We survived the week(end)! – photo diary #124

Afgelopen week was oa. voor wegwaaien vanop een klif, overduidelijk veel bad hairdays, bakken quality time met mijn mannen (ze zijn er nog niet goed van) en nog eens Nieuwjaar vieren. 
En dat voor iemand die al groen uitslaat bij nog maar het woord ‘feestdagen’.

Wat we nog allemaal deden, lees je hier 🙂

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag werden we wakker van het getik van regen en de wind die keiluid kabaal maakte rondom de camper. We stonden namelijk nog in Boulogne-Sur-Mer te niksen aan het strand.

Ge kunt ambetant zijn dat het zo’n kakweer is natuurlijk.
Of ge kunt uwen Bialetti op da fornuis zetten, de hele camper naar koffie laten ruiken om dan met uw bekerke koffie terug onder den dons te kruipen om rustig koffieslurpend en keuvelend wakker te worden terwijl ge de regen langs de ramen ziet lopen en alles ziet vechten tegen de gure wind.
En genieten van de gezelligheid dat dat eigenlijk wel meebrengt.
Wij kozen voor optie twee.

Uiteindelijk ruilden we het donsdeken toch maar in voor de ontbijttafel en kledij en besloten we richting Cap Griz Nez te rijden.

We parkeerden ‘den Freddy’, prepareerden de lunch waarvan ik de helft over de vloer van de camper flikkerde (mijn elegantie kent geen grenzen), duwden de andere helft binnen en wandelden richting de rand van de klif.
Met rukwinden van ‘k zal u gaan hebben.
Strak plan. Echt. Geweldig strak plan.
Chanel werd nog net niet weg gekatapulteerd en ik klampte me vast aan Husband of hij mocht me daar ergens uit den decor gaan vissen.

Het vreselijke weer gaf wel de meest schone en indrukwekkende beelden en geluiden, want volgens mij zie je nergens zo goed de kracht der natuur als vanboven op een klif.
Prachtig gewoon.

weekoverzicht #124 - ma. - mrscurly.be

Ge moogt allemaal ulderen Nescafé hebben, Bialetti-koffie rules.

weekoverzicht #124 - ma. 1 - mrscurly.be

weekoverzicht #124 - ma. 3 - mrscurly.be

Op het moment dat we onze vingers en neus niet meer konden voelen van de kou en ik me afvroeg of ik nu in mijn broek had gepiest van schrik/de kou of niet, besloten we terug te keren naar de camper en richting La Belgique en Oost-Vlaanderen te rijden.
En richting Zoonlief.

We pikten hem op bij zijn vader en deden op de terugweg naar huis nog een tussenstopke bij HET restaurant der restaurants voor die koters: de McDonald’s.
Mijn veggie- en eco-hart, mensen.

Enkele uren later kon ik Zoonlief instoppen en mezelf op de bank nestelen, terugkijkend op een geweldig schoon lang weekend en een goede start van de week.

Dinsdag was terug voor de orde van de dag. Zoonlief richting school en Husband richting werk.
En ik, ik trok terug mijn loopschoenen aan. Ik vocht zo’n 10 km tegen de hormonen, het McDo-eten van de dag ervoor en het feit dat ik mij nog steeds niet 100% voelde. Dat die lente maar rap terug in ’t land is, zenneuh.

Soit, ik liep uiteindelijk toch maar netjes terug in de juiste hartslagzone en al. Dat hadden we toch maar weer gedaan 🙂

weekoverzicht #124 - di. - mrscurly.be

Na thuiskomst ruilde ik mijn bezwete loopkleren asap in voor een douche en mijn comfy huiskleren (lees: kleren die te versleten zijn om nog mee buiten te komen), deed yoga en werkte administratie en strijk weg.

En terwijl ik de laatste kledingstukken vervloekte met mijn strijkijzer wandelden Husband en Zoonlief terug de deur door.
Huiswerk werd weggewerkt en terwijl Zoonlief zijn tekentalent nog eens tentoonstelde, prepareerde ik simpele boerenkost als avondeten.
Het moet niet altijd fancy shizzle zijn.

Op woensdagen ga ik naar de naailes en dan moet ik standaard op een deftig uur uit mijn nest wil ik daar op tijd geraken.
Lukt. Dus. Bijna. Nooit.
En deze woensdag helemaal niet. Ik raakte niet uit mijn bed waardoor ik me pas kon klaarmaken nàdat Zoonlief uit zijn bed was en had ontbeten wat zoveel wil zeggen als: ge doet geen hol meer voor uzelf.
Ik ondernam verwoede pogingen om mijn tanden te poetsen en mascara op mijn wimpers te pleuren terwijl er een 11-jarige om de 2 minuten aan de badkamerdeur kwam zagen achter kousen/ne riem/fruit/koek/wat ik aan het doen ben/waar ik ben (whaddafock?!)/…
Love him to bits though, da klein monster.
En er gaat sowieso ne dag komen dat ik met heimwee ga terugkijken op zijn gezaag aan de badkamerdeur.
Ooit.
Niet nu.

Uiteindelijk werkte ik hem op tijd de deur uit en mezelf een kwartier te laat. Valt nog mee. Naar onze normen dan toch.
En dat voor iemand die te laat komen haat.
We hebben onze standards duidelijk verlaagd bij ieder kind.

Na de naailes haastte ik me richting huis want we hadden een gevulde en leuke middag op het programma staan.
Wij doen niks liever dan de stad intrekken, rondkuieren, koffie/chocomelk drinken en in (boeken)winkelkes snuisteren. Yep, zelfs de koters.
En als dat op het programma staat, dan haasten wij ons.

En voor lunchkes buitenshuis haasten wij ons zeker.
Er werd nog een identiteitskaart aangevraagd voor Zoonlief (stop. die. tijd) inclusief pasfoto’s waarop het kind staat alsof hij zojuist heeft gehoord dat hij een leven lang gene choco meer mag eten.
Ik begrijp die nieuwe regels rond die foto’s op de pasjes niet. Alsof we er allemaal non stop zo chagrijnig uitzien.
Buiten ik dan. Ik zie er wel degelijk altijd zo chagrijnig uit.
En dan was het tijd voor wat rondkuieren, shoeshoppen voor Zoonlief, koffieleuteren en boeken snuisteren in ons favoriete koffiehuisje in de stad.

weekoverzicht #124 - woe. - mrscurly.be

Foto 3: Zoonlief not impressed…

weekoverzicht #124 - woe. 1 - mrscurly.be

We verloren het uur compleet uit het oog, want de volgende keer dat ik op mijn horloge keek was het alweer tijd om aan het avondeten te beginnen en stonden we nog aan de bushalte.
Dat het gezellig was dus.

We sloten de woensdag af met een gemakkelijke pasta met broccoli pesto en verder teren op de gezellige middag.

Donderdag was alle hens aan dek. ’s Ochtends ploeterde ik 10 km tegen weer en wind tijdens een intensief duurloopje. Ik had efkes genoeg van al die trage duurloopjes, dus besloot ik eens een toertje in een hogere hartslagzone te lopen. Dat het deugd deed, zeg.
En totaal niet overbodig, want met die felle wind zat ik nogal snel in die hogere zone.

weekoverzicht #124 - do. - mrscurly.be

Ik heb overduidelijk meer mèt klakskes dan zonder klakskes rondgelopen afgelopen week… Zegt genoeg #badhairdaysforlikeever

Content kwam ik thuis, want frisse lucht en nog eens gàààààààn, nam een snelle douche en ruilde loopspullen voor poetsspullen.
Ik poetste het hele huis en tegen dat ik mezelf een weg naar buiten had gedweild, fietste Zoonlief de oprit op.

Nog geen uur later was het alweer voetbaltraining voor hem, werkte ik nog wat zaken uit voor de blog en konden we aanschuiven voor de leftovers van de dag ervoor.
Leftovers ftw!

Vrijdagen zijn normaal gezien voor duurlopen, maar deze week liep alles zowat door elkaar waardoor ik dat vooruit schoof naar het weekend. En twee dagen na elkaar lopen is geen goed idee voor dedeze hier.
Een beetje uit mijn ritme en gedesoriënteerd omdat ik geen buitensport op het programma had staan die dag, trok ik alsnog sportschoenen aan en sleepte Chanel mee voor een wandeling.
Ikke content, zij iets minder.
Lamzak.

Iets meer dan een uur later kwam ik met een fris hoofd terug thuis, nam een koffiepauze, blogde wat en sleepte met gewichtjes.
Er werd nog yoga gedaan en dan kreeg Chanel haar borstelbeurt. Waar ze zich overigens geen hol van aantrok, want ze lag gewoon te maffen terwijl ik klit per klit uit haar haar viste.

weekoverzicht #124 - vrij. - mrscurly.be

Foto 1: *I’m going to shit all over your carpet, Human…* Foto 2: outfit of the day. And every day…

Enige tijd later werd het huis terug gevuld met kotergeweld van niet één, maar drie koters en nadat Stiefzoonlief zijn voetbaltraining erop zat, konden we ook Husband terug verwelkomen.

In plaats van onze week af te sluiten met frietjesavond, sloten we hem af met een veggie lasagne.
Twilight zone, gasten. Mijn brein kan al die veranderingen niet meer aan.

Zaterdagochtend ging ik normaal gezien voor een duurloopje. Yeah, like that was gonna happen…
Nadat Husband mijn koffie op bed bracht (inderdaad, ge hebt dat goed gelezen: koffie op bed.) en de rolluik omhoog deed, zag ik dat het niet voor vandaag ging zijn.
Ik ben dat mens dat door weer en wind gaat lopen. Regen, sneeuw, wind, … I don’t care. Ik loop. Punt. Maar het stormweer van zaterdag was zelfs voor mij net iets tè.
En ik wist op voorhand al dat ik mezelf weer ging stront-irriteren omdat al die tegenwind mijn hartslag zou laten pieken. Ain’t gonna happen dus.
Ik besloot dus mijn ochtend zo relaxed mogelijk door te brengen en koffie te slurpen in bed terwijl we samen een activiteit voor de dag uitzochten.

Na de lunch vertrok Stiefdochterlief voor een logeerpartijtje bij een vriendinnetje en trokken Husband en ik de stad in met de boys om het Chinese Nieuwjaar te vieren met het kijken naar de draken die door de straten flaneren, traditionele dansen en Chinese kalligrafie.
Koters onder de indruk van de kleuren, muziek en de dansen en dedeze hier onder de indruk van al die rimpelloze vellekes.
Whatever die Chinese dames aan hun gezicht smeren, ik wil da.

weekoverzicht #124 - zat. - mrscurly.be

weekoverzicht #124 - zat. 1 - mrscurly.be

We sloten de middag af met Luikse wafels en koffie bij Barboek (favo :D) en frietjesavond.
Saturdays gelijk dit rule.

Zondag liep de wekker vroeg af.
Voor Husband en Stiefzoonlief.
Hahahahaha!

Nadat ik Husband ne stamp had gegeven om het wekkergejengel te doen stoppen en zijn bed te verruilen voor een voetbalveld, draaide ik mezelf om en mafte nog een uur of twee verder.
Iets na negenen besloten Zoonlief en ik dat het genoeg was geweest en dat we ons ook eens nuttig gingen maken.
Of zoiets.

Terwijl hij rustig verder wakker werd, trok ik mijn loopschoenen aan en ging voor een natte en winderige 16 km de deur uit.
Dat het mij deugd deed, zeg. Ik keek daar al sinds vrijdag naar uit.
Ein-de-lijk.

weekoverzicht #124 - zo. - mrscurly.be

Ik wandelde het huis terug in op het moment dat Husband en Stiefzoonlief thuis kwamen en zo konden we alsnog samen lunchen.

De rest van de middag was voor bloggen, studeren, en spelletjes spelen.

De zondag werd cocoonend afgesloten met home made spaghetti en languit op de bank hangen.
Zondagen zoals zondagen horen te zijn ♥

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

2 Reacties

  1. februari 12, 2019 / 7:48 am

    “pasfoto’s waarop het kind staat alsof hij zojuist heeft gehoord dat hij een leven lang gene choco meer mag eten”: ik kom niet meer bij 🙂
    boulogne-sur-mer is superschoon hé, maar inderdaad aan cap gris nez waai ik ook altijd weg en hoeveel ik ook hou van ‘lekker uitwaaien’, daar vind ik het altijd een klein beetje derover 😉
    ik heb ook een hele tijd niet in mijn HR-zones kunnen lopen (door vermoeidheid en al, I also blame die fokking feestdagen!) en sinds een paar weken lukt het weer goed. da’s echt zalig hé!

    • februari 26, 2019 / 2:38 pm

      Ik ben dan toch niet de enige bij wie het echt niet lukte met die hartslagzones de laatste tijd… Keihard op de feestdagen steken, jong. Afschaffen, die handel 😀

Laat een reactie achter op Anneke - Mrs. Curly Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: