We survived the week(end)! – photo diary #150

Afgelopen week was oa. voor studeren, rock n’ roll en ouder worden.
En dat voor de eerste keer sinds lange tijd niet erg vinden.
Dat ik groot word, zeg…

Wat we nog allemaal deden, lees je in een nieuw weekoverzichtje 🙂

Welkom in een nieuwe ‘We survived the week(end)!’

Maandag startte ik de week op den berg om de hoek. Dat is 10 km aan heuvelkes op en af rennen. Lichtjes afzien en tegelijkertijd keihard genieten, want dienen berg dat is inclusief bos, schone zichten en stilte. Buiten het geritsel van de blaadjes door de regen en wind dan. Zoals maandag.
I love mijnen berg.

Om aan dienen berg te geraken moet ik wel iets van een kilometer en half langs een drukke steenweg lopen. Dat staat in mijn geval gelijk aan overprikkeld aan de berg toekomen. Niet de manier waarop ik een loopje wil starten natuurlijk…
Incoming: chill muziek in mijn oren.
Vroeger liep ik al-tijd met muziek, nu nooit meer. Tot ik een tijd terug pas echt door kreeg hoe het komt dat mijn hartslag heel vaak de hoogte inschiet en ik vaker wel dan niet nerveus rondhobbel: teveel lawaai en ruis.
Nu zit er dus terug muziek in mijn oren als ik langs de drukkere stukken loop.
En dat dat een geflipt mens als mij echt wel helpt 🙂
Truukskes van de foor dus.
En een gratis tip aan mede-rap-overprikkelde mensen als ik.
Misschien dat ik mijn chill muzieklijstje wel eens deel binnenkort… wie weet da.

weekoverzicht 150 - ma. - mrscurly.be

Herfstdrets.

Nog een truukske van de foor: eerst lichaamsbeweging, dan pas blokken.
Wat ik de rest van de dag dus deed.
En in de late namiddag zelfs nog samen met de koters.
Ik vind dat kei gezellig om met vieren rond de eettafel te zitten studeren, zij overduidelijk iets minder. Aja, ’t is studeren. Eikes, zegt. Voor wa is da nodig, jong? ~dixit De Koters.

We sloten de dag af met een echt herfstgerechtje (al duwen wij dat in de zomer ook binnen, want da’s wreed lekker): linzenstoofpotje.
En voetbaltraining.
Dat ook.

Dinsdag was voor dokter Jeroen. Niet mijn dokter, neen, maar de dierendokter (al zou dat in mijn geval ook nog lukken. Veearts dan *kalf*), het was namelijk tijd voor Poppy’s 2de vaccinatie.
De eerste was geen groot succes, want het beest schreeuwde de hele praktijk en iedereen die niet doof is in een straal van 10km rond die praktijk samen de vorige keer.
Nu? Geen kik.
Reden? Konijnenspuitjes.

I kid you not. De dierendokter heeft spuitjes voor konijnen gebruikt zodat het beest niet gaat flippen.
Next level drama queen, die Poppy.

weekoverzicht 150 - di. - mrscurly.be

Zie hoe fier ze is omdat ze niet de drama queen heeft uitgehangen.

Wat ik de rest van de dag deed? Awel, studeren, ja.
Yep.

En terwijl Husband een nachtje in het buitenland zat voor het werk en de koters flink in hun bedjes lagen te snurken, deed ik van Netflixen.
Gelijk nen echte student.

Woensdag was een herhaling van maandag. Lopen en studeren. Iets met prioriteiten stellen op dit moment.
En met andere woorden: dat mijn huishouden een beetje op zijn gat zit nu.
Maar kijk, de koters worden zo wel belangrijke lessen in het leven bijgebracht. Zoals hoe een stofzuiger te gebruiken. En hun nest zelf op te ruimen en kuisen.
Schouderklopje voor mezelf, zeg ik.
Ambetant mens, zeggen zij.

Onze woensdagmiddag werd dus gevuld met paardrijden, bezoekjes aan de orthopedist, studeren, huiswerk maken, Husband terug thuis en opruimen en poetsen.
En ook nog wat relax time ook, ja. Geen fire pit met marshmallows, want regen en wind, maar languit efkes op de bank hangen terwijl ik verse spaghettisaus maak.
Herfstig weer kan ook gezellig zijn 🙂

Donderdag was een kak-dag. Al zou ik hem beter pipi-dag noemen. Ergens tijdens het poetsen, en alle dekentjes en kussens van De Meisjes te verversen door besloot Poppy om te veranderen in Pipi.
Het grootste deel van de dag ging als volgt: ik leg een nieuw dekentje klaar voor haar, Poppy plast erop, ik leg ergens anders een proper kussen voor haar, Poppy plast erop, ik ga even in de badkamer, Poppy volgt en plast op de handdoek op de grond.
It.
Was.
Awesome.

Soit, uiteindelijk raakte ze uitgeplast en al de rest opgekuist en kon ik de dag afsluiten met koters die het huis terug binnen druppelden en de oren van mijn kop kwebbelden met verhalen van hun dag.

weekoverzicht 150 - do. - mrscurly.be

Foto 2 is eigenlijk het exacte moment dat ik het heb opgegeven. Want op foto 1 is de kussensloop al vervangen door het roze deken dat op foto 2 werd vervangen door een handdoek. Die ik dus overduidelijk bewaar voor momenten zoals dit…

Vrijdag kon ik de dag terug starten met een loopje mèt Husband. Lang geleden, zeg.
Vroeger liep ik het liefste helemaal alleen, nu loop ik het liefste samen met hem. Voor de één of andere reden gaat het dan gewoon beter.
Maar ssssst, niet tegen hem zeggen, want anders stijgt het weer naar zijne kop.

We liepen een zalig rustig rondje van 18 km langs onze favoriete route. Want na 5 km lopen we langs wegen waar je amper een auto tegenkomt om dan de laatste 10 doorheen het bos niet ver van ons huis en over den berg richting huis te lopen.
Zen maal duust dus.

Bij thuiskomst was het al tijd voor de lunch, uitwandelen met De Meisjes, Chanel’s kapsel en pogingen tot Poppy laten wennen aan de borstel.
Dikke vette fail, want het beest denkt dat het ding om op te vreten is terwijl ze als een halve gek rondhost.
Nog een beetje trainen dus.

weekoverzicht 150 - vrij. - mrscurly.be

Onze vrijdagen sluiten wij altijd af met ofwel een weerzien of een afscheid. Deze week was het voor afscheid…
Na vieruurtjes en bijbabbelen rond het keukeneiland gingen de Stiefkoters voor een weekje naar hun moeder en Zoonlief voor een lang weekend naar zijn vader.

Om even later ons weekend in te zetten met frietjesavond en Belgium’s Got Talent.
Yep, zo rock n’ roll zijn we.

Maar zaterdag, oh zaterdag… Zaterdag was de rock n’ roll dubbel en dik aanwezig. Al zullen er sommigen dat tegenspreken. Maar die kennen d’er niets van. Nèh.

Doorheen de dag was het veel van wasjes draaien, De Meisjes uitlaten, bloggen, opruimen, … en van zulke boring huishoudelijke toestanden.
Maar ’s avonds ruilden we schort en klompen (figure of speech, mensen. Ik loop niet echt op klompen. Stel u voor. Nee, stel u niet voor, want eikes, zeg) voor het Sportpaleis en Cher.
Oh my Gooooooood, CHER! Dat is extravaganza meets een overdosis glitter meets een teveel aan pruiken meets een geweldige dosis fabulousness.
En een ikke die er dubbel en dik van genoot *gaat volledig in overdrive*

Er mag dan misschien vaak wat lacherig over haar gedaan worden, maar potverdorie, als ge op uw 73ste nog zo staat te shaken, mèt een blauwe pruik op uwe kop terwijl ge de ene na de andere hit serieus goed in diene micro brult èn een heel Sportpaleis vol met jong èn oud meekrijgt, dan… awel, fock al die haters.
En don’t pardon me my French.

Dat het een memorabel avondje was voor zowel mezelf (want yep, harde Cher-fan hier en ik ben daar niet beschaamd over), La Mamma en Husband.
Want die laatste sleepte ik mee uit zijn comfort zone om hem later op de avond te horen toegeven dat het ‘awel, ferm goed was, jong!’.

weekoverzicht 150 - zat. - mrscurly.be

Ziede da? ZIEDE DA?! Da mens is 73 en heeft verdomme een strakker lijf dan ikke.

Dat Cher mij ook wel veel te laat in mijn bed liet gaan, want na nog geen 6 uurtjes slaap ging zondag de wekker alweer.
En dat op mijn 36ste verjaardag. Hahahaha. Yep, ik word ouder. Jippie-ka-godverdomme-jee.
Maar kijk, ’t was voor leutige dingen: de eerste puppyles voor Poppy. Dat onzen baby groot wordt.

Ze deed het overigens geweldig goed, onze geflipte adhd-hond. Trotse hondenmoeder hierzo.

Na haar was het tijd voor Chanel’s 2de les… waar ze geen hol goesting in had. Madam Ochtendhumeur was alleen geïnteresseerd in de brokjes in mijn zak en in het voor mijn voeten liggen.
Karakter, die Chanel.
Gotta love die alles-opvretende-dikzak.

Overigens geen enkele foto van Poppy’s eerste lesje want er was een zeker iemand vergeten foto’s nemen.
That someone would be Husband.
Ja, gij, Husband.

Na de lunch, en De Meisjes in hun bed (lees: Chanel waar ze ook maar kon liggen maffen en Poppy in de bench want anders plast ze het hele huis onder) te stoppen, reden Husband en ik nog richting de stad voor wat rondkuieren en koffie slurpen.
Er waren die dag een heleboel projecten en gebouwen die hun deuren openden in Leuven, met uitleg en activiteiten.
Geen flauw idee wat ervan te verwachten, maar wel met goesting om er eens op uit te trekken, want ge weet wel: mijn verjaardag en serieus… wat een kakweer was dat, zeg, wandelden we het oude ziekenhuis binnen en werden terug gekatapulteerd naar vooroorlogse scenario’s.
En efkes het idee in het decor van een horrorfilm terecht gekomen te zijn, want sommige van die instrumenten zagen er toen toch echt wel gruwelijk uit. Een kind op de wereld zetten is nu soms nog geen pretje, toen was dat volgens mij gewoonweg een marteling.
Nu, een ziekenhuis van in die periode roept sowieso niet echt gezelligheidsgevoelens op.

weekoverzicht 150 - zo. - mrscurly.be

Foto 2: yep. Want een avondje Cher uitzitten voor mij was niet genoeg voor Husband.

Foto 2: Roger was er ook.

Maar kijk, toch blij terug een stuk lokale geschiedenis te hebben gezien, wandelden we verder doorheen een druilerige en windy city, zakten af naar de Vaartkom voor een koffie en sloten de dag af met niet uiteten gaan, maar met afhaalchinees en movie night.
Want it’s my party and I do what I want. Tralalala.

Ik stap mijn 36ste levensjaar in met de volgende lessen, en die deel ik graag met jullie (want daar zit iedereen op te wachten. Vaneigenst da.):
* ouder worden is helemaal niet erg, maar een privilege (denied to many)
* als ge goesting hebt om een blauwe pruik te dragen, doe da dan vooral. Zelfs op uw 73ste. Schrap dat… VOORAL op uw 73ste.
Aka: doe vooral uw goesting en trek u geen reet aan van wat een ander denkt van u. Nèh.
* als het ‘van moeten is’, than get it the hell away from me.
* mijn gat ziet er nooit te dik uit in diene rok. En da van u ook nie.
* ge kunt worden wat ge wilt als ge groot zijt (behalve mij. Van mij zijn er geen 2. Chance’ke.). (En, …ik weet nog steeds niet wat ik wil worden)
* Chocolade. Op alles. Overal. Altijd.
* Kaas ook.

XO,

Anneke

Blogs van de voorbije week:

 

4 Reacties

  1. Elsje
    oktober 1, 2019 / 6:14 am

    Anneke, nog een gelukkige verjaardag! 36 jaar, nog zo jong 🙂 ….voor mij toch, die naar de helft van de 40 gaat.
    Ben je bij het laatste geen koffie vergeten, overal en altijd 🙂

  2. oktober 3, 2019 / 9:02 am

    Tof weekoverzichtje weer! En gelukkige verjaardag trouwens 🙂 Al ben ik daar wat laat mee maargoed
    Nikita onlangs geplaatst…En plots had ik NetflixMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge
%d bloggers liken dit: