niet zo heel erg, want al dat slechte Corona-nieuws zorgde alleen maar voor extra angsten en negatieve gevoelens bij mij en door de lessen online te laten doorgaan kreeg ik efkes terug meer rust in mijn hoofd.
En ik kon in pyjama naar de les.

Dat ik er overigens helemaal mijn ding in heb gevonden. Mijn camera ging overal mee naartoe, tot zelfs op gewone snelle shoptripkes naar de stad, lange hikes, …
En tot zelfs op onmenselijke momenten uit mijn bed komen om een zonsopgang te fotograferen.
Om dan de meest saaie zonsopgang der zonsopgangen voorgeschoteld te krijgen.
Zot wijf, zegt.
Maar wel één die zot graag bezig is met fotografie.

oktober-blabla 1 - mrscurly.be

oktober-blabla 2 - mrscurly.be

Niet alleen de fotografie lessen gingen online door, ook de oudercontacten. Ge moet weten dat ik nooit, never ever telefoneer. Ik bel niet. Punt. Er zijn maar enkelingen in mijn leven die die eer bedeeld zijn.
Ge kunt u dus al inbeelden wat voor een horror het is als ik van die Zoom/Skype-achtige meetings moet gaan doen. Ik ga bekan full blown make-up tutorial on your ass dan.
Haha, da’s ook nie waar, want ik ben te lui om 10 kg shmink op mijn bakkes te smeren. Wie heeft er daar tijd voor, jong.
Nope, ik zie eruit als een Victoriaans kind da ligt te sterven van de mazelen. Want Zoom/Skype-beeld werkt zo flatterend voor mij, jawel.

Nu, ik zag mezelf dan wel als iemand die dood is, maar het zelf nog niet goed beseft terug kijken van het scherm, ik zag in het kotteke daarnaast wel een klastitularis die positief was over Zoonlief, vertelde dat hij merkte dat alles goed vlot op school, hij goed ligt in de groep, …
Alles top dus. En zoals we het zelf eigenlijk ook al aanvoelden.
Oef, zeg.
Zo’n nieuwe school is toch altijd weer spannend.

En om al die spanningen efkes kwijt te geraken, ging ik naast het dagelijkse wandelen/hiken, ook nog gaan hardlopen.
Jawel, ik trok terug mijn loopschoenen aan.
Na weken van 0.0 km hardlopen.
Geen tijd (da’s ne slechte uitvlucht), geen goesting, geen energie, vanalles en nog wat.
Er lag al een dikke laag stof op. Iets dat uitzonderlijk is.
Maar die laag is er nu af.
Voor efkes.
Of langer.
Wie weet da, jong.

Al wat ik weet is dat we survived another Corona-month

xo,

Anneke

oktober-blabla 5 - mrscurly.be


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: