We survived the week(end)! – photo diary #134

Afgelopen week was oa. voor een paar dagen weg met ‘den Freddy’, in bomen slingeren (en onze broek ondersch**ten van schrik) en ons een indigestie vreten in brunches.

Wat we nog allemaal deden, lees je in een nieuw weekoverzichtje.

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag was alle hens aan dek. En we weten allemaal dat ik maandagen altijd zo start. Niet dus.
De dag erna vertrokken we voor een midweek naar de Ardennen met de camper, dus dat wil zeggen dat de dag ervoor volledig in het teken staat van het huis opruimen, camper vullen, laatste wasjes draaien (want inderdaad, nèt die T-shirt en broek die mee MOETEN zitten in de was *eyeroll*) en strijken.

Maar niet vooraleer Husband en ik onze wekelijkse heuveltraining achter de rug hadden.
Een beetje een ‘has a shit ton of stuff to do, goes for a run instead‘-verhaal.
Ge zijt ne loper of ge zijt het niet, hè.

weekoverzicht #134 - ma. - mrscurly.be

Achteraf was dus voor alle shizzle die nog moest geregeld worden vooraleer we konden vertrekken en nog efkes in de tuin werken.

We sloten de dag veel te laat en veel te moe af.
Laat die congé maar komen, zeg!

Dinsdag was het dan van dat: we trokken er een paar dagen op uit richting La Roche-en-Ardenne.
Maar niet vooraleer de koters me eerst een halve zenuwinzinking bezorgden, Husband zijn bankkaart werd ingeslikt wegens een kapotte bankcontact en pds-darmen die voor de zoveelste dag op rij in staking gingen.
Volledig overprikkeld en een uur te laat zat ik in ‘den Freddy’.
Met een humeur van ‘k zal u gaan hebben.
Always a delight om met mij op reis te vertrekken…

weekoverzicht #134 - di. - mrscurly.be

Foto 1: mijn pds-smoel. You’re welcome.

Soit, we deden een stop in de Grotten van Hotton, bewonderden al die oeroude natuurpracht en hoe dieper en killer we onder de grond gingen, des meer ontdooide ik terug.

Tegen dat we op de camping aankwamen waren de koters terug gekalmeerd, waren mijn moordneigingen verdwenen en konden we uitkijken naar de eerste wandeling en het eerste etentje.
We wandelden richting het centrum van de stad (redelijk optimistische verwoording) en installeerden onze konten bij Le Sainte Maxime voor het avondeten.
Meteen ook een gratis tip van mij aan jou, want dat het daar finger licking good was, zeg ik u.
En bovendien nog eens de meest sympathieke uitbater ever.
En hij spreekt Vlaams. Da helpt ook altijd bij mij.

De avond werd gevuld met tetteren en genieten van elkaar en het eten.
En het feit dat ik niet moest koken. *high five, bitchesssss!!!!!*

weekoverzicht #134 - di. 1 - mrscurly.be

Voor de tweede dag op rij kropen we veel te laat onder de wol voor wat ik hoopte dat een goede nacht zou zijn…

Hahahahahaha! In your face, dacht het universum, want ergens rond vijven woensdagochtend werd ik wakker door getik.
Nu, in een camper klinkt de regen des te luider, niks erg, want da’s gezellig.
Het wordt pas ongezellig als ge die regen tegen uw smoelwerk voelt.

Husband en ik slapen in de treinzit (ge weet wel, die keukentafel die je verbouwt tot bed sinds Stiefdochterlief de alkoof heeft ingepalmd), waarin ik tegen de kant van het raam lig. Dat blijkbaar FOCKING REGEN LEKT.
Na heel wat gedoe met handdoeken, bedlinnen vervangen en een Husband die buiten wat naar de camper stond de staren met een dweil in zijn handen in de hoop het lek zo magisch te doen verdwijnen, lukte het ons de regen buiten te houden en nog even te slapen.
YES!
Ik wou avontuur met kamperen enzo. Ik kreeg avontuur. Voila.

Uiteindelijk werden we wakker in een droog landschap waar de zon haar best deed om door te breken, hadden we een telefoontje later een afspraak vast om de hele toestand te fixen (simpel jobke blijkbaar) en konden we genieten van een relaxed ontbijt. Niet moeilijk want ik was nog half aan het slapen.

Hoe moeilijk ik het ook vind om die koters meer en meer los te moeten laten omdat ze richting die puberteit wandelen, des te leuker vind ik het dat ze keer op keer zelfstandiger en verantwoordelijker worden.
En je ze dus ook al eens even alleen kunt laten…
Terwijl zij in de camper wat aan het chillen gingen (hun woorden, niet de mijne) en naar Netflix staarden, trokken Husband en ik onze loopschoenen aan en gingen voor een trail run van 12 km.

Nu, ik dacht dat ‘den berg’ hier een kilometer van ons huis oplopen al een ferme training was, die berg oplopen in de Ardennen was nog van een heel ander kaliber.
Het werden 12 zware kilometers met ferme hellingen en een hindernissenparcours. Om uiteindelijk wel getrakteerd te worden op de meest schone vergezichten dat een mens kan krijgen in ons Belgenlandje.
En dat op amper 2 uurkes van ons deur, zeg.

weekoverzicht #134 - woe. 1 - mrscurly.be

weekoverzicht #134 - woe. - mrscurly.be

Iets meer dan een uur later, en duizend doden later, wandelden we de camper terug in met een geweldig bad ass-gevoel (trail runs doen dat met je) en de mededeling ‘Koters, vanmiddag doen we ne hike van 12 km! ’t Is maar dat ge het weet!’.
Hun reactie? Doodsangsten op hun gezichten.
Maar wel de belofte van een geweldige ervaring in eigen land. Zonder dat ge er elektronica voor nodig hebt. Stel u voor.

We duwden een stevige lunch binnen, maakten onze rugzakken klaar met nog meer eten (maar of dat nu voor een wandeling van 12 of amper 5 km is, maakt niet uit) en drinken, deden onze wandelschoenen aan en stapten de Col de Haussire op.

Zowel Husband als ikzelf hielden onze harten al vast, want onze drie koters en ne Col? Dat is ne hike van 12 km willen doen en uiteindelijk na 6 km één van de koters op uwe rug te hebben (en als ge veel pech hebt: alle 3) en/of dat is na kilometer 1 al gezaag krijgen of het nog ver is. Dat is vragen om problemen.
Wij hebben ’s werelds meest luie koters voor degene die het nog niet doorhadden.

Soit, all’s well that ends well, want potverdikke zeg, ze deden het toch maar! ZONDER gezaag en ZONDER dat er enen in onze nek moest zitten.
Alez jong!
Er zijn dus toch nóg voordelen aan opgroeiende pubers!
Dat er hier een trotse (stief)moeder aan de andere kant van dat scherm zit.

weekoverzicht #134 - woe. 5 - mrscurly.be

Dit.

weekoverzicht #134 - woe. 4 - mrscurly.be

Foto 4: 34595 stappen op het eind van de dag… kan al eens tellen op ne ‘gewone’ woensdag 😉

weekoverzicht #134 - woe. 3 - mrscurly.be

De 3 fases van onze liefdesuitingen.

weekoverzicht #134 - woe. 2 - mrscurly.be

We hielden nog een stop in de lokale kinderboerderij voor een ijsje, wandelden het laatste stukje naar de camping en dan was het alweer tijd voor het avondeten (Ebly bolognèse. Dat Husband fixte. Hallelujah!) en crashen in ons bed.
Allemaal versleten…

Donderdag werden we wakker met een wekker. Maar alles beter dan met regen op uw bakkes.
Net na het ontbijt namen Husband en ik eventjes tijd om onze cappuccino aan de oever van de Ourthe op te drinken terwijl de koters voor de laatste keer hun stempel gingen zetten op de speeltuin en dan was het alweer inpakken en wegwezen.

weekoverzicht #134 - do. 3 - mrscurly.be

Elke dag dit alstenblieftdankuwel.

De dag werd gevuld met den aap uithangen in één of ander klimbos en kajakken.

Normaal gezien ben ik geweldig goed in den aap uithangen, maar steek mij in een harnas en hang mij aan een kabel boven een afgrond en ik schijt mijn broek onder.
Upside: mijn constipatie was wel opgelost.

Mijn vreselijke hoogtevrees (geef mij een klimmuur en geen probleem, maar laat mij niet continu naar beneden moeten kijken om te zien waar ik mijn voeten moet zetten, hè) zorgde ervoor dat ik na amper een half uur al terug veiliger oorden opzocht in de vorm van een boomstam.
Zo dicht mogelijk tegen de grond.

Allemaal niet erg, zeg ik, want ik had zicht op 3 koters en een Husband die de tijd van hun leven hadden in die bomen (èchte apen dus) en ik kreeg gezelschap van de hond van de uitbater.
Works fine for me!

weekoverzicht #134 - do. - mrscurly.be

Nadat iedereen terug met zijn voetjes op de grond stond, was het snel snel richting de Ourthe om de rest van de middag al kajakkend door te brengen.
Now we’re talking!
Geef mij ne kajak, de natuur, geluiden van dat water en voor de rest stilte (koters omkopen helpt) en ik ben content.

Twee uur aan een stuk amuseerden we ons rot met die plastieken kajak-toestanden en ons eigen gesukkel. Ge kunt veel van ons zeggen, maar dat we handig zouden zijn nu ook weer niet…
Het enige dat de stilte van de natuur doorbrak was het geluid van het water en contente kinders. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar voor mij is dat het leven.

weekoverzicht #134 - do. 1 - mrscurly.be

Op het eind van de middag werden we terug afgezet aan de camper en besloten we onze midweek af te sluiten zoals we hem gestart waren: met uiteten.
Huisvrouwen gaan namelijk ook al eens graag op congé.
En die drie koters zijn niet leefbaar als die honger hebben.
En ik nog minder.

Vrijdag werd een dagje van bekomen en in en rond het huis hobbelen.
Nadat we een rondje van 18 km hadden gehobbeld dan…

Husband en ik startten de dag met een vrij late ochtendloop van 18 km waardoor we op het warmste van de dag bezig waren aan onze laatste kilometertjes. Het resulteerde in een iets lager tempo en een iets hogere hartslag… Niks erg, die eerste echte warmte doet dat met je.
En volgens mij zat diene trail run en hike nog ferm in onze benen.

weekoverzicht #134 - vrij. - mrscurly.be

’s Middags werd zo goed als volledig gevuld met was doen (echt, ge hebt geen idee hoeveel brol 5 mensen vuil maken op 3 dagen), boodschappen, bloggen en in de tuin werken.

De dag werd afgesloten met frietjesavond en Temptation Island (nadat de koters in hun bed lagen, hè. Hold your horses, peeps).

Zaterdag kwam ik zo goed als helemaal niet uit mijn keuken. Ken uw plaats, zeggen ze dan.
Terwijl Husband over en weer hoste voor voetbalwedstrijden met de boys en Stiefdochterlief naar een verjaardags-sleepover/fuif ging van een vriendinnetje, bakte en prepareerde ik vanalles voor Stiefzoonlief’s verjaardagsbrunch de dag erna.
Allemaal heel spannende shizzle dus allemaal.

Tegen ’s avonds kon ik geen keukenrobot of oven meer zien, zakte ik nog efkes onderuit voor wat me-time op de bank en ging een veel te korte nacht tegemoet (week 2 stond dus overduidelijk in het teken van de slaap die we tijdens week 1 hadden opgebouwd, terug kwijtspelen. Story of my life, people)

Zondag strompelde ik al rond een uur of 7 de keuken terug in. Ik deed de laatste voorbereidingen aan de gerechtjes en de tafelschikking om daarna de laatste werken aan mijn gezicht en kapsel (hopeloos) uit te voeren en voor ik het goed en wel doorhad wandelden de eerste gasten het huis in.

weekoverzicht #134 - zo. - mrscurly.be

De dag stond volledig in het teken van eten, drinken, gezelligheid, familie en Stiefzoonlief vieren. Die koter wordt deze week namelijk alweer 13 *slik*
En indigesties.
Dat ook.
Als dat geen afsluiter is zoals een afsluiter moet zijn dan weet ik het ook niet meer… ♥

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: