We survived the week(end)! – photo diary #132

Afgelopen week was oa. voor veel slaaptekort (Godzilla-mood), cadeautjes (voor mijjjjjjj!!!!!! *springt op en neer*) en er op uit trekken.

Wat we nog allemaal deden, lees je hier.

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag werd ik op een gatachterlijk uur wakker gemaakt. Ergens tussen 6 en half 7 stond Husband aan het bed met een kop koffie ter afscheid.

Ow… efkes terugkeren. Schrap die ‘gatachterlijk’. De vent had koffie bij.
En ik mocht achteraf nog efkes blijven liggen.
Alles goedgemaakt dus.

Soit, we slurpten onze koffie op op bed terwijl we tegen elkaar zaagden over wat voor vreselijke nacht we allebei achter de rug hadden.
Oud worden, zegt.

Hij vertrok tot vrijdag richting Ergens-in-Afrika-istan en ik terug richting dromenland voor een half uurke.

Nadat ook Zoonlief was vertrokken (richting school, niet Afrika) trok ik snel mijn loopschoenen aan en ging voor een uurtje heuveltraining. Ik had me verwacht aan een uur miserie na zo’n slapeloze nacht, maar het ging verbazingwekkend goed.
Dat ik die hellingen nog graag begin te doen. Wie had dat ooit gedacht.

weekoverzicht 132 - ma. - mrscurly.be

Na thuiskomst haastte ik me snel naar mijn pc want de hele aanmeldprocedure voor Zoonlief zijn middelbare school moest in gang gestoken worden. Nadeeltje dan van in of rond Leuven te wonen: als g’uwen kleinen in een deftige school wilt inschrijven zit ge met wachtlijsten. Jeej. Not.
De boel werd gefixt, ik kon rustig ademhalen (en nog efkes stressen totdat ik weet of er nu effectief plaats is of niet), yoga doen en verder doen aan het poetsen van de keukenkasten.
Inderdaad, dat wordt hier in fases gedaan. Voor de één of andere reden lukt het me deze keer niet om daar eens een volledige dag of 2 voor uit te trekken en het ineens af te werken.
Don’t know why.
And actually don’t care. Als het uiteindelijk maar wordt gedaan.

’s Avonds maakte ik Zoonlief über happy met veggie shnitzels, rijst en perziken. Goed dat ik weet dat het kind happy as ever wordt van #luiewijveneten

Dinsdag startte ik met het. leutigste. huishoudelijke. jobke. EVERRRRRRRR.
Met 10 ton strijk.
*eyeroll* maal duust.

Nu, alles raakte netjes gestreken, geplooid en weggelegd. Kudos for me.

Om mezelf toch nog efkes een bad ass bitch-gevoel te geven, sleepte ik met mijn gewichtjes, deed krachttraining en yoga en voor ik het goed en wel besefte mocht ik alweer een poging ondernemen om mezelf er iets of wat deftig te laten uitzien.
Na wat eyeliner en mascara op mijn smoelwerk te smeren kon ik in het spiegelbeeld kijken naar… tja, dezelfde persoon, maar dan met een 10% minder vermoeide blik. Geslaagd, zeg ik.

Ik stond al vertrekkensklaar toen Zoonlief de deur binnenwandelde om dan te merken dat het kind zich waarschijnlijk in de eerste, de beste plas modder heeft GEROLD EN ZIJN BROEK WAARSCHIJNLIJK GEWOON MAG VERBRAND WORDEN.
Serieusssss.
Hij heeft de broek welgeteld 2 keer aangehad sinds hij ze kreeg.
Beide keren kwam ze in dezelfde staat thuis.

We raakten uiteindelijk op tijd op de bus en we waren zo content als iets dat we eens  op tijd gingen zijn bij de orthodontist.

Hahahahaha!
Think again.
De buschauffeur reed iemand’s spiegel af aan ’t station in Leuven waardoor we allemaal moesten overstappen op een andere bus.
DEWELKSTEN?!?!

Mijn geflipt brein crashte en deed van ‘ERROR’ en ik begon in het wilde weg wat busnummers van de De Lijn-app af te brullen. Chanceke dat Zoonlief niet ZO geflipt is en hij meteen zag dat de juiste bus net dan het station kwam ingereden.

weekoverzicht 132 - di. - mrscurly.be

Dinsdag was ook de dag dat ik dit testte: gewoon pure avocado eten. Nie te vreten dus.
Foto 3: pieske with a view.

All’s well that ends well, want niet veel later kreeg Zoonlief stuk ijzer zoveel in zijn mond geplaceerd en konden we terug huiswaarts keren.

Ik trok veggie spaghettisaus uit de vriezer, kookte pasta, kroop na het avondeten nog efkes op de bank met Zoonlief and called it a day.

Woensdag was voor naailes.
Wie dit rubriekske goed volgt en het stukje van vorige week heeft gelezen weet dat ik mijn kleedje te smal heb gemaakt voor mijn heupen. Ik sleurde het ding dus terug mee, maakte iedereen zijne dag goed (want da’s blijkbaar keigrappig en al als gij daar staat met een kleed dat te klein is) en maakte er dan maar een jeanshemd van.
Awel, dat ik dat hemd meer geslaagd vind dan het kleed.
Dank u, heupen van mij!

Na een tussenstop in de Action fietste ik door de gietende regen richting huis en Zoonlief die me al doorweekt zat op te wachten in de keuken.
Met mijn mascara aan mijn kin en allebei met onze pyjamabroeken aan (een natte jeansbroek is eikes, zeg) duwden we vanalles binnen voor de lunch. Onder andere mijnen eetbare guacamole.
Yep. EET-BAAR. Eat that, avocado.

Terwijl de aprilse grillen buiten goed hun werk deden, werd er gestudeerd, was gedaan, geblogd en uitnodigingen voor Zoonlief’s verjaardagsfeestje voor de klasgenootjes geschreven.
Bij velen is het hart van hun huis de keuken, hier is dat de eettafel. Er gaat geen dag voorbij of er zitten studerende koters aan of dat ding ligt vol met vanalles en nog wat of…
I love it.
Big time.
Cheap ass stuk uit den Ikea, maar al zoveel herinneringen aan vast…

Op het moment dat de zon zich toch nog eventjes liet zien, trok ik Zoonlief mee naar buiten voor een intervalleke.
Don’t stress, mensen, het kind zat op de fiets. Ik was degene die aan een killer tempo de benen vanonder haar lijf liep. Ik straf die koters wel op andere manieren, don’t worry.

Volgens mij is Zoonlief de ideale mental coach want ik liep mijn snelle stukken aan een top tempo (voor mij dan toch) van om en bij de 4:35/km. En dat 4 keer.
Ojooooo!
Dat, of zijn gekwebbel de hele tijd leidde me te hard af van dat killer tempo. Kan ook zomaar eens.

Aangezien hij zonder zeuren de hele tijd netjes had meegefietst fixte ik voor ons beiden de recovery drink (ik haat het woord ‘smoothie’) van Food To Run, maar dan zonder de havermout. Eet ik al genoeg elke dag. Straks begin ik nog te hinniken, zeg.
Top receptje. Zeg dat ik het gezegd heb 😉

weekoverzicht 132 - woe. - mrscurly.be

weekoverzicht 132 - woe. 1 - mrscurly.be

Ik vind dat Zoonlief geweldig goed op mij lijkt.

We hielden nog wat moeder-zoon-babbelkes en dan kon ik alweer aan het avondeten beginnen: zalmtaartjes.
Terug een nieuw receptje dat geweldig simpel en rap klaar is, maar zo lekker is.

Donderdag ging de bel al om kwart na 7. Zotten, jong.
Nu, de mens aan de andere kant van de deur zorgde ervoor dat ik van donderwolk naar zonnestraal ging op minder dan een uur. Want nadat hij eerst verkondigde dat hij mij zonder verwarming en elektriciteit ging zetten, en dus ook zonder koffie, werkte hij zo goed door dat het binnen het uur achter de rug was.
Volgens mij zat mijnen ‘Touch my coffee and you’ll die!!!!!’-smoel er voor iets tussen.
Uiteindelijk raakte wel onze gasmeter hersteld.
En kon ik weer aan de cappuccino.

De rest van de dag poetste ik.

…En ambeteerde ik de mensen van de helpdesk van mijn webhost.
Want iedere keer ik wilde inloggen op de app van WordPress op mijn gsm, werd ik onherroepelijk van mijn blog gesmeten. Geblokkeerd en al. Nog mensen met dat probleem btw?
Dat die helpdesk-mensjes mijn naam waarschijnlijk niet meer kunnen horen of zien.
Ik flikkerde uiteindelijk de app van mijn gsm en doe het dan wel via de old fashion way. Works fine by me.

Al dat gedoe tussen het poetsen door zorgde er wel voor dat ik geen tijd meer had voor mijn krachttraining en yoga van die dag. Dju toch.
In plaats van het aan mijn hart te laten komen, lastte ik dan maar een rustdagje in, hielp ik Zoonlief met studeren na school en terwijl hij naar de voetbaltraining was deed ik van douchen en manicure.
A girl’s gotta do what a girls gotta do.

We deden van comfort food (de gezonde versie) die avond met wraps met Mexicaanse toestanden enzo.
Om dan de dag af te sluiten met docu’s op Netflix.
Languit op de bank.

Vrijdag was de dag waar ik de hele week naar had uitgekeken. Niet alleen kwam Husband terug van 5 dagen Afrika, de vakantie begon die dag en ik mocht weer van lange duurloop doen.

Ik deed mijn favoriete rondje van 18 km en plakte er nog 3 kilometertjes extra aan. Waarom? Omdat ik goesting had om nog eens boven die 20 km te gaan. Daarom.
Het loopje zelf ging niet helemaal zoals ik had verwacht of gehoopt, want de hartslag piekte al eens regelmatig en mijn pds-darmen speelden mij ferm op na 19 km.
Ne lange duurloop van 21 km inplannen op uwe zwaarste dag van de maand (#vrouwenproblemen #tmi) na een week van vreselijk slechte nachten is misschien ook niet ’t slimste idee ever, Vande Voorde…

But in the end… heb ik ervan genoten? Dubbel en dik. De zon, de frisse buitenlucht, bloesems o-ve-ral, dieren, … Ik heb niet veel nodig 😉
Ik klokte toch af op een redelijke goed tijd en met nog een acceptabele gemiddelde hartslag. Gezien de hellingskes en alle andere lichamelijke omstandigheden dan.

weekoverzicht 132 - vrij. - mrscurly.be

Foto 3: ik voel een nieuwe gewoonte na het lopen aankomen: de bananenshake van Food to Run en mijnen wèl eetbare guacamole.

De yoga mat werd nog uitgerold, ik deed nog wat van internet shoppen en gaf Chanel haar wekelijkse grondige borstelbeurt.

Niet veel later wandelde Zoonlief het huis in met zijn beste vriendje om de rest van de dag weg te spelen.
Dat ze die vakantie goed hebben ingezet, zou ik zeggen 🙂

’s Avonds was voor late frietjesavond en HUSBAND DIE TERUG THUIS WAS! Jeej³!
Kunt ge de Paasvakantie beter inzetten dan zo? I don’t think so!

weekoverzicht 132 - vrij. 1 - mrscurly.be

Husband speelde ook even voor Sint, want hij had niet alleen de fruitschaal die je op de foto ziet mee, maar ook de mango’s en de ananas erin èn de beeldjes op foto 3.
Die apen stellen de koters voor btw. Accuraat.

Nu, de vrijdag werd ook wel een beetje stressy afgesloten, want blijkbaar was er op zaterdag een voetbalwedstrijd waarvoor Zoonlief was geselecteerd en dat weten we altijd pas stronte laat de dag voor de wedstrijd waardoor iedereen gelijk zot begint te regelen en doen en heel zijn planning overhoop moet smijten en ge sowieso weet dat ge veel te laat in uw bed gaat liggen en de dag erna er weer pokke vroeg uit moet. *heavy breathing* *breathe in, breathe out*
Dat voetbal ooit is uitgevonden door een mama-hater, zeg ik u.

De zaterdag startte dus veel te vroeg na een veel te korte nacht.
We flikkerden onze hele planning om en terwijl ik hier thuis vanalles fixte en de boel rechtop hield, reed Husband richting Tessenderlo met Zoonlief.

Na de lunch maakten we ons in speed tempo klaar en deden nog een middaguitstapje naar de Japanse Tuin in Hasselt. Met het goede weer was de tuin iets vroeger dan anders geopend op het jaar en daar wilden we natuurlijk efkes van profiteren.
En samen met ons, nog 10 000 andere mensen.
Nu, al die andere mensen waren daar omdat het blijkbaar Dag van de Japanse honden was in de tuin. Of zoiets.
Dat staat gelijk aan om de meter een Akita tegenkomen.
Mij hoort ge dus niet klagen #dogperson
Al die eigenaars van die honden, da’s wat anders #notapeopleperson

We keken onze ogen uit op de honden en ook een beetje op de tuin. Want ook al was hij dan vroeger geopend wegens het goede weer en vanalles dat al in bloei stond, er stond toch nog niet zó-veel in bloei. Soit, ik heb toch weer een heleboel schoon bloesems gezien. Me happy.

Zoonlief duwde een Japanse wafel naar binnen en Husband en ik smikkelden van lang gemiste sushi.
En we genoten van gewoon rondwandelen met ons drietjes.

weekoverzicht 132 - za. - mrscurly.be

weekoverzicht 132 - zat. 1 - mrscurly.be

Foto 2: in de Japanse tuin kan ik dus ook niet meer komen…

weekoverzicht 132 - zat. 2 - mrscurly.be

Na nog een rondje boodschappen doen, sloten we onze achterdeur achter onze konten en kwamen ons huis niet meer uit.
Zaterdagavond met koter(s) in huis is meestal: kindjes-eten dat snel en makkelijk klaar te maken is en languit en gezellig op de bank hangen.
We losten de verwachtingen netjes in.

Zondag sliepen we uit. En oh my gooooood, deed da deugd, zeg! Ergens tegen half 10 rolden we ons bed uit, bevestigden alle drie dat we ons nog steeds belabberd voelden, maar dat het idee van uitgeslapen te zijn ook al goed was.

Zondagen zijn hier geen zondagen zonder een brunch, maar door vanalles en nog wat, was dit er de laatste tijd een beetje ingeschoten (buiten dan Zoonlief’s verjaardagsbrunch. Maar da’s niet ’t zelfde. Want we moesten dan kleren aandoen ipv in pyjama blijven stinken).
Dat Zoonlief geweldig goed op mij lijkt, moet ik jullie niet meer vertellen natuurlijk (kind is ook zo’n Einstein als moeders hier. Aja.), en waar hij nog het meest in op mij lijkt, is als het op eten aankomt. Je kan hem niet contenter maken dan met een uitgebreide, lange, relaxte brunch.
Na een hele week gezeur, maakte ik hem (en Husband) zondag dan ook blij met brunch.

We vraten ons een indigestie in havermoutpannenkoekjes, eitjes, notenbrood, guacamole, bananenshake en de mango’s die Husband had meegebracht uit Afrika.
Het was al middag tegen dat we van tafel gingen.
Als wij brunchen, dan doen we dat meteen ook goed. Duidelijk.

Husband ging nog even de deur uit voor een loopje, ik typte dit hier al voor een deel uit en even later was het tijd om die brunch er even af te wandelen.

Normaal gezien loop ik ‘den berg’ op voor mijn heuveltraining, zondag wandelden we hem met ons viertjes (BigButt-Chanel was ook mee, want ge weet wel… big butt enzo) op. We lieten de paadjes die we normaal gezien nemen naast ons liggen en gingen even op onderzoek uit.
De zon scheen hard en de temperaturen stegen. Ideaal weer om op ontdekkingstocht te gaan dus.

We kwamen op nog niet ontdekte plekjes en routes op nog geen kilometer van ons huis.
En wij wonen hier al 8 jaar, hè.
Zot gewoon.

weekoverzicht 132 - zo. - mrscurly.be

weekoverzicht 132 - zo. 1 - mrscurly.be

weekoverzicht 132 - zo. 3 - mrscurly.be

Twee uur later wandelden we ons huis terug in, slurpten van cappuccino en vieruurtjes en genoten van de laatste momenten samen.
Want niet veel later ging de bel en stond Zoonlief’s vader aan de deur en moesten we afscheid nemen voor een weekje.
*zucht*

Husband en ik sloten de zondag af met Ebly bolognèse.
En toch wel triest, want het afscheid viel ons deze keer toch wel (nog) zwaarder dan anders.
Maar ook al was den dag misschien kak geëindigd, ik had toch ook wel terug prachtige momenten gekregen om aan terug te denken ♥

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

1 Reactie

Laat een reactie achter op Melanie Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: