We survived the week(end)! – photo diary #135

Afgelopen week was oa. voor op suiker trippende koters, verder werken aan ontstoken levers en sportieve uitspattingen. 

Wat we nog allemaal deden, lees je in een nieuw weekoverzichtje 🙂

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag was congééééééé, gastjes! Iets met Paasmaandag. Maar wij zijn niet praktiserend katholiek (als in: eigenlijk geen hol gelovig), dus buiten dat het te maken heeft met ne boel lever-dodende chocolade-eieren en dat ge een dag minder school/werk hebt, heb ik geen flauw idee op wat het slaat.
Hoeft ook niet.
Want de zon scheen, we waren allemaal thuis en we waren productief.
De één al wat meer dan de andere dan…

Na het uitgebreide ontbijt (want leftovers van de brunch van de dag ervoor) gingen Husband en ik voor een loopje ‘den berg op’ van 10km.
Veel te warm, veel te weinig zuurstof en veel te moe.
Maar kijk, we did what we came for en we deden het goed.
Goede start van de week, zeg ik.

weekoverzicht 135 - ma. - mrscurly.be

Foto 1: ontstoken lever in 3… 2… 1…

Na thuiskomst poetste ik camper ‘den Freddy’ na onze midweek, werkte Husband verder in de tuin, had Stiefzoonlief een voetbaltornooi, Stiefdochterlief een zwemfeestje bij een vriendinnetje en Zoonlief crise na crise wegens een huiswerktaak die hij de hele vakantie had uitgesteld/verzwegen en die niet in de agenda stond.
Altijd leuk als het kind moet studeren/huiswerk maken.
Heeft hij overigens niet van mij… ik zeg het maar ne keer, hè.

En altijd leuk als agenda’s niet worden gebruikt voor wat ze dienen *eyeroll* *controlfreakerig wicht met haren agenda die ze met haar leven beschermt*

Uiteindelijk werkte hij de boel af, eindigde Stiefzoonlief tweedes, kwam Stiefdochterlief niet roodverbrand thuis en hadden Husband en ik zo goed als alles van onze to do-lijst afgevinkt.
Yep… inderdaad een goede start van de week, zeg ik…

Dinsdag was het huizeke leeg en stil. Iedereen was naar school/het werk en ik had het paleis (in opbouw) voor mezelf.
Hoe graag ik iedereen ook zo dicht mogelijk bij mij heb, zo’n dagen zijn ook wel eens leutig…

Want dan kan ik ongestoord het stort dat we op nog geen 2 dagen creëren in ons huis opruimen, de strijk wegwerken, wasjes draaien, boodschapkes doen, bloggen en krachttraining en yoga doen zonder om de 5 minuten tussenbeide te moeten komen/iemand te moeten voederen/stront te moeten kuisen/te smeken om uit de lusters te komen/…
Good times, folks.

’s Avonds draaide ik een nieuw gerechtje met zalm in elkaar en konden we de dag iets vroeger dan anders afsluiten aangezien Stiefzoonlief zijn voetbaltraining skipte wegens een valpartij met de fiets waardoor hij er enkele dagen bijliep alsof Dwayne Johnson himself hem onder handen had genomen.
’t Schaap…

Woensdag was het dan van datte: Stiefzoonlief werd 13 en Zoonlief hield ’s middags zijn verjaardagsfeestje voor de klasgenootjes.

We startten de dag met donuts fretten voor Stiefzoonlief #donutlover #allesmetchocoladelover en zo vals mogelijk ‘Happy birthdayyyyyy!!!!!’ zingen. I won. Obviously.

Nadat Husband mij van de naailes oppikte en alle koters hun weg terug naar huis hadden gevonden deden we van snel lunchen en de pannenkoeken voor ’s namiddags al bakken.
Voorbereiding is key, mensen.

Hahahahahaha! Dat is als er geen mensen hun koter meer dan een half uur te vroeg komen afzetten met het idee dat het kind ‘oh ja, ook nog niet heeft geluncht, dus g’ulder fixed dat wel efkes, hè!’.
Terwijl we de eerste koters dus al aan het entertainen gingen, liepen Husband en ik ondertussen op en af naar het fornuis en blablabla.

Uiteindelijk raakten we in de stad, al had ik geen flauw idee hoe, en in Laser 3000 voor wat gelasershoot (is dat een woord? Ja toch, hè?).
Want wij zijn ouders die pedagogisch verantwoorde verjaardagsfeestjes geven en al.

De koters en klasgenootjes gingen compleet los en wij keken ernaar en zagen dat het goed was.

weekoverzicht 135 - woe. - mrscurly.be

weekoverzicht 135 - woe. 1 - mrscurly.be

Foto 3 (en al die andere van dienen dag): een op suiker trippend kind iemand? Eenmaal, andermaal?

We hielden nog een ‘hoeveel pannenkoeken kan je ineens in je bek proppen’-wedstrijd (niet letterlijk, maar sommige van die koters namen zoiets duidelijk heel serieus) na thuiskomst en dan was het alweer aftellen naar het einde van het feestje.
En de migraine…
Ik verschiet er zelfs van dat de buren geen klacht hebben ingediend wegens geluidsoverlast.

Het einduur werd met meer dan een uur verlaat wegens ouders die niet kwamen opdagen (HEEFT ER NIEMAND NOG NE FOCKING AGENDA OFWA?!) waardoor ons woensdagmiddagloopje van 8km veel later begon dan voorzien (ging overigens grrrrrrrreat, want kei lage hartslag en goed tempo).

… En dus ook ons avondeten. Geen kat die nog goesting had om te beginnen koken na achten, dus gebruikten we Stiefzoonlief’s verjaardag als DE uitvlucht om het ook niet te moeten doen natuurlijk. Koters hebben is dus nuttig. Soms.
Hij mocht kiezen wat hij mocht eten en het kind koos goed: frietkotfrieten.
Had ik al gezegd dat ik hem geweldig graag zie btw?

Veel te laat kroop iedereen onder de wol. Al uitkijkend naar het weekend alweer.
En de vakantie was nog maar achter de rug. Oh boy…

Donderdag deed ik waar ik goed in ben: poetsen.
Elk zijn kwaliteiten, nietwaar?

Na 2 weken van zo goed als helemaal niet te poetsen (buiten mijn dagelijks rondje stofzuigen dan) was zeggen dat het nodig was wel het minste.
Neeje, ik ben daar niet beschaamd voor dat ik 2 weken geen stofvod in mijn handen heb gehad, ook al ben ik huisvrouw. Want een paar dagen er tussenuit muizen met uw gezin, feestvieren en gewoon genieten is belangrijker. Gouden raad van tantanneke.

Nadat alles terug spic en span was deed ik nog krachttraining en yoga, liet de wasmachine overuren draaien en druppelden de koters het huis terug in.
Om het terug vuil te maken.
Da’s dan hun kwaliteit, zeg maar.

Na het gestudeer en de voetbaltrainingen zwierde ik een one pot pasta op tafel en called it a day...

weekoverzicht 135 - do. - mrscurly.be

Vrijdagen zijn normaal gezien voor lange duurlopen, maar aangezien er zondag een halve marathon op het programma stond, hielden we het bij een rustig loslooprondje van 11km.
Dat me net dat extra beetje zelfvertrouwen voor zondag gaf, want de hartslag ging naar benedeuuuuhhhh!
En dat na bekan een week van slaaptekort. Dank u, sterk lijf van mij.

weekoverzicht 135 - vrij. - mrscurly.be

Na thuiskomst deed ik nog mijn yoga, fixte Chanel haar kapsel en werkte de berg was weg.
Terwijl ik het laatste paar sokken op het rekje hing (nope, wij hebben geen droogkast. In een gezin van vijf. Goe zot, zegt), druppelden de koters terug het huis in en werd er bijgepraat en afscheid genomen.
Ugh.

De Stiefkoters voor een weekje naar hun moeder en Zoonlief voor een weekendje naar zijn vader.
Husband en mij achterlatend in een stil huis.

Maar wel met Temptaaaaatiooooooonnnnnnnnn.

weekoverzicht 135 - vrij. 1 - mrscurly.be

Temptation Island kijken met Chanel erbij. Inderdaad…
Alleszins een pak interessanter dan TI zelf…

Zaterdag begonnen we de dag met twijfel. Tijdens het ontbijt werden de weersvoorspellingen voor de rest van het weekend minutieus geanalyseerd want er moest een halve marathon gelopen worden de dag erna. En normaal gezien zouden we de zaterdagnacht ergens in het verre West-Vlaanderen in de camper doorbrengen. Iets met tijd winnen en minder stress enzo.
Maar den Frank en zijn weersvoorspellingen gooiden efkes roet in het eten. Het zou een heel weekend gaan stormen en de regen zou met bakken uit de lucht vallen. Geen goesting om nog maar eens een nacht water te moeten hozen uit de camper (ergens begin mei wordt het raam pas hersteld) en om kapot moe aan de start van de halve marathon te staan, besloten we de zaterdagnacht thuis door te brengen.

De zaterdag werd dus voor een groot deel in de auto doorgebracht… Net voor het middaguur reden we richting West-Vlaanderen voor het communiefeest van twee neefjes waar we tot ’s avonds bleven eten, bijpraten, lachen en genieten van tijd met familie.
Dat dat aankomend stormweer ons nietske kon deren, zeg.

weekoverzicht 135 - za. - mrscurly.be

Het aankomend stormweer dat er niet aankwam… Want, serieus, Frankske Deboosere, hoe hard kon ’t ge ernaast zitten, jong, met uw voorspelling?!

Zondag werden we wakker in een grijs en iet of wat nat land. Het had geregend. En dat was dan ook het ergste dat je ervan kon zeggen. Geen storm what-so-ever.

Geen rit uitgespaard richting West-Vlaanderen dus, want juist voor het middaguur hobbelden deze twee terug richting… just: West-Vlaanderen.
Maar ’t was voor het goede doel, want niet veel later stonden Husband en ik aan de start van Damme-Brugge-Damme. Iets na tweeën gingen we van start voor 21.1km. En dat voor echte ochtendlopers.

Dat we het voelden ook dat we echte ochtendlopers zijn… de eerste 5 kilometer waren er met pijn in de milt (want loopjes ’s middags wil ook zeggen dat ge ondertussen al redelijk wat eten hebt binnengespeeld) en de laatste met buikkrampen (just, ook dat eten…).
But we did what we came for: we liepen de halve marathon uit in 1 uur 43 minuten en 25 seconden. Dat is aan een tempo van 4:55/km. Terwijl we mikten op een tempo van tussen de 5:00/km en 5:10/km. Dat dat dus sterk werk is dat wij daar geleverd hebben.
En dat wij daar verdikke wreed fier op zijn.

We sloten onze wedstrijd af zonder medaille (serieus, ik loop 3 marathons zonder ooit maar een halve te hebben gelopen, ik loop uiteindelijk een halve om ook die medaille aan de collectie toe te kunnen voegen en dan KRIJG IK NOG NIET EENS ENE?!), maar wel met een goodie bag dat ook echt een goodie bag is. Van streekbier (da’s een soort van medaille waar ge zat van kunt worden. Jeej!) tot kaas uit de streek tot sportsokken tot pannenkoeken (I kid you not) tot…
Bring. It. On!

weekoverzicht 135 - zo. - mrscurly.be

Foto 4: geen medaille, wel bier. Ik drink niet eens bier.

weekoverzicht 135 - zo. 1 - mrscurly.be

Foto 1: voor.
Foto 2: na.
Foto 3: gezelschap tijdens het lopen blijkbaar (ze brachten gelukkig geen cadeautjes mee).

weekoverzicht 135 - zo. 3 - mrscurly.be

Foto 1: als we content zijn, zijn we ook echt content.

We sloten ons wedstrijdmiddagje af met koffie in de bar, naar de prijsuitreiking kijken en dan richting Oost-Vlaanderen (ik noem het heel vaak ‘onze tour de Belgique’ voor iets, hè) rijden om Zoonlief op te pikken bij zijn vader.

Volledig op en doodmoe sloten we een druk en leuk weekend af met een prestatie waar we terug trots op kunnen zijn, Zoonlief terug thuis en frietkotfrieten.
Yep, life’s good ♥

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: